بت چین

ای مه من، ای بت چین، ای صنم، لالـه رخ و زهره جبیین ای صنم، تا به تـو دادم دل و دین ای صـنم، بر همه کس گشته یقین ای صنم،

من ز تو دوری نتوانم دیگر، جانم و ازتو صبوری نتوانم دیگر،

بیا حبیبم، بیا طبیبم. بیا حبیبم، بیا طبیبم.

هر که تو را دیده ز خـود دل برید، رفته ز خود تا که رخت را بدید، تیر غمت چون به دل من رسید، همچو بگفتم که همه کس شنید،

من ز تو دوری نتوانم دیگر, جانم و از تو صبوری نتوانم دیگر.

بیا حبیبم، بیا طبیبم. بیا حبیبم، بیا طبیبم.

ای نفـس انـس تـو احیای من، چون تویی امروزه مسیحای من، حالت جمعی تو پریشان کنی، وای به حال دل شیدای من.

من ز تو دوری نتوانم دیگر, جانم و از تو صبوری نتوانم دیگر.

بیا حبیبم، بیا طبیبم. بیا حبیبم، بیا طبیبم.