Culture Shocks
سلام. می خوام از عادت های فرهنگی ایرانی ها که باعث تعجب خیلی ها در خارج از ایران میشه حرف بزنم. یعنی در واقع شوک های فرهنگی ایرانی ها در خارج از ایران.
یکی از چیزهایی که توی ایران خیلی رایج هست ولی برای خارجی ها عجیبه، ازدواج فامیلی هست. توی ایران ازدواج دخترعمو و پسرعمو خیلی عادیه. یا مثلاً ازدواج دخترخاله با پسرخاله. این یکی از چیزهاییه که برای بعضی ها خارج از ایران قابل باور نیست.
یکی دیگه از مسائلی که موجب شگفتی خارجی ها میشه اینه که خیلی از ایرانی ها مشروبات الکلی مصرف می کنند، حجاب براشون مهم نیست و خوردن گوشت حلال یا حرام براشون فرقی نداره. بیشتر خارجی ها فکر می کنن چون ایران کشور مسلمانی هست، مردمش هم شبیه مسلمان های با حجاب و مذهبی هستند. ولی بسیاری از مردم ایران فقط در شناسنامه مسلمان هستند و اعتقادات مذهبی ندارند.
مورد بعدی خنده داره، ولی واقعاً باعث تعجب خارجی ها میشه. توی ایران مهمونی تولد یعنی مهمونی همراه با رقص. یعنی نمیشه که آدم ها فقط تولد بگیرند و دور هم جمع بشن ولی با هم نرقصند. تازه، یک رقص مخصوص تولد هم داریم که اسمش رقص چاقو هست. یعنی قبل از اینکه صاحب جشن تولد کیکش رو ببره، یکی از مهمون ها چاقو رو برمی داره و باهاش می رقصه. بعد کسی که تولدش هست بهش شاباش میده و چاقو رو پس میگیره. شاباش یعنی پول. خلاصه هر وقت رفتید مهمونی تولد ایرانی آمادۀ رقصیدن و مشاهدۀ رقص چاقو باشید.
یکی دیگه از عادت های ما ایرانی ها اینه که توی کلاس دانشگاه یا حتی بیرون کلاس درس هرجا که استاد رو ببینیم از سر جامون به احترامش بلند می شیم. یعنی وقتی استاد وارد کلاس میشه همۀ دانشجوها از جاشون بلند میشن. احترام گذاشتن به استاد، معلم، مربی و همین طور بزرگترها یک عادت طبیعی هست. ما هیچ وقت این افراد رو با اسم کوچک صدا نمی کنیم. هرگز امکان نداره. همیشه می گیم آقای ایکس یا ممکنه فقط بگیم استاد. یا اگر مدرک استادمون دکتری باشه، آقا یا خانم دکتر صداش می کنیم.
ما ایرانی ها وقتی دوستامون رو می بینیم به هم دست میدیم و روبوسی می کنیم. این طوری نیست که وقتی دوستان همدیگه رو ببینند مثل خیلی از خارجی ها فقط بگن هی یا حتی همون رو هم نگن و فقط سر تکون بدن. ما همیشه به هم دست می دیم، همدیگه رو بغل می کنیم و می بوسیم. حتی اگر روز قبلش همدیگه رو دیده باشیم. کلاً تماس بدنی خیلی رایجه تو ایران. و خیلی عادیه که افراد همجنس با هم روبوسی کنند. یعنی اصلاً عجیب نیست که توی مهمونی یا دورهمی زن ها به هم دست بدن و روبوسی کنن. برای مردها هم همین طور.
یکی از تفاوت های بامزه و در عین حال خطرناک اینه که ما تو ایران می تونیم به راحتی به ماشین پلیس نزدیک بشیم و حتی بزنیم به شیشه و ازش آدرس بپرسیم. ولی اگر این کار رو مثلاً تو آمریکا بکنیم ممکنه پلیس بهمون شلیک کنه. ما تو ایران وقتی پلیس جلوی ماشینمون رو می گیره، ممکنه از ماشین پیاده شیم. و بریم سمت ماشین پلیس تا برگ جریمه مون رو بگیریم. یا می تونیم تو ماشین بمونیم تا پلیس بیاد. در هر دو حالت عادیه. در کل نزدیک شدن به پلیس اینجا عادیه و خطری هم نداره.
مورد بعدی اینه که انعام دادن توی ایران رایج نیست. توی رستوران، کافه یا هر جای دیگه ای که خارجی ها انعام دادن براشون عادیه، برای ما یک چیز عادی و همگانی نیست. البته بعضی ها که معمولاً هم از قشر مرفه هستند به تقلید از فرهنگ غربی انعام میدن، ولی مردم عادی انعام نمی دن.
خلاصه اگر مهمون یک ایرانی بودید و براتون از تو یخچال شراب آورد، اگر دوست ایرانی تون تو دورهمی و کنسرت و جشن تولد با لباس رسمی و آرایش غلیظ اومد، اگر روی پیتزاش سس کچاپ ریخت، اگر به جای دو بار سه بار باهاتون روبوسی کرد، و اگر موقع حرف زدن دست روی شونه تون گذاشت یا پشت کمرتون زد تعجب نکنید. همۀ این ها تفاوت های فرهنگی ایرانی ها با شماست.
