1 - Αλεξάνδρεια (Κείµενο 1)
Αλεξάνδρεια
Άννα: Είναι ό,τι χρειαζόµουνα! Ένα καφενεδάκι µε θέα αυτά τα επιβλητικά τζαµιά και τους µιναρέδες.
Μάρκος: Κρίµα που δεν τα είδες από µέσα.
Άννα: Μετά χαράς θα τα έβλεπα, αλλά οι γυναίκες και οι άντρες δεν µοιράζονται πάντα τους ίδιους χώρους στην Αίγυπτο.
Γιάννης: Αυτό το παρατήρησα και στο µετρό στο Κάιρο. Παρά τρίχα να πληρώσουµε πρόστιµο, επειδή µπήκαµε σε βαγόνι που προοριζόταν αποκλειστικά για γυναίκες. Τέλος πάντων! Κάθε τόπος έχει τις συνήθειές του και οφείλουµε να τις σεβόµαστε.
Άννα: Ως προς αυτό δεν έχεις άδικο. Οι γυναίκες πάντως στην Αίγυπτο κέρδισαν το δικαίωµα ψήφου το 1956, ενώ ένας νόµος το 2000 τους έδωσε το δικαίωµα να ζητούν κι αυτές διαζύγιο. Τι σκέφτεσαι Μάρκο;
Μάρκος: Τίποτα, χαλαρώνω. Αυτή η πόλη µε γοήτευσε από την πρώτη στιγµή! Τα δυο τεράστια λιµάνια της -όπου µπορείς να περπατάς για ώρες- η κίνηση στους δρόµους, τα ατέλειωτα παζάρια, οι πλανόδιοι πωλητές που διαλαλούν τα εµπορεύµατά τους, οι µυρωδιές των µπαχαρικών...
Γιάννης: Στα υπέρ της πόλης είναι και οι άνθρωποι. Μας κοιτάνε στα µάτια, είναι χαµογελαστοί, αυθόρµητοι και φιλικοί. Μ' αρέσει ακόµα που είναι καλοφαγάδες.
Μάρκος: Και λίγο φωνακλάδες και πολύ υπναράδες… Αλλά δεν εκνευρίζονται εύκολα. δείτε ότι κυκλοφορούν όλοι -οχήµατα και πεζοί- χωρίς να υπολογίζουν διαγραµµίσεις και σηµατοδότες, λες και το γλεντάνε!
Άννα: Παρ' όλα αυτά, αγχώνοµαι κάθε φορά που διασχίζουµε έναν δρόµο. Αν και βρήκα το κόλπο! Γαντζώνεσαι από το µανίκι κάποιου ντόπιου, που είναι περισσότερο εξασκηµένος, και... περνάς!
Γιάννης: Παιδιά ακούστε! Ο οδηγός λέει ότι στη δεκαετία του '50 οι Έλληνες έφταναν τους 250.000. Με την εθνικοποίηση όµως της Αιγύπτου, ο Νάσερ έδιωξε, µαζί µε τον βασιλιά Φαρούκ, και τους ξένους. Από τότε, µετά βίας οι Έλληνες φτάνουν τους 800.
Μάρκος: Έµεινε βέβαια η τεράστια ελληνική επιγραφή στην είσοδο της πόλης που γράφει «Αλεξάνδρεια», διάφορες άλλες επιγραφές σε κτήρια, µερικές εκκλησίες καθώς και το µουσείο Καβάφη. Παρεµπιπτόντως, σας θυµίζω ότι θα το επισκεφτούµε το απόγευµα.
Άννα: Σύµφωνοι. Αλλά, καταρχήν, πρέπει να ανακτήσουµε δυνάµεις. Προτείνω τσάι, πίτα αραβική και φαλάφελ.
