Kafli 12

KAFLI XII

Á næstu plánetu bjó fyllibytta. Þetta átti eftir að verða stutt heimsókn en hún gerði litla prinsinn afar dapran:

-Hvað ert þú að gera þarna? spurði hann fyllibyttuna, sem hann sá fyrir framan hrúgu af tómum flöskum og aðra hrúgu af fullum flöskum.

-Ég er að drekka, svaraði fyllibyttan, þunlyndislega.

-Af hverju ertu að drekka? spurði litli prinsinn.

-Til að gleyma, svaraði fyllibyttan.

-Til að gleyma hverju? forvitnaðist litli prinsinn og sá strax eftir að hafa spurt.

-Til að gleyma því hvað ég skammast mín mikið, játaði fyllibyttan og horfði niður fyrir sig.

-Hvað skammastu þín fyrir? vildi litli prinsinn vita, því hann vildi geta hjálpað honum.

-Ég skammast mín fyrir að drekka! tókst fyllibyttunni loks að koma upp úr sér og þagnaði síðan alveg.

Og litli prinsinn hélt áfram ferðinni, furðu lostinn.

Fullorðna fólkið er virkilega mjög, mjög furðulegt, sagði hann við sjálfan sig á meðan hann flaug í gegnum geiminn.