image

Ευριπίδης - Άλκηστις, 5.2 ΔΕΥΤΕΡΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ (280-327)

5.2 ΔΕΥΤΕΡΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ (280-327)

(Η Άλκηστη συνέρχεται λίγο και μιλεί τώρα πιο ήρεμα.)

ΑΛΚ. Άδμητε, βλέπεις πια πώς είμαι· θέλω

γι᾽ αυτό ν᾽ ακούσεις τί έχω στην καρδιά μου.

Τιμώντας σε, έχω δώσει τη ζωή μου,

για να βλέπεις εσύ τη λάμψη του ήλιου,

κι έτσι πεθαίνω· θα μπορούσα αυτό

να μην το κάμω· για άντρα μου να πάρω

όποιον ήθελα μες στη Θεσσαλία

και σαν πλούσια βασίλισσα να ζήσω.

Δε βάσταξε η καρδιά μου ν᾽ απομείνω

χωρίς εσένα, με τα δυο ορφανά μου,

της νιότης δε λυπήθηκα ν᾽ αφήσω

τα δώρα, όσο γλυκά για με κι αν ήταν.

Σε πρόδωσαν ωστόσο κι ο πατέρας

κι η μάνα που σ᾽ εγέννα, ενώ μπορούσαν,

σε στιγμή ταιριαστή στα χρόνια που έχουν,

και το γιο τους να σώσουν κι απ᾽ τον κόσμο

να φύγουν δοξασμένοι. Είσαι το μόνο

παιδί τους, κι άλλα τέκνα ν᾽ αποχτήσουν

καμιά πια ελπίδα βέβαια δεν τους μένει.

Θα ζούσα εγώ, μαζί κι εσύ, κι έτσι έρμος

δε θα ᾽κλαιες τη χαμένη σου γυναίκα,

κι ορφανά δε θ᾽ ανάθρεφες. Μα αυτά

κάποιος θεός θα τα ᾽φερε έτσι. Ας είναι.

Τώρα να ευγνωμονείς· θα σου ζητήσω (300)

—όχι τ᾽ αντίτιμο, όχι· αντιζυγιάζει

τίποτα τη ζωή;— μονάχα κάτι,

θα ομολογήσεις κι ο ίδιος, που είναι δίκιο.

Τα δυο παιδιά μας τ᾽ αγαπάς —αν έχεις

το νου σου— όχι λιγότερο από μένα·

ανάστησέ τα αφέντες του σπιτιού μας·

μητριά να μην τους δώσεις, που, από μένα

κατώτερη, θ᾽ απλώσει φθόνου χέρι

πάνω στα δυο παιδιά σου και παιδιά μου.

Αυτό να μην το κάμεις, σε ικετεύω.

Πάντα η μητριά μισεί τους προγονούς της,

είναι γι᾽ αυτούς μια οχιά. Βέβαια τ᾽ αγόρι

πύργο έχει τον πατέρα του, μα εσύ,

κόρη μου, πώς της παρθενιάς τα χρόνια

χωρίς ψεγάδι θα περάσεις; Πώς

θα σου φερθεί η γυναίκα του γονιού σου;

Να μη σου βγάλει, πάνω στον ανθό σου,

κακό όνομα, κι ο γάμος σου χαλάσει.

Δε θα ᾽χεις τη μανούλα στη χαρά σου

κι ούτε στη γέννα θα βρεθεί κοντά σου,

για να σου δίνει θάρρος· τέτοιες ώρες

ποιός άλλος θα πονέσει σαν τη μάνα;

Γιατί πεθαίνω εγώ· κι όχι αύριο, κι ούτε

μεθαύριο· τώρα δα, σε λίγην ώρα,

θα λένε: είναι μ᾽ αυτούς που δεν υπάρχουν.

Έχετε γεια· να ᾽ναι η χαρά μαζί σας.

Άντρα μου, εσύ μπορείς να το παινιέσαι

πως είχες την καλύτερη γυναίκα,

κι εσείς, παιδιά, την πιο καλή μητέρα.

ΚΟΡ. Στ᾽ όνομά του το λέω· μην έχεις φόβο·

αν είναι με το νου του, αυτό θα κάμει.



Want to learn a language?


Learn from this text and thousands like it on LingQ.

  • A vast library of audio lessons, all with matching text
  • Revolutionary learning tools
  • A global, interactive learning community.

LingQ에서 온라인 언어학습

5.2 ΔΕΥΤΕΡΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ (280-327)

(Η Άλκηστη συνέρχεται λίγο και μιλεί τώρα πιο ήρεμα.)

ΑΛΚ. Άδμητε, βλέπεις πια πώς είμαι· θέλω

γι᾽ αυτό ν᾽ ακούσεις τί έχω στην καρδιά μου.

Τιμώντας σε, έχω δώσει τη ζωή μου,

για να βλέπεις εσύ τη λάμψη του ήλιου,

κι έτσι πεθαίνω· θα μπορούσα αυτό

να μην το κάμω· για άντρα μου να πάρω

όποιον ήθελα μες στη Θεσσαλία

και σαν πλούσια βασίλισσα να ζήσω.

Δε βάσταξε η καρδιά μου ν᾽ απομείνω

χωρίς εσένα, με τα δυο ορφανά μου,

της νιότης δε λυπήθηκα ν᾽ αφήσω

τα δώρα, όσο γλυκά για με κι αν ήταν.

Σε πρόδωσαν ωστόσο κι ο πατέρας

κι η μάνα που σ᾽ εγέννα, ενώ μπορούσαν,

σε στιγμή ταιριαστή στα χρόνια που έχουν,

και το γιο τους να σώσουν κι απ᾽ τον κόσμο

να φύγουν δοξασμένοι. Είσαι το μόνο

παιδί τους, κι άλλα τέκνα ν᾽ αποχτήσουν

καμιά πια ελπίδα βέβαια δεν τους μένει.

Θα ζούσα εγώ, μαζί κι εσύ, κι έτσι έρμος

δε θα ᾽κλαιες τη χαμένη σου γυναίκα,

κι ορφανά δε θ᾽ ανάθρεφες. Μα αυτά

κάποιος θεός θα τα ᾽φερε έτσι. Ας είναι.

Τώρα να ευγνωμονείς· θα σου ζητήσω (300)

—όχι τ᾽ αντίτιμο, όχι· αντιζυγιάζει

τίποτα τη ζωή;— μονάχα κάτι,

θα ομολογήσεις κι ο ίδιος, που είναι δίκιο.

Τα δυο παιδιά μας τ᾽ αγαπάς —αν έχεις

το νου σου— όχι λιγότερο από μένα·

ανάστησέ τα αφέντες του σπιτιού μας·

μητριά να μην τους δώσεις, που, από μένα

κατώτερη, θ᾽ απλώσει φθόνου χέρι

πάνω στα δυο παιδιά σου και παιδιά μου.

Αυτό να μην το κάμεις, σε ικετεύω.

Πάντα η μητριά μισεί τους προγονούς της,

είναι γι᾽ αυτούς μια οχιά. Βέβαια τ᾽ αγόρι

πύργο έχει τον πατέρα του, μα εσύ,

κόρη μου, πώς της παρθενιάς τα χρόνια

χωρίς ψεγάδι θα περάσεις; Πώς

θα σου φερθεί η γυναίκα του γονιού σου;

Να μη σου βγάλει, πάνω στον ανθό σου,

κακό όνομα, κι ο γάμος σου χαλάσει.

Δε θα ᾽χεις τη μανούλα στη χαρά σου

κι ούτε στη γέννα θα βρεθεί κοντά σου,

για να σου δίνει θάρρος· τέτοιες ώρες

ποιός άλλος θα πονέσει σαν τη μάνα;

Γιατί πεθαίνω εγώ· κι όχι αύριο, κι ούτε

μεθαύριο· τώρα δα, σε λίγην ώρα,

θα λένε: είναι μ᾽ αυτούς που δεν υπάρχουν.

Έχετε γεια· να ᾽ναι η χαρά μαζί σας.

Άντρα μου, εσύ μπορείς να το παινιέσαι

πως είχες την καλύτερη γυναίκα,

κι εσείς, παιδιά, την πιο καλή μητέρα.

ΚΟΡ. Στ᾽ όνομά του το λέω· μην έχεις φόβο·

αν είναι με το νου του, αυτό θα κάμει.

×

우리는 LingQ를 개선하기 위해서 쿠키를 사용합니다. 사이트를 방문함으로써 당신은 동의합니다 cookie policy.