Text 2

Senex cum adulescente filio agebat iter.

Erat patri filioque unus parvus asellus: vicissim vehebantur asino et laborem viae levabant. Dum genitor vehitur et natus pedibus suis venit, irridebant obvii: "En, aiebant, moribundus inutilisque seniculus, dum valitudini suae parcit, formosum perdit adulescentem". Desiluit senex et invitum natum in suum locum imposuit. Murmuravit viatorum turba: "En, segnis et praevalidus adulescens, dum propriae indulget ignaviae, decrepitum patrem mactat". Pudore ille victus, patrem coegit ascendere. Ita uno quadrupede simul vehuntur: murmur occurrentium indignatioque crebrescit, quod unum parvum animal a duobus animalibus premebatur. Tum pariter pater et filius descendunt et vacuo asello pedibus incedunt propriis. Enimvero tunc ludibrium risusque omnium auditur: "Duo asini, dum uni parcunt, sibi non parcunt". Tum pater: "Vide, fili, inquit: nihil ab omnibus probatur; nunc repetemus pristinum morem nostrum".