2 Corinthians 4

4:1 Διὰ̀ τοῦτοο ἔχοντεςες τὴνν διακονίανν ταύτηνν, καθὼςς ἠλεήθημενεν, οὐκκ ἐκκακοῦμενεν· 2 ἀλλ̓̓ ἀπειπάμεθαθα τὰ̀ κρυπτὰ̀ τῆςς αἰσχύνηςης, μὴ̀ περιπατοῦντεςς ἐνν πανουργίᾳᾳ μηδὲ̀ δολοῦντεςς τὸνν λόγονν τοῦ͂ Θεοῦ͂, ἀλλὰὰ τῇ͂ͅ φανερώσειι τῆςς ἀληθείαςας συνιστῶντεςς ἑαυτοὺς̀ς πρὸςς πᾶσανν συνείδησινν ἀνθρώπωνων ἐνώπιονον τοῦ͂ Θεοῦ͂. 3 εἰ̓ δὲ̀ καὶ̀ ἔστιτι κεκαλυμμένονν τὸ̀ εὐαγγέλιονον ἡμῶν͂ν, ἐνν τοῖςς ἀπολλυμένοιςις ἐστὶὶ κεκαλυμμένονν· 4 ἐνν οἷς͂ς ὁ̔ Θεὸςς τοῦ͂ αἰῶνοςος τούτουυ ἐτύφλωσεσε τὰ̀ νοήματαα τῶνν ἀπίστωνων, εἰςς τὸ̀ μὴ̀ αὐγάσαιαι αὐτοῖς͂ς τὸνν φωτισμὸνν τοῦ͂ εὐαγγελίουου τῆςς δόξηςς τοῦ͂ Χριστοῦ͂, ὅς́ς ἐστινν εἰκὼν̀ν τοῦ͂ Θεοῦ͂. 5 οὐ̓ γὰρρ ἑαυτοὺς̀ς κηρύσσομενν, ἀλλὰὰ Χριστὸνν Ἰησοῦν͂ν Κύριονν· ἑαυτοὺς̀ς δὲ̀ δούλουςς ὑμῶν͂ν διὰ̀ Ἰησοῦν͂ν. 6 ὅτιτι ὁ̔ Θεὸςς ὁ̔ εἰπὼν̀ν ἐκκ σκότουςς φῶςς λάμψαιι, ὃς̀ς ἔλαμψενεν ἐνν ταῖςς καρδίαιςς ἡμῶν͂ν, πρὸςς φωτισμὸνν τῆςς γνώσεωςς τῆςς δόξηςς τοῦ͂ Θεοῦ͂ ἐνν προσώπῳῳ Ἰησοῦῦ Χριστοῦ͂.

4:7 Ἔχομενεν δὲ̀ τὸνν θησαυρὸνν τοῦτονν ἐνν ὀστρακίνοιςις σκεύεσινν, ἵνανα ἡ̔ ὑπερβολὴὴ τῆςς δυνάμεωςς ᾖ̓͂ͅ τοῦ͂ Θεοῦ͂, καὶ̀ μὴ̀ ἐξξ ἡμῶν͂ν· 8 ἐνν παντὶ̀ θλιβόμενοιι, ἀλλ̓̓ οὐ̓ στενοχωρούμενοιι· ἀπορούμενοιοι, ἀλλ̓̓ οὐκκ ἐξαπορούμενοιοι· 9 διωκόμενοιι, ἀλλ̓̓ οὐκκ ἐγκαταλειπόμενοιοι· καταβαλλόμενοιι, ἀλλ̓̓ οὐκκ ἀπολλύμενοιοι· 10 πάντοτεε τὴνν νέκρωσινν τοῦ͂ Κυρίουυ Ἰησοῦῦ ἐνν τῷ͂ͅ σώματιι περιφέροντεςς, ἵνανα καὶ̀ ἡ̔ ζωὴ̀ τοῦ͂ Ἰησοῦῦ ἐνν τῷ͂ͅ σώματιι ἡμῶν͂ν φανερωθῇ͂ͅ. 11 ἀεὶὶ γὰρρ ἡμεῖς͂ς οἱ̔ ζῶντεςς εἰςς θάνατονν παραδιδόμεθαα διὰ̀ Ἰησοῦν͂ν, ἵνανα καὶ̀ ἡ̔ ζωὴ̀ τοῦ͂ Ἰησοῦῦ φανερωθῇ͂ͅ ἐνν τῇ͂ͅ θνητῇ͂ͅ σαρκὶ̀ ἡμῶν͂ν. 12 ὥστετε ὁ̔ μὲνν θάνατοςς ἐνν ἡμῖν͂ν ἐνεργεῖταιαι, ἡ̔ δὲ̀ ζωὴ̀ ἐνν ὑμῖν͂ν. 13 ἔχοντεςες δὲ̀ τὸ̀ αὐτὸὸ πνεῦμαα τῆςς πίστεωςς, κατὰ̀ τὸ̀ γεγραμμένονν, Ἐπίστευσασα, διὸ̀ ἐλάλησασα, καὶ̀ ἡμεῖς͂ς πιστεύομενν, διὸ̀ καὶ̀ λαλοῦμενν· 14 εἰδότεςες ὅτιτι ὁ̔ ἐγείραςας τὸνν Κύριονν Ἰησοῦν͂ν καὶ̀ ἡμᾶς͂ς διὰ̀ Ἰησοῦῦ ἐγερεῖῖ, καὶ̀ παραστήσειι σὺνν ὑμῖν͂ν. 15 τὰ̀ γὰρρ πάνταα δἰ̓ ὑμᾶς͂ς, ἵνανα ἡ̔ χάριςς πλεονάσασαα διὰ̀ τῶνν πλειόνωνν τὴνν εὐχαριστίαναν περισσεύσῃῃ εἰςς τὴνν δόξανν τοῦ͂ Θεοῦ͂.

4:16 Διὸ̀ οὐκκ ἐκκακοῦμενεν· ἀλλ̓̓ εἰ̓ καὶ̀ ὁ̔ ἔξωξω ἡμῶν͂ν ἄνθρωποςος διαφθείρεταιι, ἀλλ̓̓ ὁ̔ ἔσωθενεν ἀνακαινοῦταιαι ἡμέρᾳρᾳ καὶ̀ ἡμέρᾳρᾳ. 17 τὸ̀ γὰρρ παραυτίκαα ἐλαφρὸν̀ν τῆςς θλίψεωςς ἡμῶν͂ν καθ̓ ὑπερβολὴν̀ν εἰςς ὑπερβολὴν̀ν αἰώνιονον βάροςς δόξηςς κατεργάζεταιι ἡμῖν͂ν, 18 μὴ̀ σκοπούντωνν ἡμῶν͂ν τὰ̀ βλεπόμεναα, ἀλλὰὰ τὰ̀ μὴ̀ βλεπόμεναα· τὰ̀ γὰρρ βλεπόμεναα πρόσκαιραα· τὰ̀ δὲ̀ μὴ̀ βλεπόμεναα αἰώνιαια.