Iran Today

سلام. امروز داشتم با دوستم تلفنی احوالپرسی می کردم و بیشتر مکالمه مون دربارۀ وضعیت الان و تأثیرات ویروس کرونا تو ایران بود. دوستم که تو شیراز زندگی می کنه می گفت دو هفته است که کارش رو تعطیل کرده و تو خونه مونده. می گفت خواهرش ده روز پیش، از تهران با اتوبوس رفته شیراز. و همون روزی که رسیده اونجا تب کرده. البته از قبل هم حالت مریضی داشته. خلاصه دوستم و شوهرش قرنطینه اش کردن تو یه اتاق جداگانه. چون به نظرشون علائم کرونا داشته. بعد هم که حالش بهتر شده برگشته تهران خونۀ خودش. ولی هنوز هم که هنوزه کامل خوب نشده و سرفه می کنه.

دیشب هم داشتم با یکی دیگه از دوستام که توی همین گیلان، محل زندگی من، زندگی می کنه صحبت می کردم. می گفت پدر و مادرش علائم کرونا دارن. مدام سرفه می کنن و دمای بدنشون بالاتر از حد طبیعیه. ولی می گفت توی خونه قرنطینه شدن و دکتر نرفتن. آخه اولاً توی گیلان اعلام شده که بیمارستان ها دیگه ظرفیت پذیرش بیماران کرونایی رو ندارن و بعد هم اینا می ترسن برن بیرون از خونه حالشون بدتر بشه. یا اینکه به کس دیگه ای منتقل کنن.

بعضی از دوستام توی تهران می گن کارشون رو به خونه منتقل کردن و دورکاری می کنن. هر روز سر ساعت کاری سابق خودشون کارشون رو انجام می دن و مدیر شرکتشون دورادور روی کارشون نظارت می کنه. بعضی هاشون هم که امکان دورکاری ندارن ساعت کاریشون کمتر شده و توی محل کار اقدامات پیشگیرانه رو انجام می دن. البته بعضی ها هم هستن که کارفرماهاشون به بهداشت محل کار اهمیت نمی دن و شرایط مثل قبله. مثلاً یکی از دوست هام که مهندس ساختمونه و با کارگرهای ساختمون کار می کنه، می گه شرایط بهداشتی محل کار خوب نیست. و از این بابت نگرانه.

یکی دیگه از دوست هام هم می گفت از وقتی مدرسۀ پسرش تعطیل شده، کلاس هاش توی خونه و به صورت آنلاین برگزار می شه. معلم ها تکالیف رو به صورت ویدیویی می فرستن. و امتحان های آنلاین برگزار می کنن تا دانش آموزها از درس عقب نمونن.

در این شرایط، بعضی از مردم بی ملاحظه هفتۀ پیش از فرصت تعطیلی مدارس استفاده کردن و از تهران به گیلان سفر کردن. در واقع به همین دلیله که الان گیلان، یعنی جایی که من توش زندگی می کنم، دومین استان پرخطر از لحاظ ویروس کروناست. حالا کاری که دولت کرده اینه که تعطیلی مدارس رو سه روز یک بار اعلام می کنه تا لااقل از سفر کردن مردم جلوگیری کنه.

فقط حدود دو هفته تا نوروز و شروع سال نو باقی مونده. ولی برخلاف سال های قبل، امسال اصلاً تو خیابون ها شلوغی پایان سال دیده نمی شه. هر سال این موقع فروشگاه ها پر از آدم هایی بود که با هیجان برای نوروز خرید می کردن. و تو خیابون ها شور و نشاط مردم موج می زد. حالا بیشتر مردم تو خونه هاشون حبس شدن. و خبری از شور و شوق سال نو نیست. مغازه ها اکثراً خالی از مشتریه. خیلی هاشون تعطیلن. فروشگاه ها بعضی هاشون بستن. اون هایی هم که بازن اون قدری مردم ازشون خرید نمی کنن. خلاصه خیابون ها همه خلوته.

امیدوارم لااقل تا نوروز اوضاع بهتر بشه و بتونیم از خونه هامون بیرون بریم.