Ĉapitro 4.1

Bob: Diru al mi sincere, pri kio vi parolis.

Tom: Ni parolis pri tiu ulo.

Bob: Kiu ulo?

Tom: Tiu viro ĉe la angulo.

Tiu juna viro. Bob: Pri kiu vi parolas?

Ĉu pri tiu blondulo, kiu sidas kun Gerda? Linda: Gerda!

Vi do scias, ke ŝia nomo estas Gerda! Vi do konas ŝin! Bob: Nu, mi ne vere konas ŝin.

Mi scias, kiu ŝi estas. Tio estas alia afero. Linda: Kiu do ŝi estas?

Bob: Sed vi ne respondis al mi.

Vi ne respondis al mia demando. Ĉu vere pri tiu blonda junulo vi parolis? Tom: Jes.

Pri li. Bob: Mi ne konas lin.

Mi neniam vidis lin antaŭe. Linda: Sed, diru al mi, kiu estas tiu Gerda?

Bob: Ŝi venis por instrui.

Temas pri io mistera, fakte. Kriptaĵoscienco. Linda: Kio?

Kiel vi diris? Krip-ta-ĵo-sci-en-co, ĉu? Kio estas tio? Bob: Ĉu vere vi ne scias, kio estas kriptaĵoscienco?

Oni diras ankaŭ"kriptografio". Linda: Ne.

Mi ne scias. Mi tute ne scias. Ĉu vi scias, Tom? Tom: Ĉu tio ne estas la arto kompreni, pri kio temas sekreta mesaĝo?

Bob: Prave.

Jen ŝia fako. Fakte, ŝia fako estas la malnovaj sekretaj lingvoj.