Workout

Τα τελευταία δύο χρόνια νιώθω ότι ξύπνησε η αθλήτρια που είχα μέσα μου.

Τα προηγούμενα είκοσι πέντε χρόνια κοιμόταν βαθιά, αλλά τώρα, ξύπνησε. Και θέλει να αθλείται.

Όταν ήμουν παιδί, δεν έκανα πολλά αθλήματα.

Όταν ήμουν οκτώ χρονών έκανα κολυμβητήριο και δε μου άρεσε καθόλου, και μέχρι σήμερα δε μου αρέσει να κολυμπάω

ούτε σε θάλασσα, ούτε σε πισίνα, ούτε σε ποτάμια, ούτε πουθενά.

Στην εφηβεία μου έκανα χορό, που με έκανε πολύ ευτυχισμένη. Και πάντα ήθελα να κάνω τένις, αλλά ποτέ δεν έκανα.

Όμως κάθε χρόνο έβλεπα το Ρολάν Γκαρός με το Ναδάλ και το Φέντερερ. Ή το Τζόκοβιτς.

Πριν από τέσσερα χρόνια δοκίμασα γιόγκα.

Ήταν πολύ δύσκολο στην αρχή γιατί δε μπορούσα να κάνω καμία πόζα, και πολλές φορές δεν είχα ιδέα τι έκανα!

Έπειτα, είναι το τρέξιμο. Πάντα το αγαπούσα και πάντα δοκίμαζα να έχω μια ρουτίνα

αλλά ποτέ δε μπορούσα να το κάνω συνήθεια, μέχρι φέτος, που αποφάσισα να λάβω μέρος σε ένα μαραθώνιο.

Δυστυχώς υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα, μια μικρή … πανδημία;; Και ο μαραθώνιος δεν έγινε φέτος.

Αλλά εγώ ακόμα τρέχω! Και αγαπάω το τρέξιμο για πολλούς λόγους:

με κάνει να νιώθω δυνατή και υγιής, ξέρω πως κάνει καλό στο σώμα μου μακροπρόθεσμα,

είναι μια δικαιολογία για να βγω από το σπίτι, μου αρέσει πιο πολύ από το περπάτημα κι όταν τρέχω νιώθω σαν γαζέλα μέσα στην πόλη.

Στην αρχή πίστευα πως πρέπει να ακολουθώ ένα αυστηρό πρόγραμμα, να τρέχω κάθε μέρα, αλλά τελικά κατάλαβα πως δε χρειάζεται.

Μπορείς να τρέχεις όποτε θέλεις, τουλάχιστον αυτό δουλεύει για εμένα.

Περνάω εβδομάδες που τρέχω σχεδόν κάθε μέρα, και άλλες εβδομάδες που δεν τρέχω καθόλου.

Αν αναγκάσω τον εαυτό μου να τρέχει, δεν το απολαμβάνω.

Και … οκ, πρέπει να πω κι αυτό: το μεγαλύτερο πρόβλημα για εμένα στην άσκηση είναι να ξεκινήσω.

Μπορεί να χρειαστώ και μια ολόκληρη ώρα μέχρι να το πάρω απόφαση.

Παλιότερα είχα μια μεγάλη λίστα με πολύ απλά πράγματα όπως:

- να βάλω ρούχα - να πιω νερό

- να πάρω το κινητό μου - να βάλω τα ακουστικά μου

γιατί ένιωθα πως χωρίς τη λίστα δε μπορούσα να τρέξω.

Παράλογο, το ξέρω. Τώρα που αντιμετωπίζω το τρέξιμο πολύ πιο χαλαρά, είμαι συχνά στην πόρτα μέσα σε πέντε λεπτά.

Και άλλες φορές χρειάζομαι σαράντα πέντε λεπτά μόνο για να φτιάξω τα μαλλιά μου,

τα οποία θα χαλάσουν όταν θα τρέχω, αλλά δεν έχει σημασία.

Είναι σημαντικό για τα πρώτα δύο λεπτά του τρεξίματος τα μαλλιά μου να είναι τέλεια. Τέλοσπαντων.

Ο κάθε άνθρωπος προτιμά το δικό του τρόπο άσκησης, τη δική του γυμναστική.

Εμένα, για παράδειγμα, δε μου αρέσει καθόλου το γυμναστήριο. Ή, δε μου αρέσει να κάνω hiking.

Αλλά με μεγάλη χαρά θα κάνω χορό, θα κάνω 10 asanas στη γιόγκα και θα τρέξω για όσο αντέχουν οι πνεύμονές μου.

Και δε χρειάζεται η άσκηση να είναι κάτι υπερβολικό,

ούτε είναι απαραίτητο να γυμνάζεσαι πενήντα οκτώ ώρες την ημέρα για να είσαι υγιής και δυνατός.

Λίγο κάθε μέρα είναι καλύτερο από το τίποτα. Τουλάχιστον εγώ έτσι το βλέπω.