Co myślę o innych krajach i językach? – Polish with John #49

Cześć! Co u was słychać? Witajcie w kolejnym podcaście “Polish with John”. Nazywam się Jan Oko i chcę Wam pomóc w nauce języka polskiego.

Lubicie podróże? Ja lubię! Niestety, często mogę podróżować tylko “palcem po mapie”, bo na podróże trzeba mieć czas i pieniądze. Ale! Trochę jeździłem, trochę widziałem i dzisiaj powiem wam co myślę o różnych krajach i językach.

Zacznę od Anglii. W Anglii najbardziej podoba mi się język. Zakochany jestem w języku angielskim, w British English. To co Anglicy nazywają Received Pronunciation, czy w skrócie RP to dla mnie najpiękniejsza melodia świata. Tą wymową posługuje się między innymi królowa brytyjska Elżbieta II oraz wiele znanych postaci ze świata polityki i kultury. Przykładem osoby, której bardzo lubię słuchać jest Stephen Fry. Poza językiem i wymową RP, bardzo też lubię angielską pogodę. Tak, to nie pomyłka! Nie lubię upałów i mocnego słońca, dlatego pochmurna i deszczowa pogoda wysp brytyjskich mi odpowiada. Muszę jeszcze dodać, że w Londynie są bardzo ciekawe muzea, włącznie z moim ulubionym – British Museum. Są tam zgromadzone eksponaty z całego świata związane z historią starożytną. W jednym miejscu można odwiedzić starożytny Egipt, Mezopotamię, Rzym, Grecję i wiele innych.

Między Polską a Anglią leżą Niemcy. Historia Polski i Niemiec jest bardzo trudna i nie będę tutaj o niej mówił. Natomiast podoba mi się język niemiecki. Wiele osób uważa, że jest twardy, bez melodii. Ja jednak lubię jego dźwięk i podoba mi się niemiecka literatura. Uważam, że jest to bardzo twórczy język. Podoba mi się także niemiecka nauka. Niemcy zbadali bardzo dużo różnych miejsc i tekstów, napisali dużo dobrych książek naukowych. Są bardzo uporządkowani i w tych książkach też wszystko jest dokładnie i po kolei opisane.

Na zachód od Polski leżą Niemcy, a na wschód Ukraina. To kolejny kraj, z którym historia różnie się Polsce układała. Tam znajduje się dużo polskich miast, takich jak Lwów, które po wojnie Polsce zabrał Stalin. Ja Lwów kocham, to moje ukochane miasto i kiedyś jeździłem tam co roku. Chętnie tam wrócę jeszcze nie raz. Nie tylko do Lwowa, ale do innych miast, które tak bardzo zapisały się w polskiej historii – do Żółkwi, do Drohobycza, do Kamieńca Podolskiego i do wielu innych. Lubię język ukraiński i trochę się go uczyłem. Lubię Ukraińców, bo są bardzo serdeczni i otwarci. Nie rozumiem tylko dlaczego tak wielu mówi po rosyjsku, skoro ich język jest tak ładny.

Język rosyjski też jest oczywiście bardzo ładny! Uczyłem się trochę rosyjskiego i dla mojego ucha jest bardzo śpiewny i miękki. W kulturze rosyjskiej jest coś takiego, co nazywamy “rosyjską duszą”. Jest w niej sporo melancholii i zamyślenienia. Tą duszę można znaleźć w rosyjskiej literaturze, która bardzo mi się podoba. Oczywiście wspomnę tutaj “Mistrza i Małgorzatę” Bułhakowa, ale też na przykład “Martwe dusze” Gogola czy “Piknik na skraju drogi” Strugackich.

Wędrując tak po mapie na chwilę wspomnę o Szwecji. Język szwedzki też jest śpiewny i melodyjny, choć w inny sposób niż rosyjski. No i Szwedzi są często bardzo przystojni i wysocy.

Przenieśmy się na południe do Włoch, do Hiszpanii. Te kraje są dla mnie podobne w tym, że ich mieszkańcy są niezwykle otwarci, spontaniczni i bardzo lubią rozmawiać. Mają piękne miasta, które mógłbym zwiedzać i zwiedzać, i zwiedzać. Włosi i Hiszpanie, których spotkałem są bardzo mili i szybko można się z nimi zaprzyjaźnić.

Jest jeszcze wiele innych krajów. Jest Ameryka, czyli Stany Zjednoczone, gdzie chciałbym kiedyś zamieszkać. To dla mniej kraj wolności, kraj gdzie są wspaniałe szanse na rozwój, a Amerykanie, których spotkałem to bardzo życzliwi ludzie. Jest Mołdawia, w której byłem dwa razy i bardzo mi się spodobało. Jest wiele krajów, w których nie byłem, a chciałbym być. Jest wielu wspaniałych ludzi na całym świecie, których chciałbym poznać. Dzisiaj opowiedziałem wam o tych miejscach i ludziach, których już znam. Może za rok albo za dwa będę mógł opowiedzieć Wam o moich nowych doświadczeniach, nowych miejscach i spotkaniach.

Dziękuję Wam bardzo za ten odcinek. Zapraszam na mój blog ioannesoculus.com albo polishwithjohn.com. Będę wdzięczny za wsparcie mnie na serwisie Patreon. Tym którzy już to robią, serdecznie dziękuję! A w następny poniedziałek zapraszam na kolejny podcast z serii “Polish with John”. Trzymajcie się zdrowo i trzymam za was kciuki!