Rōmuluss et Rēmuss

Aenēās̄s fuit vir fortis et magnus quī̄ Trōiānusus fuit mīlēs̄s. Cum Trōiāā ā̄ Graecīss capta fuit, Aenēās̄s ad Ītaliamm cum fīliōō suō̄ Iūlōō pervēnitt. Multōss annōss post, fuit in Ītaliāā urbs nōminee Alba Longa cuius rēxx nōminātusus est Procāss, dēscendēnsns per Iūlumm Aenēāā. Procāss duōss fīliōs̄s habuit: Numitōremm seniōremm et iūniōremem Amūliumm. Solet senior fīliuss rēgīī mortuō̄ succēderee; Procāss igitur cum mortuus est, Numitor vēnitt ad regnum capiendum. Amūliuss autem, invidus potentiaeque cupidus, frātremm suum dēiēcitit, atque patrem successit. Fīliamm Numitōriss nōminee Rheam Silviam fēcitt virginem Vestālemm. Virginēss Vestālēs̄s sacerdōtēs̄s erant quae numquam nuptae sunt. In quō̄ modō̄ Amūliuss certum fēcitt Numitōremm nūllōs̄s dēscendentēs̄s habiturum esse, ut Amūliuss rēxx esset in perpetuum.

Sed per Mārtiss potentiam Rhea Silvia duōss fīliōs̄s habuit geminōss. Amūliuss iussit īnfantēs̄s prope flūmenn pōnendōs̄s relictōss esse. Lupa lac suum īnfantibuss dedit in spēluncāā inter septem montēss positā̄ nōminee nunc Lupercal, et pastor eōss invēnitt nūtrīvitqueue. Fīliīī adultī̄ Amūliumm interfēcēruntnt et Numitōremm in thronō̄ reposuēruntt in Albā̄ Longā̄. Frātrēs̄s iter fēcēruntnt ad urbem propriam faciendam. Ad terram inter septem montēss positam revēnēruntnt urbem factūrīī. Frāterr ūnuss nōminātusus Rōmuluss praefert montem Palātīnumum super Lupercal. Frāterr alter nōminātusus Rēmuss montem Aventīnumm praefert. Rēmuss in Aventīnōō sex avēss vīditt ā̄ dīss missōss, sed Rōmuluss duodecim avēss missōss ab Iove vīditt, certāmenn vincēnss. Rēmuss, quī̄ certāmenn perdīvitt, īrātusus factus est et ā̄ frātree interfectus est. Urbem novam, inquit Rōmuluss, nōnn Rēmiamm sed Rōmamm vocābōō.