Persian Breads

نان بخش بسیار مهمی از فرهنگ غذایی ایرانیان است، و از قدیم مردم نان را برکت خدا می دانند. نانوایی، یعنی محل پختن نان، یکی از مهمترین عناصر شهری به شمار میرود. در هر محله ای از شهرها و روستاهای ایران، چندین نانوایی وجود دارد که انواع نان را به مردم عرضه میکنند. نان های ایرانی مرسوم، معمولاً غیرحجیم هستند. البته در بعضی از شهرها و نواحی نیز نان های سنتی حجیم توسط اقوام گوناگون پخته میشود.

تماشای مراحل پخت نان های ایرانی از جمله تجربههایی است که برای کسانی که به ایران سفر می کنند جالب است. در نانواییهای ایران شما میتوانید در حالی که در انتظار آماده شدن نان خود هستید، شاهد همه یا بیشتر مراحل پخت نان باشید. این مراحل قبلاً به کلی با دست انجام میشد. ولی امروزه در بسیاری از شهرها از روشهای صنعتی نیز استفاده میشود. مراحل پخت نان به ترتیب زیر هستند:

ابتدا خمیر نان را آماده میکنند. سپس فردی خمیر نان را به شکل کروی در میآورد که به این خمیرهای کروی شده چانه گفته می شود. فردی که مسئولیت این کار را به عهده دارد باید بداند چه اندازه خمیر بردارد که چانه به اندازۀ مورد نظر برسد. و علاوه بر آن باید سعی کند همۀ چانههایش یک اندازه باشند. فرد دیگری چانۀ آماده شده را با وردنه صاف میکند. و روی آن کنجد یا مواد دیگری میریزد. بعد آن را روی بالشتک یا صفحهای چوبی پهن میکند و بسته به نوع تنور، یا آن را به دیوارۀ تنور میچسباند یا روی صفحۀ گردان تنور پهن میکند. در آخر هم فرد دیگری نانهای آماده شده را برای مشتریها روی میز میاندازد.

انواع نان های ایرانی:

نان سنگک

سنگک محبوبترین نان سنتی ایرانی است. این نوع نان در تنوری پخته میشود که کف آن از سنگ ریزه پوشیده شده است به همین دلیل به آن سنگک گفته میشود. خمیر این نان با استفاده از ابزار مخصوصی به نام پارو روی سنگها پهن میشود و دمای تنور سبب میشود نان بپزد. برخی معتقدند پخت نان روی سنگ داغ باعث کیفیت نان و به جا ماندن خواص آن است.

نان بربری

بربری یکی از نان هایی است که در نواحی آذرینشین طرفداران زیادی دارد. و در همه شهرها و استانهای ایران پخته میشود. اسم این نان از یک قوم عشایری به نام بربر گرفته شده است. نان بربری به صورت مستطیل درازی است که گوشههایش منحنی شده. خمیر نان بربری با ابزار مخصوص در تنور قرار میگیرد تا پخته شود. این نان به صورت تازه و داغ برای صبحانه طرفداران زیادی دارد.

نان تافتون

تافتون نیز از دیگر نان های ایرانی به شمار میرود که به صورت گرد یا بیضی در نانواییها پخته میشود. این نان در شهرهای مختلف ایران به اندازهها و ضخامتهای مختلف پخته میشود.

نان لواش

لواش نانی است که نسبت به نان های دیگر بسیار نازک است و خاستگاه آن کشور ارمنستان است. ارزش غذایی این نان نسبت به نانهای دیگر بسیار کم است، چون با آرد سفید پخته میشود و ویتامین و مواد مغذی چندانی ندارد. در ایران این نان را تهِ قابلمۀ برنج قرار میدهند و با آن تهدیگ درست می کنند.

نان شیرمال

این نان به شکل گرد و کمی قطور می باشد و روی نان را با طرح های گوناگون تزئین می کنند. نان شیرمال که بسیار لذیذ است و بیشتر به کیک شبیه است تا نان، بیشتر برای صبحانه مصرف می شود. همانطور که از اسم نان مشخص است، برخلاف بقیۀ نان ها در بین ترکیبات آن از شیر استفاده می شود. همچنین روغن، زردۀ تخم مرغ و شکر دارد. شیرمال یعنی نانی که با شیر مالش داده شده است.

روی برخی از نان های ایرانی مانند نان سنگک، تافتون و بربری گاهی دانهها و سبزیجات خشک معطر میپاشند. زیره، سیاهدانه، کنجد و سبوس گندم از مشهورترین موادی است که روی نان می پاشند. با این کار هم طعم دل انگیزی به نان می دهند و هم بر ارزش تغذیه ای نان میافزایند.

جدا از نان های بازاری، در روستاها زنان ایرانی در خانههایشان نان میپزند. هم برای مصرف شخصی و هم برای فروش. آرد این نوع نان در خانهها تهیه میشود و تنور پخت هم تنورهای گِلی یا گازی است. مواد مغذی این نوع نان بسیار بیشتر از نانهای موجود در نانوایی هاست، و طعمی بسیار متفاوت و لذتبخش دارد. این نوع نان جوش شیرین ندارد و مراحل آماده کردن آن کاملاً با دست است.