Afi

fyrir nokkrum vikum síðan

þá birtistu mér í draumi

þú sagðir: „minning mín er blessun í lífi ykkar“

ó hvað

ó hvað ég vissi samstundis að mig væri að dreyma,

því þú hefðir svo sannarlega aldrei sagt neitt svona lagað

þú hefðir miklu heldur glott heima í lazy boy stólnum þínum og spurt:

„ertu komin með nýjan? og er hann sætur?“

hefðir miklu heldur staðið upp og kallað:

„fáðu þér fiskibollur! það er til kaffi og kaka líka!“

hefðir miklu heldur öskrað í umferðinni,

keyrandi hægar en ég í fyrsta ökutímanum mínum:

„farðu til fjandans, helvítið þitt!“

en þú hefðir líka brosað svo fallega þegar barn kæmi inn um dyrnar

og þannig lét ég þig brosa í nokkrar mínútur

alveg þangað til ég neyddist til þess að vakna

með tárin í augunum

með þig í huganum