Quid es tu? – tertium
Quid Es Tu? - Tertium
Iōsēphus: Salvēte, audītōrēs! Nōmen mihi est Iōsēphus.
Lebbaeus: Salvēte, amīcī! Et ego vocor Lebbaeus.
Iōsēphus: Spērō vōs esse bene. Hoc est ācroāma nostrum nōmine “QUID ES TŪ?” ego, Iōsēphus, et amīcus meus, Lebbaeus, sumus magistrī linguae Latīnae.
Lebbaeus: rēctē, dīxistī! ut valēs hodiē, amīce?
Iōsēphus: valeō. [amīcī rīdent] et tū, Lebbaee?
Lebbaeus: valeō bene.
Iōsēphus: ut audīvistis, Lebbaeus prōnūntiat verba modō ecclēsiasticō:
Lebbaeus: Modo optimō!
Iōsēphus: [cōnstat] sīcut nōmen “Caesar.” aut “Cicerō”
Lebbaeus: Ō! Caesar et Cicerō. Iōsēphus prōnūntiat verba modō classicō: sīcut nōmen “Caesar, Cicerō”
Iōsēphus: Āh! Cicerō.
Lebbaeus: [rīdet] Ita. Hodiē, ego partem agō sīcut vocābulum. Itaque, vōs et amīcus meus vocābulum dīvīnāre dēbētis.
Iōsēphus: Audītōrēs, quid est Lebbaeus? Cognōscere volumus. Certē est homō, sed quam partem Lebbaeus agit? Estne animal? Estne planta? Estne rēs aut obiectum? Quid est? Ego et vōs vocābulum dīvīnāre dēbēmus. Quid es tū, Lebbaee?
[Mūsica cantat]
Iōsēphus: Prīmum, Lebbaee, dīc mihi.
Lebbaeus: Quid?
Iōsēphus: Esne animal?
Lebbaeus: Hodiē nōn sum animal.
Iōsēphus: Esne planta sīcut arbor? - exemplī grātiā -
Lebbaeus: nōn - [Iōsēphus loquitur] - sīcut arbor sīcut flōs sīcut multae plantae nōn sum.
Iōsēphus: Ergō tū es rēs.
Lebbaeus: Sīc. Ego sum rēs.
Iōsēphus: Esne rēs in urbe?
Lebbaeus: Hominēs in urbe mē vident.
Iōsēphus: esne tū rēs ūtilis?
Lebbaeus: nōn. Ego nōn sum rēs ūtilis sed hominēs et animālia mē ūtuntur.
Iōsēphus: Esne tū rēs facta? Et [Lebbaeus mīrātur] aut manū facta?
Lebbaeus: manū facta. Ego nōn sum facta aut manū facta.
Iōsēphus: Ergō tū es - [Lebbaeus loquitur] - nātūrā
Lebbaeus: - Ego! - [rīdet] Certē, ego sum in nātūrā.
Iōsēphus: Tū es rēs nātūrālis.
Lebbaeus: Ita. Rēs nātūrālis sum.
Iōsēphus: Habitatne in tē aliquis? Sīcut avis aut animal.
Lebbaeus: Omnia in mē habitant. Sed rēs sub terrā in mē nōn habitant.
Iōsēphus: Dīc mihi iterum.
Lebbaeus: Ita.
Iōsēphus: sub terrā.
Lebbaeus: sub terrā rēs fortasse animālia fortasse alia sub terrā in mē nōn habitant.
Iōsēphus: Bene. Habitantne omnia in tē praeter animālia quae sub terrā habitant?
Lebbaeus: Certē. Tū rēctē dīxistī.
Iōsēphus: Sīcut hominēs sīcut canēs et fēlēs et equī et avēs. Quid dē piscibus?
Lebbaeus: Piscēs in mē nōn habitant. Sed, ego multa videō. Ego animālia, ego quoque hominēs et plantās videō.
Iōsēphus: Intelligō. Intelligō. Lebbaee, esne tū caelum?
Lebbaeus: Certē! Tū rēctē dīvīnāvistī!
Iōsēphus: Eugē! Eugē! [rīdet] ego rēctē dīvīnāvī!
Lebbaeus: [cōnstat] bene. Dē mē -
Iōsēphus: dīc mihi
Lebbaeus: - nārrābō.
Iōsēphus: dē tē.
Lebbaeus: Ita. ego timeō tempestātēs quia fulgurēs sonitōs maximōs faciunt. Ego timeō tempestātēs sed perplacent mihi nūbēs quia sine nūbibus fortasse ego sum nūdus.
[amīcī rīdent]
Iōsēphus: Cum tū es serēnum. . serēnus.
Lebbaeus: Et ego quoque habeō alia vestīmenta quia in nocte stēllae sīcut gemmae, stēllae sīcut gemmae sunt vestīmenta mea.
Iōsēphus: Et fulgent et fulgent.
Lebbaeus: ita. Fulgent. Stēllae fulgent
Iōsēphus: Pulcherrimē. Pulcherrimē.
Lebbaeus: ita. ita. [Iōsēphus rīdet] et quoque carmina avium mī perplacent. Sōl est amīcus meus.
Iōsēphus: Et lūna quoque.
Lebbaeus: et lūna. Et multae planētae.
Iōsēphus: Cūr fulgurēs tē terrent?
Lebbaeus: Quia sonitōs maximōs. . sonitōs magnōs et. .
Iōsēphus: Ō! Amīcē
Lebbaeus: Ego timeō.
Iōsēphus: Parte metū. Parte metū.
Lebbaeus: Fulgurēs et tempestātēs mihi displicent. Sed pluvia aliquandō mihi placent.
Iōsēphus: Cūr?
Lebbaeus: Sonus pluviae est placidus et requiēscō dum nūbēs pluunt.
Iōsēphus: [rīdet] Tū es poēta.
[amīcī rīdent]
Lebbaeus: Ita ego sum poēta. Et poētae dē mē multa scrīpsērunt.
Iōsēphus: vēra est.
Lebbaeus: Amīce, tempus fugit.
Iōsēphus: Ēheu! Audītōrēs, hodiē Lebbaeus partem caelī ēgit! Actor semper bonus erat.
Lebbaeus: Ō! Grātiās.
Iōsēphus: Nōnne cōnsentītis? Eī multās quaestiōnēs rogāvī et Lebbaeus bene respondit. Audītōrēs, dīvīnāvistis vocābulum?
Lebbaeus: spērō vōs rēctē dīvīnāsse!
Iōsēphus: Optimē audīvistis et nōs multās grātiās vōbīs agimus!
Lebbaeus: grātiās plūrimās!
Iōsēphus: ācroāma nostrum fīnītum est. Valēte!
Lebbaeus: in proximum!
[Mūsica cantat]