İlim İlim Bilmektir

Selam

Bugün size bir şiirden bahsedeceğim.

Bugün size bir şiir hakkında konuşacağım.

Bir şiirin sadece bir kıtası hakkında konuşacağım.

Bu şiir Yunus Emre'ye ait.

Yunus Emre, Anadolu'da yaklaşık 800 yıl önce yaşamış bir halk kahramanı.

Halk kahramanı, yani o insanlar için çok önemli bir kişi idi.

O bir şair idi. O iyi bir insan idi.

Türkiye'de herkes Yunus Emre'yi tanır.

Onun şiiri şöyle,

İlim, ilim bilmektir.

İlim, kendini bilmektir.

Sen kendini bilmezsen bu nice okumaktır?

İlim, eski dilde bilgi demektir.

Yani bilgi, bilmektir.

Bilgi, bir şeyleri bilmektir.

Ama yani daha önemlisi, Yunus Emre'ye göre daha da önemlisi,

İlim, kendini bilmektir.

Yani sen kendini bilmelisin.

Sen kendinin farkında olmalısın.

Sen kendinle ilgilenmelisin.

En başta kendine öğretmelisin.

Kendine öğretmen olmalısın, diyor Yunus Emre.

Yani başkaları ile uğraşma.

Başkalarının kötü taraflarını görme.

Başkalarını eleştirme.

Sen önemlisin.

Sen kendini güzel bir insan yap.

Ya böyle olmazsa?

Yani ya sen kendini bilmezsen,

sen kendini düşünmezsen,

sen kendin iyi bir insan olmazsan,

bu nice okumaktır?

Nice, eski dilde nasıl demektir.

Bu nasıl okumaktır?

Ve biz bunu, bu nasıl okumaktır ifadesini bir tepki olarak düşünmeliyiz.

Bu nasıl bir öğretmen yahu? Hiçbir şey bilmiyor.

Bu nasıl bir hava?

Bu çok kötü bir hava örneğin.

Bu nasıl bir kitap? Yırtılmış örneğin.

Bu nasıl bir soru? Çok zor örneğin.

Bir problem var.

Yani bu nasıl okumaktır?

Böyle okumak olmamalı.

Böyle öğrenmek olmamalı.

Sen kendini bilmezsen.

Yani senin elinde güzel bir bilgi var ise,

o bilgi senin için önce güzel olmalı diyor Yunus Emre.

Bugün bu şiirden, daha doğrusu bir şiirin birinci kıtasından bahsetmek istedim.

Yunus Emre hakkından belki ileride tekrardan konuşurum.

Yunus Emre çok iyi bir insan idi.

Hoşçakalın.