FILIPINO BOOK: PAPEL DE LIHA (SANDPAPER) PAG-GALANG SA IYONG INA WITH TAGALOG & ENGLISH SUBTITLES

Papel de Liha

Kuwento ni Ompong Remigio

Guhit ni Beth Parrocha-Doctolero

Inilathala ng Adarna House

(MUSIC)

Ang nanay ko, ang imis-imis.

Pag may duming nakadikit, kiskis dito, kiskis doon.

Pag may mantsa sa damit, kuskos dito, kuskos doon.

Pag may sebo sa kawali, kaskas dito, kaskas doon.

Dadako siya sa sala at mag-aayos.

Pag may diyaryong nakakalat, ligpit dito, ligpit doon.

Pag may turnilyong maluwag, higpit dito, higpit doon.

Pag may maumbok na kutson, pitpit dito, pitpit doon.

Papasok siya sa kusina at magbubusisi.

Pag may ulam na malamig, salang dito, salang doon.

Pag may isdang sariwa, sigang dito, sigang doon.

Pay may kalan na tabingi, kalang dito, kalang doon.

Tutuloy siya sa silid at titingnan ang aking gamit.

Pag may sintas na maluwag, tali dito, tali doon.

Pag may tastas na laylayan, tahi dito, tahi doon.

Pag may butas na pundilyo, tagpi dito, tagpi doon.

Gagawi siya sa paliguan at mag-uusisa.

Pag may wee-wee na nakita, buhos dito, buhos doon.

Pag may aah-aah na naiwan buhos dito, buhos doon.

Pag may ooh-ooh na sumingit buhos dito, buhos doon.

Iikot siya sa bakuran, sa may halamanan.

Pag may dahong naglaglagan, walis dito, walis doon.

Pag may ipot ng ibon, palis dito, palis doon.

Pay may uod na naipon, alis dito, alis doon.

'Yan si Nanay. Ang imis-imis.

Maghapon at magdamag, kiskis-kuskos. Higpit-ligpit.

Salang-sigang. Tali-tagpi. Walis-palis.

Isang araw dumating si Tita Maring.

Ang sabi niya: "Ano ba naman Milagring!

Kaskas-kiskis-kuskos ka nang kaskas kiskis-kuskos kaya kumapal at gumaspang ang mga palad mo.

Parang papel de liha na pang-isis.

Hinay-hinay ka lang at magpalambot ng balat at baka hindi na hawakan ni Turing ang kamay mo."

Hindi na hahawakan ni Tatay ang kamay ni Nanay?

Bakit? Ano ang papel de liha?

Naghanap ako sa bahay ng papel de liha pero papel de hapon lang ang nakita ko.

Pumunta ako sa tindahan ni Aling Epang at bumili ako ng papel de liha.

Magaspang ito. Mahapdi sa balat.

Gasgas ang kahoy sa isang kaskas.

Nisnis ang damit sa isang isis.

Ganito nga ba kagaspang ang kamay ni Nanay?

Minsan, nilagnat ako at napilitang mahiga.

Si Nanay, tumabi sa akin.

Nang tumaas ang lagnat ko, punas dito, punas doon.

Nang sumama ang pakiramdam ko lunas dito, lunas doon.

Nang sumakit ang mga buto ko, himas dito, himas doon.

Pero bakit hindi mahapdi ang himas ni Nanay?

Bakit hindi nagasgas ang balat ko nang humimas at humaplos siya sa akin?

Lalo akong guminhawa sa bawat himas ni Nanay.

Mali si Tita Maring.

Hindi papel de liha ang mga palad ni Nanay.

Noong magaling na ako, nakita ko na naman si Nanay na umiikot ng bahay.

Pag di pantay ang laylayan ng kurtina, lilip dito, lilip doon.

Pag may bubuwit sa silong, silip dito, silip doon.

Pag may palay sa bigas, tahip dito, tahip doon.

Pag may laruang nagkalat, kipkip dito, kipkip doon.

Pag nabukulan ako, kapkap dito, kapkap doon.

Pag may ligaw na kuting, kupkop dito, kupkop doon.

Minsan, nakita kong magkahawak-kamay si Nanay at Tatay.

Ang sarap tingnan.

Mali talaga si Tita Maring.

Hindi papel de liha ang mga palad ni Nanay.

Hindi papel de lihang isis dito, isis doon.

Kiskis dito, kiskis doon.

Kaskas dito, kaskas doon.

Pero di ko pa rin matiis na tanungin si Nanay kung bakit nasabi ni Tita Maring na papel de liha ang mga palad niya?

"Anak, makapal at magaspang na ang mga palad ko dahil sa kakatrabaho," ang sabi niya.

Inisip ko, pinalambot ng magaspang na kamay ni Nanay ang unan sa ulo ko.

Ang manok na nilaga.

Ang kutson sa upuan.

Ang medyas at kamiseta ni Tatay.

Ang lupang batuhan.

Pati lumang pandesal lumambot din.

Pumunta ako kay Nanay at humawak sa kamay niya.

Pakiramdam ko, kahit kailan, ayaw ko nang bumitiw pa.