2 Corinthians 3

3:1 Ἀρχόμεθαθα πάλινν ἑαυτοὺς̀ς συνιστάνεινν; ἢ̓̀ μὴ̀ χρῄζομενεν, ὥς́ς τινες, συστατικῶνν ἐπιστολῶν͂ν πρὸςς ὑμᾶς͂ς, ἢ̓̀ ἐξξ ὑμῶν͂ν συστατικῶνν; 2 ἡ̔ ἐπιστολὴὴ ἡμῶν͂ν ὑμεῖς͂ς ἐστέέ, ἐγγεγραμμένηνη ἐνν ταῖςς καρδίαιςς ἡμῶν͂ν, γινωσκομένηη καὶ̀ ἀναγινωσκομένηνη ὑπὸὸ πάντωνν ἀνθρώπωνων· 3 φανερούμενοιι ὅτιτι ἐστὲὲ ἐπιστολὴὴ Χριστοῦ͂ διακονηθεῖσαα ὑφ̓̓ ἡμῶν͂ν ἐγγεγραμμένηνη οὐ̓ μέλανιι, ἀλλὰὰ Πνεύματιι Θεοῦ͂ ζῶντοςς, οὐκκ ἐνν πλαξὶ̀ λιθίναιςς, ἀλλ̓̓ ἐνν πλαξὶ̀ καρδίαςς σαρκίναιςς. 4 πεποίθησινν δὲ̀ τοιαύτηνν ἔχομενεν διὰ̀ τοῦ͂ Χριστοῦ͂ πρὸςς τὸνν Θεόνν· 5 οὐχχ ὅτιτι ἱκανοίί ἐσμενν ἀφ̓̓ ἑαυτῶν͂ν λογίσασθαίί τι ὡςς ἐξξ ἑαυτῶν͂ν, ἀλλ̓̓ ἡ̔ ἱκανότηςης ἡμῶν͂ν ἐκκ τοῦ͂ Θεοῦ͂· 6 ὃς̀ς καὶ̀ ἱκάνωσενεν ἡμᾶς͂ς διακόνουςς καινῆςς διαθήκηςς, οὐ̓ γράμματοςς, ἀλλὰὰ πνεύματοςς· τὸ̀ γὰρρ γράμμαα ἀποκτείνειει, τὸ̀ δὲ̀ πνεῦμαα ζωοποιεῖ͂. 7 εἰ̓ δὲ̀ ἡ̔ διακονίαα τοῦ͂ θανάτουυ ἐνν γράμμασινν, ἐντετυπωμένηνη ἐνν λίθοιςς, ἐγενήθηθη ἐνν δόξῃῃ, ὥστετε μὴ̀ δύνασθαιι ἀτενίσαιαι τοὺςς υἱοὺς̀ς Ἰσραὴλ̀λ εἰςς τὸ̀ πρόσωπονν Μωσέωςς διὰ̀ τὴνν δόξανν τοῦ͂ προσώπουυ αὐτοῦῦ, τὴνν καταργουμένηνν· 8 πῶςς οὐχὶὶ μᾶλλονν ἡ̔ διακονίαα τοῦ͂ πνεύματοςς ἔσταιαι ἐνν δόξῃῃ; 9 εἰ̓ γὰρρ ἡ̔ διακονίαα τῆςς κατακρίσεωςς δόξαα, πολλῷ͂ͅ μᾶλλονν περισσεύειι ἡ̔ διακονίαα τῆςς δικαιοσύνηςς ἐνν δόξῃῃ. 10 καὶ̀ γὰρρ οὐδὲὲ δεδόξασταιι τὸ̀ δεδοξασμένονν ἐνν τούτῳῳ τῷ͂ͅ μέρειι, ἕνεκενεν τῆςς ὑπερβαλλούσηςης δόξηςς. 11 εἰ̓ γὰρρ τὸ̀ καταργούμενονν, διὰ̀ δόξηςς, πολλῷ͂ͅ μᾶλλονν τὸ̀ μένονν, ἐνν δόξῃῃ.

3:12 Ἔχοντεςες οὖν͂ν τοιαύτηνν ἐλπίδαδα, πολλῇ͂ͅ παρρησίᾳᾳ χρώμεθαα· 13 καὶ̀ οὐ̓ καθάπερρ Μωσῆςς ἐτίθειει κάλυμμαα ἐπὶὶ τὸ̀ πρόσωπονν ἑαυτοῦῦ, πρὸςς τὸ̀ μὴ̀ ἀτενίσαιαι τοὺςς υἱοὺς̀ς Ἰσραὴλ̀λ εἰςς τὸ̀ τέλοςς τοῦ͂ καταργουμένουυ. 14 ἀλλ̓̓ ἐπωρώθηθη τὰ̀ νοήματαα αὐτῶν͂ν· ἄχριρι γὰρρ τῆςς σήμερονν τὸ̀ αὐτὸὸ κάλυμμαα ἐπὶὶ τῇ͂ͅ ἀναγνώσειει τῆςς παλαιᾶςς διαθήκηςς μένειι μὴ̀ ἀνακαλυπτόμενονον, ὅ̔́ τι ἐνν Χριστῷ͂ͅ καταργεῖταιι. 15 ἀλλ̓̓ ἕωςως σήμερονν, ἡνίκακα ἀναγινώσκεταιαι Μωσῆςς, κάλυμμαα ἐπὶὶ τὴνν καρδίανν αὐτῶν͂ν κεῖταιι. 16 ἡνίκακα δ̓ ἂν̀ν ἐπιστρέψῃψῃ πρὸςς Κύριονν, περιαιρεῖταιι τὸ̀ κάλυμμαα. 17 ὁ̔ δὲ̀ Κύριοςς τὸ̀ Πνεῦμάά ἐστινν· οὗ̔͂ δὲ̀ τὸ̀ Πνεῦμαα Κυρίουυ, ἐκεῖῖ ἐλευθερίάα. 18 ἡμεῖς͂ς δὲ̀ πάντεςς, ἀνακεκαλυμμένῳνῳ προσώπῳῳ τὴνν δόξανν Κυρίουυ κατοπτριζόμενοιι, τὴνν αὐτὴν̀ν εἰκόνανα μεταμορφούμεθαα ἀπὸὸ δόξηςς εἰςς δόξανν, καθάπερρ ἀπὸὸ Κυρίουυ Πνεύματοςς.