— მე ვარ გოჭი პეპა.
ეს ჩემი უმცროსი ძმა ჯორჯია.
ეს დედა ღრუტუა.
ეს კი მამა ღრუტუ.
გოჭი პეპა.
ჭექა-ქუხილი.
მზიანი დღეა. პეპამ და ჯორჯმა პიკნიკი მოაწყვეს.
- ეს ფორთოხლის წვენია დათუჩა. რა მითხარი?
- დიდი მადლობა პეპა.
- შეგერგოს დათუჩა.
აი შენი წვენი დინოზავრო.
რა მითხარი?
შეგერგოს დინოზავრო.
დათუჩას და დინოზავრს უნდათ ორცხობილა?
- ჩვენ ძალიან მშივრები არ ვართ. პეპამ და ჯორჯმა მიირთვას ორცხობილა.
- გმადლობ დათუჩა.
რა უცნაური ხმაა?
- პეპა, ჯორჯ, ჩქარა, სახლში მოდით!
- დედა ჩვენ ხმაური გავიგონეთ.
- ეს ჭექა-ქუხილის ხმაა პეპა, ეს ნიშნავს რომ ძლიერი წვიმა მოვა.
ჩქარა, სახლში გამოიქეცით, დასველდებით!
- საშიში არაფერია, წვიმა ჯერ შორსაა, ძალიან შორს.
ცა უფრო და უფრო მუქდება. მალე ისევ ჭექა-ქუხილი იქნება.
- პეპა, ჯორჯ, ბაღიდან სათამაშოები შემოიტანეთ?
- დინოზავრი.
- კარგი, დინოზავრი აქ არის.
- დათუნა, ჩემი დათუნა დამრჩა ბაღში, დასველდება.
- ნუ გეშინია პეპა, მამა ღრუტუ გადაარჩენს დათუჩას.
- გაიქეცი მამა ღრუტუ, წვიმა მალე დაიწყება.
- ჭექა-ქუხილზე ყველაფერი ვიცი. წვიმა ჯერ არ წამოვა.
ასეც ვიცოდი. საკმაო დრო მაქვს.
- საცოდავი დათუჩა, სულ დასველებულა.
- ჰო საცოდავი, მოდი გავამშრალოთ.
- საცოდავი დათუჩა.
- ესეც ასე, დათუჩა მშრალია.
- საცოდავი მამამ, მეც ერთიანად დავსველდი.
- ოო, მაპატიე მამა ღრუტუ, შენც გაგამშრალებთ.
ესეც ასე მამა ღრუტუც მშრალია.
- წვიმამ სახლშიც შემოაღწია.
იატაკი დაგვისველდა.
- უი უი, რა ვქნათ მამა ღრუტუ?
- ნუ გეშინიათ.
მამა ღრუტუმ იატაკზე დადგა სათლი.
- ყოჩაღ მამა ღრუტუ!
- ძალზედ ადვილია.
რა ხდება?
- ჩქარა! კიდევ რაღაც უნდა შევუდგათ.
- ყოჩაღ პეპა.
- უადვილესია.
- ვაიმე! დედა, როგორ ქუხს.
- არაფერია ბავშვებო, ნუ გეშინიათ.
- დავითვალოთ, ელვიდან ჭექა-ქუხილამდე.
- რაც მეტს დავთვლით, მით შორს იქნება ჭექა-ქუხილი.
- ერთი, ორი, სამი.
- მოდი ერთად დავითვალოთ.
- ერთი, ორი, სამი, ოთხი, ხუთი.
- უკვე ხუთია, ჭექა-ქუხილიც მინელდა.
- ჭექა-ქუხილი დამთავრდა.
- ვაშა!
ჭექა-ქუხილმა გააჩინა ბევრი გუბე.
პეპას კი უყვარს გუბეებში ხტუნაობა.
ყველას უყვარს გუბეებში ხტუნაობა.
- მე მიყვარს ჭექა-ქუხილი, მან გუბეები გააჩინა.
- ხლოფ-ხლიფ,ხლოფ-ხლიფ.
