3 - Λαθεύοντας ιστορίες
- Ήταν μια φορά ένα κοριτσάκι που το έλεγαν Κιτρινοσκουφίτσα.
– Όχι, Κοκκινοσκουφίτσα!
– Α, ναι, Κοκκινοσκουφίτσα. Η μαμά του το φώναξε και του είπε: Άκου, Πρασινοσκουφίτσα.
– Μα όχι, Κοκκινοσκουφίτσα!
– Α, ναι, Κοκκινοσκουφίτσα. Πήγαινε στη θεία Διομίρα και δώσ' της αυτή τη φλούδα πατάτας. – Όχι, πήγαινε στη γιαγιά και δώσε της αυτή την πίτα.
– Καλά. Το κοριτσάκι πήγε στο δάσος και συνάντησε μια καμηλοπάρδαλη.
– Τι μπέρδεμα! Συνάντησε ένα λύκο, όχι καμηλοπάρδαλη.
– Κι ο λύκος τη ρώτησε: Πόσο κάνει έξι επί οχτώ;
– Καθόλου. O λύκος τη ρώτησε: Πού πας;
– Έχεις δίκιο. Η Μαυροσκουφίτσα απάντησε...
– Παππού, δεν ξέρεις καθόλου να διηγείσαι ιστορίες, τις κάνεις όλες λάθος.
Τζάνι Ροντάρι, «Παραμύθια από το τηλέφωνο», εκδ. Μεταίχμιο
