Güzel çiçekler - Nice flowers

HASAN: Bakın, Melike Hanım, sevgili konuğumuz bize bu çiçekleri getirdi.

MELİKE: Allahım, ne güzel!

Niçin zahmet ettiniz? Hasan Bey, lütfen masanın üstüne koyar mısınız? Sanırım ki bu günlerde eskisine oranla sayıca daha az terbiyeli insanlar var.

HASAN: Affedersiniz, herhalde önemli birşey yapmanız gerek.

Çarşıya çıkıyor musunuz?

ARİF BEY: Hayır, çarşıya gitmeyecektim, sadece yürüyüşe çıkmak istiyorum şimdi, birde parkta gezeceğim.

Ama, daha sonra hediyeler için alışverişe çıkmalıyım, yani bu akşam çarşıya gideceğim.

HASAN: Peki, beklemeni istemiyoruz, güzel çiçekler için tekrar çok teşekkür ederiz.

ARİF BEY: Bir şey değil.

MELİKE: Kendinize iyi bakın.

Hoşça kalın!

ARİF BEY: Görüşüruz!

(O gittikten sonra çift masada kalır)

HASAN: Melike, telefonda kim vardı?

MELİKE: Kız kardeşimdi.

Bana bir kitabı geri vermek için öğleden sonra buraya uğrayacak.

HASAN: Kız kardeşin nasıl?

MELİKE: Oh, her zamanki gibi, kocasıyla kavga etti, parası da bitti…Niçin gülüyorsun?

(kahkaha) Durumunu düşün! Çiçekler çok güzel ama, değil mi? Şuna ne dersin?

HASAN: Arif Bey'in iyi bir insan olduğunu sana dedim ya dün akşam.

MELİKE: Doğru, bana söyleyeceğin her şeye inanıyorum artık.