Ĉapitro 6.1

Tom: Ĉu vi aŭdis?

Kio estis tio? Bob: Jes, mi aŭdis.

Mi aŭdis ion. Linda: Ankaŭ mi aŭdis strangan bruon, kvazaŭ iu falus en la koridoro.

Bob: Kvazaŭ ŝi falus.

Tom: Mi havis la saman penson kiel vi.

Ankaŭ mi pensis tion. Ankaŭ mi pensis: jen Gerda falas en la koridoro. Linda: Ĉu ni iru vidi?

Tom: Kompreneble.

Ni iru tuj. Bob: Mi iru kun Tom, sed vi restu ĉi tie, Linda.

Observu tiun junulon, kun kiu Gerda parolis, kaj kiu eble metis drogon en ŝian kafon. Linda: Ĉu vi ambaŭ foriras kaj mi restu tute sola?

Mi iom timas. Bob: Ni ne havas la tempon diskuti.

Ni devas iri vidi tuj. Restu trankvile ĉi tie. Vi nenion riskas. Venu, Tom, ni ne perdu tempon.