Η μπουγάδα του Αϊ-Βασίλη

Γεια σας,

και καλώς ήρθατε σε ένα άκρως χριστουγεννιάτικο επεισόδιο,

στο οποίο μιλάω αργά ελληνικά.

Σήμερα φοράω τις πιτζάμες μου,

γιατί θα διαβάσουμε μαζί, ένα χριστουγεννιάτικο παραμύθι.

Το παραμύθι ονομάζεται: "Η Μπουγάδα του Αϊ-Βασίλη"

Η μπουγάδα είναι τα πλυμένα ρούχα,

τα πλυμένα ρούχα του Αϊ-Βασίλη.

Αρχικά θέλω να σας πω

ότι σήμερα δε θα διαβάσω το βιβλίο λέξη προς λέξη,

αλλά θα το διηγηθώ

με δικά μου λόγια περιληπτικά.

Τώρα, αν θέλετε να διαβάσετε το πρωτότυπο,

θα βρείτε το βιβλίο μέσα στο κουτί της περιγραφής.

Και τώρα, πάμε να ξεκινήσουμε.

Σήμερα, ο Αϊ-Βασίλης ξυπνά απ'τα χαράματα,

δηλαδή ξυπνάει πάρα πολύ νωρίς το πρωί.

Μένουν μόλις έξι μέρες

μέχρι την παραμονή της Πρωτοχρονιάς,

δηλαδή τη μέρα πριν την Πρωτοχρονιά

και τον περιμένουν ένα σωρό δουλειές.

Αρχικά, πρέπει να τυλίξει τα τελευταία πακέτα

και να βρει την επίσημη στολή του,

δηλαδή αυτήν την κόκκινη στολή,

που φοράει μόνο μία φορά τον χρόνο,

όταν μοιράζει τα δώρα στα παιδιά.

Έτσι ανοίγει την ντουλάπα του και ξεκρεμάει την στολή του,

βάζει τα γυαλιά του και την εξετάζει πολύ προσεκτικά.

Μια χαρά είναι, θέλει μόνο ένα σιδερωματάκι.

Καθώς, λοιπόν, σιδέρωνε τη στολή του

βλέπει στο μανίκι έναν τεράστιο λεκέ.

Έτσι, βάζει τη στολή βιαστικά μέσα στο πλυντήριο.

Μετά από λίγο βγαίνει στην αυλή

να απλώσει την μπουγάδα του.

Πρώτα κρεμάει τις κάλτσες του,

ύστερα τη φανέλα του,

το σκουφί του, το πουκάμισό του

και τελευταία το σακάκι και το παντελόνι του.

Όμως, τι να δει! Τα ρούχα του έχουν γίνει μικρά,

πολύ μικρά, που δε χωρούν ούτε στο μικρό του δαχτυλάκι.

Ο Αϊ-Βασίλης ανήσυχος,

περπατάει πέρα-δώθε στο σαλόνι του.

Τι θα φορέσω τώρα; λέει.

Πώς θα μοιράσω τα δώρα στα παιδιά

χωρίς την επίσημη στολή μου;

Κάτι πρέπει να σκεφτώ,

λέει στον εαυτό του.

Και τότε του έρχεται μία απίθανη ιδέα.

Θα ζητήσω βοήθεια απ'τα παιδιά.

Και χωρίς να χάσει χρόνο

απλώνει ένα χάρτη της γης στο πάτωμα.

Στη συνέχεια, κάθεται στο γραφείο του

και γράφει πέντε γράμματα.

Από τα παιδιά που μένουν στην Αφρική

ζητάει ένα πουκάμισο.

Από τα παιδιά που μένουν στην Ασία

ζητάει ζεστές κάλτσες.

Από τα παιδιά που μένουν στην Αμερική

ζητάει ένα σακάκι κόκκινο

με λευκή γούνα.

Από τα παιδιά που μένουν στην Αυστραλία

ζητάει ένα μακρύ παντελόνι.

Και τέλος από τα παιδιά της Ευρώπης

ζητάει έναν σκούφο.

Όλα σε μεγάλο νούμερο.

Όταν τελειώνει με τα γράμματα,

τότε πηγαίνει κοντά στο παράθυρο του

και τα πετάει όλα στη γη.

Οι φάκελοι φτάνουν στα χέρια των παιδιών,

σαν χάρτινη βροχή.

Και τώρα ο Αϊ-Βασίλης δεν μπορεί να κάνει τίποτε άλλο,

παρά να περιμένει.

Κάθε φορά που ακούει κάποιον θόρυβο στην πόρτα,

τρέχει να ανοίξει.

Περνά μία μέρα, δύο, τρεις, αλλά τίποτα.

Ο Αϊ-Βασίλης είναι πολύ θλιμμένος,

γιατί πιστεύει ότι κανένα απ'τα παιδιά

δεν τον θυμήθηκε.

Όμως ξαφνικά μέσα στη νύχτα,

χτυπάει το κουδούνι.

Μπροστά στην πόρτα τον περιμένουν πέντε μεγάλα πακέτα.

Ο Αϊ-Βασίλης χαρούμενος

δοκιμάζει την καινούρια στολή του

και τραγουδά.

Είναι υπέροχο συναίσθημα να ανοίγεις πακέτα με δώρα,

λέει στον εαυτό του.

Τώρα καταλαβαίνω γιατί μικροί και μεγάλοι

με περιμένουν ανυπόμονα,

Και επειδή ο καημένος ο Αϊ-Βασίλης,

πρώτη φορά στη ζωή του παίρνει δώρα,

βάζει τα κλάματα απ'τη χαρά του.

Αυτό, λοιπόν, ήταν το σημερινό μάθημα.

Εύχομαι καλές γιορτές και υγεία σε όλους,

κι εμείς θα τα πούμε την επόμενη φορά, στο επόμενο μάθημα.

Μέχρι τότε, φιλάκια πολλά!!!