2 Corinthians 2

2:1 ἔκρινανα δὲ̀ ἐμαυτῷῷ τοῦτοο, τὸ̀ μὴ̀ πάλινν ἐλθεῖν͂ν ἐνν λύπῃῃ πρὸςς ὑμᾶς͂ς. 2 εἰ̓ γὰρρ ἐγὼὼ λυπῶ͂ ὑμᾶς͂ς, καὶ̀ τίςς ἐστινν ὁ̔ εὐφραίνωνων με, εἰ̓ μὴ̀ ὁ̔ λυπούμενοςς ἐξξ ἐμοῦῦ; 3 καὶ̀ ἔγραψαψα ὑμῖν͂ν τοῦτοο αὐτόό, ἵνανα μὴ̀ ἐλθὼν̀ν λύπηνν ἔχωχω ἀφ̓̓ ὧν͂ν ἔδειει με χαίρεινν, πεποιθὼςς ἐπὶὶ πάνταςς ὑμᾶς͂ς, ὅτιτι ἡ̔ ἐμὴὴ χαρὰ̀ πάντωνν ὑμῶν͂ν ἐστίν́ν. 4 ἐκκ γὰρρ πολλῆςς θλίψεωςς καὶ̀ συνοχῆςς καρδίαςς ἔγραψαψα ὑμῖν͂ν διὰ̀ πολλῶνν δακρύωνν, οὐχχ ἵνανα λυπηθῆτεε, ἀλλὰὰ τὴνν ἀγάπηνην ἵνανα γνῶτεε ἣν̀ν ἔχωχω περισσοτέρωςς εἰςς ὑμᾶς͂ς.

2:5 Εἰ̓ δέ́ τις λελύπηκενν, οὐκκ ἐμὲὲ λελύπηκενν, ἀλλ̓̓ ἀπὸὸ μέρουςς· ἵνανα μὴ̀ ἐπιβαρῶῶ πάνταςς ὑμᾶς͂ς. 6 ἱκανὸν̀ν τῷ͂ͅ τοιούτῳῳ ἡ̔ ἐπιτιμίάα αὕτητη ἡ̔ ὑπὸὸ τῶνν πλειόνωνν· 7 ὥστετε τοὐναντίονον μᾶλλονν ὑμᾶς͂ς χαρίσασθαιι καὶ̀ παρακαλέσαιι, μήπωςς τῇ͂ͅ περισσοτέρᾳᾳ λύπῃῃ καταποθῇ͂ͅ ὁ̔ τοιοῦτοςς. 8 διὸ̀ παρακαλῶ͂ ὑμᾶς͂ς κυρῶσαιι εἰςς αὐτὸν̀ν ἀγάπηνην. 9 εἰςς τοῦτοο γὰρρ καὶ̀ ἔγραψαψα, ἵνανα γνῶ͂ τὴνν δοκιμὴνν ὑμῶν͂ν, εἰ̓ εἰςς πάνταα ὑπήκοοίοί ἐστεε. 10 ᾧ̔͂ͅ δέ́ τι χαρίζεσθεε, καὶ̀ ἐγώώ· καὶ̀ γὰρρ ἐγὼὼ εἴ̓́ τι κεχάρισμαιι, ᾧ̔͂ͅ κεχάρισμαιι, δἰ̓ ὑμᾶς͂ς ἐνν προσώπῳῳ Χριστοῦ͂, 11 ἵνανα μὴ̀ πλεονεκτηθῶμενν ὑπὸὸ τοῦ͂ Σατανᾶ͂· οὐ̓ γὰρρ αὐτοῦῦ τὰ̀ νοήματαα ἀγνοοῦμενεν.

2:12 Ἐλθὼν̀ν δὲ̀ εἰςς τὴνν Τρωάδαα εἰςς τὸ̀ εὐαγγέλιονον τοῦ͂ Χριστοῦ͂, καὶ̀ θύραςς μοι ἀνεῳγμένηςνης ἐνν Κυρίῳῳ, 13 οὐκκ ἔσχηκακα ἄνεσινιν τῷ͂ͅ πνεύματίί μου, τῷ͂ͅ μὴ̀ εὑρεῖν͂ν με Τίτονν τὸνν ἀδελφόν́ν μου· ἀλλὰὰ ἀποταξάμενοςος αὐτοῖς͂ς ἐξῆλθονον εἰςς Μακεδονίανν. 14 τῷ͂ͅ δὲ̀ Θεῷ͂ͅ χάριςς τῷ͂ͅ πάντοτεε θριαμβεύοντιι ἡμᾶς͂ς ἐνν τῷ͂ͅ Χριστῷ͂ͅ, καὶ̀ τὴνν ὀσμὴν̀ν τῆςς γνώσεωςς αὐτοῦῦ φανεροῦντιι δἰ̓ ἡμῶν͂ν ἐνν παντὶ̀ τόπῳῳ. 15 ὅτιτι Χριστοῦ͂ εὐωδίάα ἐσμὲν̀ν τῷ͂ͅ Θεῷ͂ͅ ἐνν τοῖςς σωζομένοιςς καὶ̀ ἐνν τοῖςς ἀπολλυμένοιςις· 16 οἷς͂ς μὲνν ὀσμὴὴ θανάτουυ εἰςς θάνατονν, οἷς͂ς δὲ̀ ὀσμὴὴ ζωῆςς εἰςς ζωήνν. καὶ̀ πρὸςς ταῦταα τίςς ἱκανός́ς; 17 οὐ̓ γάρρ ἐσμενν ὡςς οἱ̔ πολλοί́, καπηλεύοντεςς τὸνν λόγονν τοῦ͂ Θεοῦ͂· ἀλλ̓̓ ὡςς ἐξξ εἰλικρινείαςας, ἀλλ̓̓ ὡςς ἐκκ Θεοῦ͂, κατενώπιονν τοῦ͂ Θεοῦ͂, ἐνν Χριστῷ͂ͅ λαλοῦμενν.