شهر زیرزمینی و ممنوعه چین

وقتی بیماری هایی مثل کرونا به مردم حمله میکنن

بهترین پیشنهاد اینه که مردم از داخل خونه ها بیرون نیان

ولی وقتی قرار باشه از خودمون در مقابل جنگ دفاع کنیم

دیگه تو خونه موندن فایده نداره، تو خیابون رفتن هم که بدتره

شاید خیلیا که حیاتی دارن میتونن به زیرزمینای خونشون پناه ببرن

یکی از جاهای امن توی خونه ها همون زیرزمیناست

اما نه دیگه وقتی که قرار باشه بمب هسته ای رو سر مردم ریخته بشه

این نگرانی بود که در دهه 60 میلادی برای مردم چین بوجود اومد

اینجا پاراگراف، من علی هستم، تو این ویدئو به شهر زیرزمینی پکن در چین می پردازیم.

اواخر دهه 1950 میلادی، روابط بین دو کشور چین و شوروی

به دلیل اختلافات ایدئولوژی بهم خورد

مدتی چنان تنشی بین این دو کشور بود که به نظر میرسید جنگی در راهه

و اگر هم جنگ اتفاق میوفته هیچکدوم از دو کشور در استفاده از بمب هسته ایشون دریغ نمیکنن

این نگرانی باعث شد که در سال 1969 رئیس دولت چین، مائو ژدانگ

به مردم دستور بده برای حفاظت از حملات احتمالی شوروی، در زیر خونه هاشون تونل حفر کنن

مردم هم اونقدر سریع دست به کار شدند که گزارش شده تا پایان سال 1970

یعنی یکسال بعدش، 75 شهر بزرگ چین

اونقدر زیر زمین رو حفر کردن که تا 60 درصد جمعیتشون رو میتونستن توش جا بدن

در بین شهرهای چین، پکن هم جا نمونده بود

حدود 300 هزار نفر در پکن زمین هارو حفر کرده بودند

و تخمین زده میشه که حدود 10 تا 20 هزار پناهگاه محافظ بمب رو تونستن بسازن

و همینطور مسیر زیرزمینی 30 کیلومتر تونل داشت رو زیر زمین بهم وصل کرده بودن

گفته شده همه برای ساخت این پناهگاه ها دست به کار شدن

از افراد بالغ و قوی گرفته تا دانش آموزای مدرسه

حتی برای تامین مصالح مورد نیاز این پناهگاه ها

از دیوارها و برج های قدیمی شهر اومدن خراب کردن و از مصالحش استفاده کردن

این تونل ها و پناهگاه های حفر شده در زیر پکن مساحت 85 کیلومتر مربعی دارن

که از تپه های غربی تا مرزهای حاشیه شهر رو شامل میشن

تخمین زده شده در اون زمان، جمعیت 8 میلیون نفری پکن

میتونستن به این پناهگاه ها برن و تا 4 ماه اونجا بمونن

تا هوای سطح شهر که احتمالا اگر بمب هسته ای یا شیمیایی منفجر میشد، تمیز بشه

چیزی نگذشت که در سال 1976، مائو ژدانگ فوت کرد

و جانشینش، دِنگ شیائوپینگ روی کار اومد

و تمام سیاست های دولت رو برای اصلاحات اقتصادی عوض کرد

همین کار باعث شد تمام سیستم زیرزمینی شهرها از کار بیوفته و ادامه کار لغو بشه

از طرفی دفتر دفاع مدنی کشور

برای اینکه اینهمه تلاشی که برای ساخت تونل ها انجام شده، به هدر نره

به مردم دستور داد پناهگاه ها رو به مناطق تجاری تبدیل کنن تا بشه ازش سودی کسب کرد

مردم هم از پناهگاه ها رو اجاره میدادن برای مردم دیگه برای زندگی

بعضیاشونو به سوپرمارکت تبدیل کردند، بعضیا هم به مدرسه، تئاتر، درمانگاه، رستوران، انبار و خیلی چیزای دیگه تبدیل شدن

دولت چین، هنوز هم وجود پناهگاه های زیرزمینی رو از ضروریات شهر ها میدونه

سال 1996، قانون دفاع هوایی مدنی تصویب کرد

ساختمان هایی که جدید ساخته میشن هم باید پناهگاه های زیرزمینی داشته باشند

تا در شرایط بحرانی بشه ازشون استفاده کرد

اما از تجربه ای که داشتن استفاده کردن و دستور دادن

که هر پناهگاه باید به گونه ای باشه که بشه در زمان صلح هم ازش استفاده تجاری کرد

تا به الان تخمین زده میشه حدود 1 میلیون نفر از جمعیت پکن

در این پناهگاه های زیرزمینی زندگی می کنند

چرا که اجاره زندگی توی اون ها خیلی کمتر از جاهای دیگست

مردم محلی چین اسم این پناهگاه ها رو قبیله موش گذاشتن

و اغلب به اجاره مهاجران جوانی در میاد که از روستاها به پکن مهاجرت می کنن

در نهایت سال 2010 مقامات چین

با اشاره به خطرات ایمنی مثل آتش سوزی یا سیل

استفاده مسکونی از این فضاهارو ممنوع اعلام کرد

و تا سال 2012 هم زندگی در اونجا غیرقانونی شد

هنوز بخش هایی از این شهر زیرزمینی

به عنوان جاذبه گردشگری برای بازدید عموم آزاده.

امیدوارم از این ویدئو لذت برده باشن

اگر این ویدئو رو دوست داشتید لطفا لایکش کنید

و اگر تا الان کانال رو سابسکرایب نکردین، به جمع ما بپیوندین

تا ویدئوی بعد، خداحافظ