Philippians 2

2:1 Εἴ̓́ τις οὖν͂ν παράκλησιςς ἐνν Χριστῷ͂ͅ, εἴ̓́ τι παραμύθιονν ἀγάπηςης, εἴ̓́ τις κοινωνίαα Πνεύματοςς, εἴ̓́ τινὰ̀ σπλάγχναα καὶ̀ οἰκτιρμοίί, 2 πληρώσατέέ μου τὴνν χαράνν, ἵνανα τὸ̀ αὐτὸὸ φρονῆτεε, τὴνν αὐτὴν̀ν ἀγάπηνην ἔχοντεςες, σύμψυχοιι, τὸ̀ ἓν̀ν φρονοῦντεςς· 3 μηδὲνν κατὰ̀ ἐριθείαναν ἢ̓̀ κενοδοξίανν, ἀλλὰὰ τῇ͂ͅ ταπεινοφροσύνῃῃ ἀλλήλουςυς ἡγούμενοιοι ὑπερέχονταςας ἑαυτῶν͂ν· 4 μὴ̀ τὰ̀ ἑαυτῶν͂ν ἕκαστοςος σκοπεῖτεε, ἀλλὰὰ καὶ̀ τὰ̀ ἑτέρωνων ἕκαστοςος. 5 τοῦτοο γὰρρ φρονείσθωω ἐνν ὑμῖν͂ν ὃ̔̀ καὶ̀ ἐνν Χριστῷ͂ͅ Ἰησοῦῦ· 6 ὃς̀ς ἐνν μορφῇ͂ͅ Θεοῦ͂ ὑπάρχωνων, οὐχχ ἁρπαγμὸν̀ν ἡγήσατοτο τὸ̀ εἶναιαι ἴσασα Θεῷ͂ͅ, 7 ἀλλ̓̓ ἑαυτὸν̀ν ἐκένωσεσε, μορφὴνν δούλουυ λαβώνν, ἐνν ὁμοιώματιτι ἀνθρώπωνων γενόμενοςς· 8 καὶ̀ σχήματιι εὑρεθεὶς̀ς ὡςς ἄνθρωποςος, ἐταπείνωσενεν ἑαυτόν́ν, γενόμενοςς ὑπήκοοςος μέχριι θανάτουυ, θανάτουυ δὲ̀ σταυροῦ͂. 9 διὸ̀ καὶ̀ ὁ̔ Θεὸςς αὐτὸν̀ν ὑπερύψωσεσε, καὶ̀ ἐχαρίσατοτο αὐτῷῷ ὄνομαμα τὸ̀ ὑπὲρ̀ρ πᾶνν ὄνομαμα· 10 ἵνανα ἐνν τῷ͂ͅ ὀνόματιτι Ἰησοῦῦ πᾶνν γόνυυ κάμψῃῃ ἐπουρανίωνων καὶ̀ ἐπιγείωνων καὶ̀ καταχθονίωνν, 11 καὶ̀ πᾶσαα γλῶσσαα ἐξομολογήσηταιαι ὅτιτι Κύριοςς Ἰησοῦς͂ς Χριστόςς, εἰςς δόξανν Θεοῦ͂ πατρόςς.

2:12 Ὥστετε, ἀγαπητοίί μου, καθὼςς πάντοτεε ὑπηκούσατετε, μὴ̀ ὡςς ἐνν τῇ͂ͅ παρουσίᾳᾳ μου μόνονν, ἀλλὰὰ νῦνν πολλῷ͂ͅ μᾶλλονν ἐνν τῇ͂ͅ ἀπουσίᾴᾳ μου, μετὰ̀ φόβουυ καὶ̀ τρόμουυ τὴνν ἑαυτῶν͂ν σωτηρίανν κατεργάζεσθεε· 13 ὁ̔ Θεὸςς γάρρ ἐστινν ὁ̔ ἐνεργῶν͂ν ἐνν ὑμῖν͂ν καὶ̀ τὸ̀ θέλεινν καὶ̀ τὸ̀ ἐνεργεῖν͂ν ὑπὲρ̀ρ τῆςς εὐδοκίαςας. 14 πάνταα ποιεῖτεε χωρὶςς γογγυσμῶνν καὶ̀ διαλογισμῶνν, 15 ἵνανα γένησθεε ἄμεμπτοιοι καὶ̀ ἀκέραιοιοι, τέκναα Θεοῦ͂ ἀμώμητατα ἐνν μέσῳῳ γενεᾶςς σκολιᾶςς καὶ̀ διεστραμμένηςς, ἐνν οἷς͂ς φαίνεσθεε ὡςς φωστῆρεςς ἐνν κόσμῳῳ, 16 λόγονν ζωῆςς ἐπέχοντεςες, εἰςς καύχημαα ἐμοὶὶ εἰςς ἡμέραναν Χριστοῦ͂, ὅτιτι οὐκκ εἰςς κενὸνν ἔδραμονον, οὐδὲὲ εἰςς κενὸνν ἐκοπίασασα. 17 ἀλλ̓̓ εἰ̓ καὶ̀ σπένδομαιι ἐπὶὶ τῇ͂ͅ θυσίᾳᾳ καὶ̀ λειτουργίᾳᾳ τῆςς πίστεωςς ὑμῶν͂ν, χαίρωω καὶ̀ συγχαίρωω πᾶσινν ὑμῖν͂ν· 18 τὸ̀ δ̓ αὐτὸὸ καὶ̀ ὑμεῖς͂ς χαίρετεε καὶ̀ συγχαίρετέέ μοι.

2:19 Ἐλπίζωζω δὲ̀ ἐνν Κυρίῳῳ Ἰησοῦῦ, Τιμόθεονν ταχέωςς πέμψαιι ὑμῖν͂ν, ἵνανα κἀγὼὼ εὐψυχῶῶ, γνοὺςς τὰ̀ περὶ̀ ὑμῶν͂ν. 20 οὐδένανα γὰρρ ἔχωχω ἰσόψυχονον, ὅστιςις γνησίωςς τὰ̀ περὶ̀ ὑμῶν͂ν μεριμνήσειι, 21 οἱ̔ πάντεςς γὰρρ τὰ̀ ἑαυτῶν͂ν ζητοῦσινν, οὐ̓ τὰ̀ τοῦ͂ Χριστοῦ͂ Ἰησοῦῦ. 22 τὴνν δὲ̀ δοκιμὴνν αὐτοῦῦ γινώσκετεε, ὅτιτι ὡςς πατρὶ̀ τέκνονν, σὺνν ἐμοὶὶ ἐδούλευσενεν εἰςς τὸ̀ εὐαγγέλιονον. 23 τοῦτονν μὲνν οὖν͂ν ἐλπίζωζω πέμψαιι, ὡςς ἂν̀ν ἀπίδωδω τὰ̀ περὶ̀ ἐμέέ, ἐξαυτῆς͂ς· 24 πέποιθαα δὲ̀ ἐνν Κυρίῳῳ, ὅτιτι καὶ̀ αὐτὸς̀ς ταχέωςς ἐλεύσομαιαι. 25 ἀναγκαῖονον δὲ̀ ἡγησάμηνην Ἐπαφρόδιτονον τὸνν ἀδελφὸν̀ν καὶ̀ συνεργὸνν καὶ̀ συστρατιώτηνν μου, ὑμῶν͂ν δὲ̀ ἀπόστολονον, καὶ̀ λειτουργὸνν τῆςς χρείαςς μου, πέμψαιι πρὸςς ὑμᾶς͂ς· 26 ἐπειδὴὴ ἐπιποθῶν͂ν ἦν͂ν πάνταςς ὑμᾶς͂ς, καὶ̀ ἀδημονῶν͂ν, διότιι ἠκούσατετε ὅτιτι ἠσθένησεσε· 27 καὶ̀ γὰρρ ἠσθένησεσε παραπλήσιονν θανάτῳῳ· ἀλλ̓̓ ὁ̔ Θεὸςς αὐτὸν̀ν ἠλέησενεν, οὐκκ αὐτὸν̀ν δὲ̀ μόνονν, ἀλλὰὰ καὶ̀ ἐμέέ, ἵνανα μὴ̀ λύπηνν ἐπὶὶ λύπῃῃ σχῶ͂. 28 σπουδαιοτέρωςς οὖν͂ν ἔπεμψαψα αὐτόν́ν, ἵνανα, ἰδόντεςες αὐτὸν̀ν πάλινν, χαρῆτεε, κἀγὼὼ ἀλυπότεροςος ὦ̓͂. 29 προσδέχεσθεε οὖν͂ν αὐτὸν̀ν ἐνν Κυρίῳῳ μετὰ̀ πάσηςς χαρᾶςς, καὶ̀ τοὺςς τοιούτουςς ἐντίμουςυς ἔχετετε· 30 ὅτιτι διὰ̀ τὸ̀ ἔργονον τοῦ͂ Χριστοῦ͂ μέχριι θανάτουυ ἤγγισεσε, παραβουλευσάμενοςς τῇ͂ͅ ψυχῇ͂ͅ, ἵνανα ἀναπληρώσῃσῃ τὸ̀ ὑμῶν͂ν ὑστέρημαμα τῆςς πρόςς με λειτουργίαςς.