How to Conjugate Verbs in Subjunctive Mood in Persian - YouTube
سلااام دوستان...حالتون چطوره؟
امروز اومدم با صرف فعل
در وجه مضارع (حال) التزامی
بزن بریم
خب بچه ها، این ویدیو به درخواست یکی از دوستان هست
که ازم خواسته بود که در مورد وجه التزامی توضیح بدم
شما هم اگه موضوعی هست که دوست دارید در موردش ویدیو درست کنم
حتما تو کامنت ها برام بنویسید
مثل همیشه پی دی اف این درس هم تو کانال تلگرام گذاشتم
می تونین برید و دانلود کنین
آخر درس هم یه آزمون کوتاه داریم
حتما بهش جواب بدین
و جواباتون رو تو کامنت ها بنویسین تا چک کنم
خب بریم سراغ درسمون
صرف فعل در وجه حال ساده التزامی:
وجه التزامی زمانی به کار میره که با احتمال و تصمیم سروکار داریم.
به طور کلی روش صرف کردن فعل در وجه التزامی به این صورته:
تکرار میکنم:
حالا بن حال چطور بدست میاد؟
فعل رو در وجه امری صرف کنین
مثلا فعل دیدن
امرش میشه: ببین
بعدش، ب در ابتدای فعل رو حذف میکنیم که میشه: بین
پس بین، بن حال (مضارع) هست
مثال بعدی:
فعل رفتن
وجه امر رفتن: برو
حذف ب: رو
پس بن حال میشه: رو
فعل گفتن
وجه امرش: بگو
حذف ب: گو
پس بن مضارع یا بن حال میشه: گو
حالا بیایید شناسه حال رو با هم مرور کنیم:
حالا چندتا فعل رو در وجه التزامی صرف میکنیم:
در اینجا برای راحتی تلفط قبل از شناسه ها حرف ی رو اضافه کردیم
تلفظ بگوَم راحت نیست اما بگویم خیلی راحت تره
حالا چند نکته در مورد پیشوند ب:
در فعل های مرکب معمولا پیشوند ب حذف میشه
مثلا فعل مرکب «کارکردن»
هم میشه به این صورت صرف کرد:
و هم میشه ب رو حذف و به این صورت صرف کنیم:
نکته بعدی:
اگه بن حال با واکه ای به جز ی شروع بشه
همخوان ی بین پیشوند ب و بن حال قرار میگیره:
پس حالا اگر بخواییم در وجه التزامی صرف کنیم، میشه:
که میشه:
باز هم ی قبل از شناسه ها برای راحت تر شدن تلفظه
نکته دیگه اینه که اگه بن حال با واکه های اُ و اَ شروع بشه
علاوه بر میانجی ی، حرف اُ یا اَ در نوشتار هم حذف میشه
یعنی دیگه حرف اُ نوشته نمیشه فقط تلفظ میشه
بریم دو تا مثال ببینیم
افت با واکه اُ شروع شده پس اینجوری نوشته میشه:
انداز با واکه اَ شروع شده پس صرفش اینجوری نوشته میشه:
یه مورد ویژه هم اضافه کنم
بن حال فعل بودن میشه: باش
و صرف آن در زمان حال التزامی میشه:
و نکته آخر فعل داشتن و فعلهای مرکبی که از اون ساخته میشن
اگه معنای دارندگی یا مالکیت رو برسونه
در این زمان صرف نمیشه
یعنی در زمان حال ساده التزامی صرف نمیشه
به جاش از گذشته نقلی التزامی استفاده میشه
پس صرف فعل داشتن در زمان گذشته نقلی التزامی میشه:
توی یه ویدیو دیگه گذشته نقلی التزامی رو هم بهتون یاد میدم
خب تمام این صرف فعلها در حالت مثبت بودن
حالا چطور فعل رو منفی کنیم؟
خیلی راحته
فقط کافیه ب رو از سر فعل برداریم و نَ رو به جای اون بذازیم
خب بچه ها اینم از درس امروز
دقت کنین که صرف فعلها رو در فارسی رسمی یا نوشتاری بهتون گفتم
در فارسی گفتاری ممکنه تلفظ اونا یکمی متفاوت بشه
مثلا فعل گفتن، در فارسی گفتاری در وجه التزامی میشه:
یا فعل رفتن
خب اگه سوالی داشتین حتما تو کامنتها ازم بپرسین
لایک و کامنت و سابسکرایب هم یادتون نره
به سوالات انتهای ویدیو هم حتما جواب بدین
دوستون دارم... خداااافط....
