زندگی در دنیاهای دو بعدی و چهار بعدی (2)
حتی اگه میفهمیدن که موجوداتی از ابعاد بالاتر دارن نگاشون میکنن،
بازم هیچ کاری از دستشون برنمیومد!
یعنی دقیقا هیچ دفاعی در مقابل ما ندارن.
هیچ جا نمیتونن مخفی بشن که ما نبینیمشون!
بخش ترسناکش اینه که همین رابطه رو بیاییم بین خودمون
با موجوداتی که توی یه دنیای چهار بُعدی زندگی میکنن در نظر بگیریم!
یعنی اگه موجودات چهار بُعدی وجود داشته باشن،
میتونن خیلی راحت زندگی ما رو ببینن، داخل خونههای ما رو ببینن،
حتی میتونن داخل بدن ما رو بدون هیچ زحمتی ببینن.
و اینکه ما هم هیچ راه فراری ازشون نداریم.
هیچ جوره نمیتونیم جلوی دید زدنشونو بگیریم.
چون اصلا توانشو نداریم. کاش وجود نداشته باشن.
دقیقا تو فیلم Interstellar هم اگه یادتون باشه، اونجایی که متیو مککاناهِی وارد
یه محیط چندبُعدی شد، اتاق دخترشو میتونست تو تمام زمانا ببینه
ولی دخترش اصلا نمیتونست اونو ببینه، میگفت این روحه!
یا مثلا یه چیز دیگه که ذهنمونو درگیر میکنه اینه که سایهی یه چیز سهبُعدی، دوبُعدیه.
یا سایهی یه چیز چهاربُعدی، سهبُعدیه.
یعنی سایهی یه چیز، همیشه یه بُعد کمتر از خود اون چیز داره.
سایهی من یه چیز کاملا دوبُعدیه.
فقط طول و عرض داره، هیچ ضخامتی نداره.
حالا میتونیم بگیم ما هم خودمون در واقع
سایهی یه موجود چهاربُعدی هستیم؟ کی میدونه؟!
باز یه سوال دیگه. اگه ما وارد دنیایی بشیم که تعداد ابعادش
از دنیای خودمون کمتر یا بیشتره چه اتفاقی برامون میفته؟
من فکر میکنم اگه وارد یه دنیای دوبُعدی بشیم زنده نمیمونیم
چون درواقع یکی از ابعاد وجودمون حذف میشه.
فقط یه سایه از ما باقی میمونه.
اما اگه وارد یه دنیای چهاربُعدی بشیم احتمالا اتفاق خاصی برامون نمیفته،
ولی نمیتونیم از تمام قابلیتهای اون دنیا استفاده کنیم چون ما ذاتا یه موجود سهبُعدی هستیم.
خب پس شاید یه موجود دوبُعدی هم اگه وجود داشته باشه،
بتونه به دنیای سهبُعدی ما بیاد اما آیا بازم میتونیم داخل بدنشو ببینیم؟
من که واقعا جوابی برای این سوال ندارم،
شما اگه میدونید حتما توی کامنتا برام بنویسید.
یه بحث دیگه هم که در مورد دنیای سهبُعدی خودمون میشه مطرح کرد، نظریهی
جهان هولوگرافیکه که به صورت خلاصه حرفش اینه که ما در واقع داریم توی یه دنیای
دوبُعدی زندگی میکنیم ولی اینطور تصور میکنیم که دنیای ما سهبُعدیه.
چون بحثش طولانیه، میذارمش برای یه ویدیوی دیگه که باهم به صورت کامل بررسیش کنیم.
اینکه ما بتونیم نشون بدیم که جهان دوبُعدی یا چهاربُعدی میتونه
وجود داشته باشه، معنیش این نیست که حتما وجود داره.
شاید تنها حالتی که امکانِ بودنش هست، همین دنیای
سهبُعدی خودمون باشه، شاید اصلا این بحثا وقت تلف کردن به نظر برسه.
ولی من فکر میکنم اتفاقا خیلی توی روشنتر شدن دید ما
به جهانی که داریم توش زندگی میکنیم تاثیر داره.
اگه این ویدیو رو دوس داشتی لطفا لایک یادت نره،
در آخرم یادت باشه که مثل همیشه بدون هیچ ترسی، سوال بپرس!