Unu Tago sen Interreto

Aŭskultu ĉi tiun lecionon en "Esperanto Stories" ĉe YouTube kaj Apple Podcasts.

Marko estas normala viro. Li loĝas en malgranda apartamento en granda urbo. Ĉiu mateno li vekiĝas je la sepa horo, prenas sian telefonon, kaj tuj rigardas la interreton. Li legas mesaĝojn, novaĵojn, kaj kontrolas la veteron.

Tio estas lia kutimo. Unu lundo matene, Marko vekiĝas kiel ĉiam. Li prenas sian telefonon kaj rigardas la ekranon. Sed io estas stranga.

La telefono montras nenion. Ne estas mesaĝoj. Ne estas bildoj. Ne estas interreto.

Marko pensas: “Nu, eble estas eta problemo.” Li provas denove. Li malŝaltas kaj reŝaltas la telefonon. Nenio. Li iras al sia komputilo kaj malfermas ĝin.

La ekrano estas blanka. La interreto ne funkcias. Marko sentas sin konfuzita kaj iom nerva. Li rigardas tra la fenestro.

La suno brilas, kaj la vetero estas bela. Sed Marko ne sentas ĝojon. Li diras al si: “Kion mi faros sen interreto?” Li trinkas kafon kaj sidas silente ĉe la tablo. Post iom da tempo, Marko decidas iri al la laboro.

En la buso, li vidas multajn homojn. Ĉiuj rigardas siajn telefonojn, sed ili ankaŭ aspektas konfuzitaj. Iu diras: “Ĉu vi havas interreton?” Alia respondas: “Ne, ankaŭ mi ne.” Homoj komencas paroli unu kun la alia. Tio estas nekutima.

En la oficejo, la situacio estas simila. Komputiloj estas ŝaltitaj, sed la interreto ne venas. La estro diras: “Hodiaŭ ni ne povas labori normale.” Iuj homoj plendas. Aliaj ridas.

Marko sidas ĉe sia tablo kaj ne scias, kion fari. Post kelkaj horoj, la estro diras: “Vi povas iri hejmen.” Marko surpriziĝas. Li iras hejmen pli frue ol kutime. Sur la strato, li rimarkas aferojn, kiujn li antaŭe ne vidis: malgrandajn butikojn, arbojn, kaj homojn, kiuj parolas kaj ridas.

Hejme, Marko sentas sin enuanta. Li ne povas spekti filmojn. Li ne povas ludi ludojn. Li ne povas legi novaĵojn.

Sed poste li vidas malnovan libron sur breto. Li prenas ĝin kaj komencas legi. La rakonto estas interesa.

Poste li kuiras simplan manĝon. Li manĝas malrapide kaj ĝuas la guston. Li pensas pri sia vivo kaj pri sia tago. Sen interreto, la tempo iras pli malrapide, sed ankaŭ pli trankvile.

Vespere, Marko iras promeni. La aero estas freŝa. Li vidas najbaron kaj diras “Saluton.” Ili parolas dum kelkaj minutoj. Marko sentas sin bone.

Li ridetas. Kiam Marko revenas hejmen, li rigardas sian telefonon. Subite, mesaĝo aperas. La interreto revenis.

Marko rigardas la ekranon, sed li ne tuj reagas. Li metas la telefonon sur la tablon. Li pensas: “Hodiaŭ estis stranga tago. Sed ankaŭ bona.” Li malŝaltas la lumon kaj iras dormi.

Antaŭ ol fermi la okulojn, li sentas trankvilon. Unu tago sen interreto montris al li ion gravan: la mondo estas pli granda ol ekrano.