16//

Ο έβδομος πλανήτης λοιπόν ήταν η Γη. Η Γη δεν ήταν ένας συνηθισμένος πλανήτης! Εκεί υπάρχουν εκατόν έντεκα βασιλιάδες (χωρίς βέβαια να ξεχνάμε τους βασιλιάδες των μαύρων), επτά χιλιάδες γεωγράφοι, εννιακόσιες χιλιάδες επιχειρηματίες, εφτάμισι εκατομμύρια μέθυσοι, τριακόσια έντεκα εκατομμύρια ενήλικες. Για να σας δώσω μια ιδέα των διαστάσεων της Γης, θα σας πω ότι πριν την ανακάλυψη του ηλεκτρισμού, έπρεπε να συντηρούν, μαζί και στις έξι ηπείρους, μια πραγματική στρατιά από τετρακόσιες εξήντα δυο χιλιάδες πεντακόσιους έντεκα ανθρώπους να ανάβουν και να σβήνουν φανάρια. Βλέποντάς το από μακριά, το θέαμα ήταν υπέροχο. Οι κινήσεις αυτής της στρατιάς ήταν συντονισμένες όπως τις κινήσεις ενός μπαλέτου. Πρώτα άρχιζαν αυτοί που άναβαν τα φανάρια της Νέας Ζηλανδίας και της Αυστραλίας. Μόλις άναβαν τα φανάρια τους, πήγαιναν να κοιμηθούν. Τότε ήταν η σειρά των ανθρώπων που άναβαν τα φανάρια στην Κίνα και στη Σιβηρία να πάρουν μέρος στον χορό. Μετά κι αυτοί θα αποσύρονταν στα παρασκήνια. Έπειτα ερχόταν η σειρά των ανθρώπων που άναβαν τα φανάρια στη Ρωσία και στην Ινδία. Μετά της Αφρικής και της Ευρώπης. Κατόπιν της Νότιας Αμερικής. Ύστερα της Βόρειας Αμερικής. Και ποτέ δεν γινόταν λάθος στη σειρά εμφάνισής τους στη σκηνή. Ήταν εκπληκτικό. Μονάχα ο άνθρωπος που άναβε το μοναδικό φανάρι στο Βόρειο Πόλο και ο συνάδελφός του που άναβε το φανάρι στον Νότιο Πόλο, περνούσαν μια ζωή χαλαρή και ξεκούραστη: δούλευαν μονάχα δυο φορές τον χρόνο.