2 Corinthians 9

9:1 Περὶ̀ μὲνν γὰρρ τῆςς διακονίαςς τῆςς εἰςς τοὺςς ἁγίουςυς περισσόνν μοί́ ἐστιι τὸ̀ γράφεινν ὑμῖν͂ν· 2 οἶδαδα γὰρρ τὴνν προθυμίανν ὑμῶν͂ν ἣν̀ν ὑπὲρ̀ρ ὑμῶν͂ν, καυχῶμαιι Μακεδόσινν, ὅτιτι Ἀχαΐα̈́α παρεσκεύασταιι ἀπὸὸ πέρυσιι· καὶ̀ ὁ̔ ἐξξ ὑμῶν͂ν ζῆλοςς ἠρέθισεσε τοὺςς πλείοναςς. 3 ἔπεμψαψα δὲ̀ τοὺςς ἀδελφούς́ς, ἵνανα μὴ̀ τὸ̀ καύχημαα ἡμῶν͂ν τὸ̀ ὑπὲρ̀ρ ὑμῶν͂ν κενωθῇ͂ͅ ἐνν τῷ͂ͅ μέρειι τούτῳῳ· ἵνανα, καθὼςς ἔλεγονον, παρεσκευασμένοιι ἦτετε· 4 μή́ πως, ἐὰν̀ν ἔλθωσισι σὺνν ἐμοὶὶ Μακεδόνεςς καὶ̀ εὕρωσινιν ὑμᾶς͂ς ἀπαρασκευάστουςυς, καταισχυνθῶμενν ἡμεῖς͂ς (ἵνανα μὴ̀ λέγωμενν ὑμεῖς͂ς) ἐνν τῇ͂ͅ ὑποστάσειει ταύτῃῃ τῆςς καυχήσεωςς. 5 ἀναγκαῖονον οὖν͂ν ἡγησάμηνην παρακαλέσαιι τοὺςς ἀδελφούς́ς, ἵνανα προέλθωσινν εἰςς ὑμᾶς͂ς, καὶ̀ προκαταρτίσωσιι τὴνν προκατηγγελμένηνν εὐλογίαναν ὑμῶν͂ν, ταύτηνν ἑτοίμηνην εἶναιαι, οὕτωςως ὡςς εὐλογίαναν, καὶ̀ μὴ̀ ὥσπερερ πλεονεξίανν.

9:6 Τοῦτοο δέ́, ὁ̔ σπείρωνν φειδομένωςς, φειδομένωςς καὶ̀ θερίσειι· καὶ̀ ὁ̔ σπείρωνν ἐπ̓̓ εὐλογίαιςις, ἐπ̓̓ εὐλογίαιςις καὶ̀ θερίσειι. 7 ἕκαστοςος καθὼςς προαιρεῖταιι τῇ͂ͅ καρδίᾳᾳ· μὴ̀ ἐκκ λύπηςς ἢ̓̀ ἐξξ ἀνάγκηςης· ἱλαρὸν̀ν γὰρρ δότηνν ἀγαπᾷᾷ ὁ̔ Θεόςς. 8 δυνατὸςς δὲ̀ ὁ̔ Θεὸςς πᾶσανν χάρινν περισσεῦσαιι εἰςς ὑμᾶς͂ς, ἵνανα ἐνν παντὶ̀ πάντοτεε πᾶσανν αὐτάρκειαναν ἔχοντεςες περισσεύητεε εἰςς πᾶνν ἔργονον ἀγαθόν́ν· 9 καθὼςς γέγραπταιι, Ἐσκόρπισενεν, ἔδωκεκε τοῖςς πένησινν· ἡ̔ δικαιοσύνηη αὐτοῦῦ μένειι εἰςς τὸνν αἰῶνανα. 10 ὁ̔ δὲ̀ ἐπιχορηγῶν͂ν σπέρμαα τῷ͂ͅ σπείροντιι, καὶ̀ ἄρτονον εἰςς βρῶσινν χορηγήσαιι, καὶ̀ πληθύναιι τὸνν σπόρονν ὑμῶν͂ν, καὶ̀ αὐξήσαιαι τὰ̀ γεννήματαα τῆςς δικαιοσύνηςς ὑμῶν͂ν· 11 ἐνν παντὶ̀ πλουτιζόμενοιι εἰςς πᾶσανν ἁπλότητατα, ἥτιςις κατεργάζεταιι δἰ̓ ἡμῶν͂ν εὐχαριστίαναν τῷ͂ͅ Θεῷ͂ͅ. 12 ὅτιτι ἡ̔ διακονίαα τῆςς λειτουργίαςς ταύτηςς οὐ̓ μόνονν ἐστὶὶ προσαναπληροῦσαα τὰ̀ ὑστερήματατα τῶνν ἁγίωνων, ἀλλὰὰ καὶ̀ περισσεύουσαα διὰ̀ πολλῶνν εὐχαριστιῶν͂ν τῷ͂ͅ Θεῷ͂ͅ· 13 διὰ̀ τῆςς δοκιμῆςς τῆςς διακονίαςς ταύτηςς δοξάζοντεςς τὸνν Θεὸνν ἐπὶὶ τῇ͂ͅ ὑποταγῇῇ τῆςς ὁμολογίαςας ὑμῶν͂ν εἰςς τὸ̀ εὐαγγέλιονον τοῦ͂ Χριστοῦ͂, καὶ̀ ἁπλότητιτι τῆςς κοινωνίαςς εἰςς αὐτοὺς̀ς καὶ̀ εἰςς πάνταςς· 14 καὶ̀ αὐτῶν͂ν δεήσειι ὑπὲρ̀ρ ὑμῶν͂ν ἐπιποθούντωνων ὑμᾶς͂ς διὰ̀ τὴνν ὑπερβάλλουσαναν χάρινν τοῦ͂ Θεοῦ͂ ἐφ̓̓ ὑμῖν͂ν. 15 χάριςς δὲ̀ τῷ͂ͅ Θεῷ͂ͅ ἐπὶὶ τῇ͂ͅ ἀνεκδιηγήτῳτῳ αὐτοῦῦ δωρεᾷ͂ͅ.