Санет («Паміж пяскоў Егіпецкай зямлі...»)

Санет

Памiж пяскоў Егiпецкай зямлi,

Над хвалямi сiнеючага Нiла,

Ужо колькi год стаiць магiла:

У гаршку насення жменю там знайшлi.

Хоць зернейкi засохшымi былi,

Усё ж такi жыццёвая iх сiла

Збудзiлася i буйна ўскаласiла

Парой вясенняй збожжа на раллi.

Вось сiмвал твой, забыты краю родны!

Зварушаны нарэшце дух народны,

Я веру, бясплодна не засне.

А ўперад рынецца, маўляў крынiца,

Каторая магутна, гучна мкне,

Здалеўшы з глебы на прастор прабiцца.

М. Багдановіч (1911г.