FILIPINO BOOK ABOUT BULLYING: APOLAKUS! WITH TAGALOG SUBTITLES)

Apolakus!

Kuwento ni Alice Mallari

Guhit ni Leo Agtuca

Inilathala ng Adarna House

(MUSIC)

Isang Lunes ng umaga, hindi mahanap-hanap ang batang si Dadoy.

Sa halip, may isang batang sumulpot at nagpakilala.

"Isa po akong madyikero!"

Sa isip-isip ng mama ni Dadoy na si Aling Amanda:

Hmmm, baka namamalikmata lang ako.

Sangkaterba ang mga gamit ng batang madyikero.

May patpat, bato, lata, bolang walang hangin, kapa, at kung anu-ano pa.

Mga pampalakas daw ito sa magic power niya.

Isa lang ang pakay ng batang madyikero:

sugpuin ang mga kalaban.

Bitin ang baon ko!" angal ni Jay-Jay, na umaalog ang tatlong baba.

"Gusto ko ng inumin!" sigaw ni Yuki,

na parang bagong usbong na palay ang tusok-tusok na buhok.

Magsisimula na ang engkuwentro.

Sa isang kumpas ng mahiwagang patpat

at isang tumataginting na "Gimokus apolakus!"

pagugulungin niya ang ga-higanteng bola patungo sa mga kalaban.

Napahagikgik siya,

dahil sa tagdan ng bandila ang bagsak ng dalawa.

Pero kulang pa 'yon.

Magpupulupot siya ng matabang lubid sa mga ito at papaikutin sila na parang turumpo!

Sa hilo, magkakandarapa sila sa paghabol sa kaniya!

"Sa wakas, hindi na nila ako malalapitan," bulong niya.

Maya-maya'y nagsalpukan ang mga tingin ng tatlo.

Simbilis ng kidlat na sinunggaban ng dalawa ang kaniyang baunan.

Gusto man niyang sumigaw, tumiklop ang kaniyang mga labi.

Hindi na gagana ang magic power ko!

Hiyaw niya sa sarili.

"Astig ang baon mo, a. Bukas ulit, ha,"

tuya ni Yuki sabay pitik sa nanlalamig niyang tainga.

Ni dulo ng kaniyang hintuturo ay hindi niya maikilos.

Nilulusaw na ng mga kalaban ang kaniyang mga mahiwagang patpat at kapa.

Tatlong araw na ang nakalipas, hindi pa rin nakababalik si Dadoy.

Samantala, panay ang ensayo ng batang madyikero sa harap ng salamin.

"Abrakadabrus apolakus!"

Kinumpas-kumpas niya ang kaniyang mga kamay sa hangin.

Biglang umentra si Aling Amanda.

"Nasaan na naman ang baunan mo?"

"E ... " Napangatngat ng kuko ang batang madyikero.

"May naligaw na dalawang gutom na unggoy kahapon sa eskuwelahan.

Inagaw po nila ang baunan ko."

Kinabukasan, pumasok ang batang madyikero na handa para sa panibagong labanan.

Sa isang dakot ng mahiwagang pulbos, at isang dumadagundong na

"Tendegus apolakus!"

mapapalitan ng atungal ang mga pagtawa nila.

Hindi na sila makakapag-ha-ha-ha-ha,

kundi puro hu-hu-hu-hu na lang!

Hindi lang 'yon.

Tutubo sa tiyan nila ang mga binhing isiningit niya sa baon niyang tinapay

at magluluwa sila ng umuusbong na mga sanga.

Napapalakpak siya sa tuwa.

"Hindi na nila ako makakayang tuksuhin at pagtawanan."

Pero winasak ni Yuki ang eksenang iyon.

"Si payatot, o!" bati sa kaniya ni Yuki.

Umusok ang ilong ni Dadoy.

"Hoy, kalansay! Ano'ng baon mo ngayon?"

Oras na, sabi niya sa sarili.

"Ano 'yan?" tatawa-tawang bulalas ni Jay-Jay. "Pulbos?"

Ipinaligo nito ang mahiwagang pulbos sa batang madyikero.

''Ayos, mukhang espasol."

Hindi niya mapigilang umiyak nang dumagsa na ang mga batang naghahalakhakan.

Nang Biyernes ng umaga, halos mamaos si Aling Amanda sa katatawag sa anak.

"Dadoy, tanghali na!"

Pero bakit kaya walang sumasagot?

Hindi pa rin ba nakababalik si Dadoy?

"O, bakit hindi ka pa bumabangon?"

"May sakit po ako," sagot ni Dadoy habang namamaluktot sa kama.

Hinipo ni Aling Amanda ang noo, leeg, at pisngi ni Dadoy.

Kabisado niya ang anak, alam niyang nagdadahilan lang ito.

"Hindi ka puwedeng mag-absent.

Malapit na ang test ninyo.

Bakit hindi ka gumamit ng magic power para gumaling ka na?"

"Wala na po akong magic power," mahinang sagot ni Dadoy,

"Mas magagaling ang mga kalaban ko.

May kapangyarihan po silang mang-agaw ng baon at manukso nang hindi napapagod."

Tumahimik ang dalawa.

Tama nga ang kutob ni Aling Amanda kung bakit may kakaiba kay Dadoy nitong mga nakaraang araw.

"Alam mo, Dadoy, hindi mo kailangan ng magic power kapag may kumakalaban sa iyo,"

malambing na sabi ni Aling Amanda, habang hinahagod ang likod ng anak.

"May alam akong mabisang paraan para masolusyonan 'yan."

Nang umagang iyon, inihatid ng kaniyang mama si Dadoy sa eskuwelahan.

Kinausap ni Aling Amanda ang guro ni Dadoy tungkol sa mga batang gumugulo sa kaniyang anak.

Nangako ang guro na ipaaalam niya iyon sa kanilang guidance counselor.

Nang oras na ng recess, nilusob ni Dadoy ang silid-aralan nina Jay-Jay at Yuki.

"Pandagdag ninyo ito sa baon ninyo.

Kami ng Mama ko ang naghanda niyan," ngiti ni Dadoy.

Sumabad ang guro ng dalawa. "Ang bait naman ng kaibigan ninyo.

O, Jay-Jay at Yuki, ano'ng dapat ninyong sabihin?"

Namula ang mukha nina Jay-Jay a t Yuki sa hiya.

Napatingin sa kanilang mga sapatos at napilitang magduweto. "Sa....salamat."

Salamat ang sagot ng dalawa nang kinumbida sila sa kaarawan ni Dadoy.

Salamat din ang sagot nila nang nakatanggap sila ng tig-isang kuting.

Parang nagkaroon ng magic power ang salitang iyon.

Dahil unti-unti nang nanumbalik sa dati si Dadoy.

At naging magkakalaro pa ang tatlo.

Ayon naman kay Aling Amanda, hindi na raw ulit nagpakita ang batang madyikero.