Iōsēphus: Salvēte, audītōrēs! Nōmen mihi est Iōsēphus.

Lebbaeus: Salvēte, amīcī! Et ego vocor Lebbaeus.

Iōsēphus: Spērō vōs esse bene. Hoc est ācroāma nostrum nōmine “QUID ES TŪ?” ego, Iōsēphus, et amīcus meus, Lebbaeus, sumus magistrī linguae Latīnae.

Lebbaeus: rēctē, dīxistī, Iōsēphe! Et amīce, ut valēs hodiē?

Iōsēphus: eh, satis bene. Et tū, Lebbaee?

Lebbaeus: Optimē valeō quia ego dīcō tēcum.

Iōsēphus: Ō amīce. Ut audīvistis, Lebbaeus prōnūntiat verba modō ecclēsiasticō: sīcut nōmen “Caesar” aut “Cicerō”

Lebbaeus: Ita. Et Iōsēphus ut audīvistis prōnūntiat verba modō classicō: sīcut “Caesar aut Cicerō.” Hodiē, ego partem agō sīcut vocābulum. Itaque, vōs et amīcus meus vocābulum dīvīnāre dēbētis.

Iōsēphus: Quid est Lebbaeus? Nōs omnēs cognōscere volumus. Certē Lebbaeus est homō, sed quam partem agit? Estne animal? Estne planta? Estne rēs? Ego et vōs vocābulum dīvīnāre dēbēmus. Quid es tū, Lebbaee?

[Mūsica cantat]

Iōsēphus: Prīmum, amīce, es tū in nātūrā?

Lebbaeus: In nātūrā ego sum.

Iōsēphus: Esne tū animal?

Lebbaeus: Ita. Hodiē ego sum animal.

Iōsēphus: Habitāsne in terrā aut in aquā?

Lebbaeus: [mīrātur] In aquā ego nōn habitō.

Iōsēphus: In aquā sed nōn habitās. [susurrat]

Lebbaeus: In terrā habitō.

Iōsēphus: Lūdīsne in aquā?

Lebbaeus: Aliquandō ego in aquā lūdō.

Iōsēphus: Quaerisne cibum in aquā?

Lebbaeus: Ego cibum in aquā nōn saepe quaerō.

Iōsēphus: volāsne?

Lebbaeus: Ego in caelō et per caelum nōn volō. Per caelum nōn volō.

Iōsēphus: Ō! Intelligō. Per caelum tū nōn volās. Habēsne quattuor crūra?

Lebbaeus: Ita. Ego quattuor crūra habeō. Et ego habeō duōs oculōs et duās aurēs.

Iōsēphus: Duōs oculōs habēs! Āh tū nōn es cyclōps.

Lebbaeus: [rīdet] Ita. [Iōsēphus rīdet] nōn sum cyclōps.

Iōsēphus: [murmurāns et rīdēns] cyclōps.

Lebbaeus: [rīdet] Cyclōps.

Iōsēphus: Cyclōps

Lebbaeus: Cyclōps

Iōsēphus: Cyclōps.

Iōsēphus & Lebbaeus: [rīdent] Cyclōps.

Lebbaeus: Cyclōps.

[Amīcī rīdent]

Lebbaeus: Ego nōn sum cyclōps.

Iōsēphus: Esne tū maior quam mēnsa?

Lebbaeus: Ego nōn sum maior quam mēnsa.

Iōsēphus: Esne tū rōdēns?

Lebbaeus: [exspīrat] nōn. Nōn sum rōdēns. Sed aliī rōdentēs placent mihi.

Iōsēphus: Ut cibus?

Lebbaeus: Fortasse. Aliquandō ego rōdentēs cōnsūmō.

Iōsēphus: [susurrat] Tū es minor quam mēnsa. Et tū -

Lebbaeus: - ita.

Iōsēphus: aliquandō mūrēs, rōdentēs, rattōs cōnsūmis.

Lebbaeus: Nōn mūrēs cōnsūmō. Nōn rattōs cōnsūmō. Ego sciūrōs cōnsūmō. [Iōsēphus susurrat] Āh, fortasse ut dīxistī “sciūrus.”

Iōsēphus: rēctē.

Lebbaeus: Aliquandō rōdentēs et rōdentēs paucōs cōnsūmō.

Iōsēphus: Quid aliud cōnsūmis; praeter rōdentēs?

Lebbaeus: Ego cōnsūmō cibum quem hominēs mihi dant. Hominēs mihi dant cibum meum.

Iōsēphus: Hominēs tibi cibum dant.

Lebbaeus: Ita. Saepe hominēs cibum mihi dant.

Iōsēphus: Habitāsne in urbe?

Lebbaeus: Ita in urbe ego habitō.

Iōsēphus: rūre habitās?

Lebbaeus: Et in rūre.

Iōsēphus: Ubīque habitās! [rīdet]

Lebbaeus: [rīdēns] Ita. Ubi hominēs habitant ego quoque habitō. Cum hominibus ego habitō. Tū nōn rogāvistī sed ego animal domesticum sum. Ego nōn sum bēstia.

Iōsēphus: Tū es animal domesticum.

Lebbaeus: ita.

Iōsēphus: Aliquandō rōdentēs cōnsūmis.

Lebbaeus: Ita.

Iōsēphus: In aquā aliquandō lūdis.

Lebbaeus: Certē. Et in aquā ego natō. [Iōsēphus cōnstat]

Iōsēphus: Sed in terrā habitās. Esne tū hominis amīcus optimus?

Lebbaeus: Ita. hominis optimus amīcus ego sum.

Iōsēphus: Quid dīcit, Lebbaee, animal [amīcī rīdent] Lātrāsne?

Lebbaeus: Ō! Perplacent mihi lātrāre! Quōmodo cognōvistī? !

Iōsēphus: Amāsne fēlēs?

Lebbaeus: Fēlēs perplacent mihi! Ego semper agitāre volō!

Iōsēphus: Esne tū puer bonus?

Lebbaeus: [rīdēns] ita! Puer bonus sum!

[Amīcī rīdent]

Iōsēphus: Lebbaee, tū cognōscō. Tū es canis!

Lebbaeus: Ita.

Iōsēphus: Ego rēctē dīvīnāvī!

Lebbaeus: Ita! Et dē mē nārrābō, amīce mī.

Iōsēphus: Optimē, optimē. Dīc mihi dē tē.

Lebbaeus: Ut dīxistī, ego semper volō agitāre fēlēs. Fēlēs et cunīculī et sciūrī et animālia parva, aliquandō rōdentēs, mihi perplacent. Ego quoque mordēre volō; mordēre inimīcōs meōs. Hominēs malī sunt inimīcī meī. Quia ego familiam meam servāre volō. [Iōsēphus intellegit] ita. Et, amīce, currere perplacet mihi et dormīre et [exspīrat] ambulāre et reclīnāre et cōnsūmere. Multa mihi perplacent.

Iōsēphus: Et quoque dominum tuum placet.

Lebbaeus: Ita. Amīce, cauda mea maxime, maxime placet mihi.

Iōsēphus: Et cauda tua semper movet?

Lebbaeus: Ita. Et semper movet.

Iōsēphus: Quod laetus es.

Lebbaeus: Ita. Ego semper, fortasse nōn semper, laetus sum. Quia aliquandō dominī meī, [congemit] dominī meī aliquandō discēdunt. Et ego trīstis sum.

Iōsēphus: Ēheu.

Lebbaeus: [congemit] Ita, ēheu.

Iōsēphus: Sed ubi dominus tuus revēnit tunc tū es laetissimus

Lebbaeus: Ita. Ego frequenter vigilō. Sum vigiliā, optima sum.

Iōsēphus: Et vigilās quod cūstōs bonus est.

Lebbaeus: sed, amīce, tempus fugit. Et nunc tempus dormīre est.

[Amīcī rīdent]

Iōsēphus: Sānē, sānē. Audītōrēs, hodiē Lebbaeus partem canis ēgit! Actor bonus erat. Nōnne cōnsentītis? Eī multās quaestiōnēs rogāvī et Lebbaeus bene respondit. Audītōrēs, vōs vocābulum dīvīnāvistis?

Lebbaeus: spērō vōs rēctē dīvīnāsse!

Iōsēphus: Optimē audīvistis et nōs multās grātiās vōbīs agimus!

Lebbaeus: grātiās plūrimās, audītōrēs!

Iōsēphus: ācroāma nostrum fīnītum est. Valēte!

Lebbaeus: [cantāns] in proximum!

[Mūsica cantat]