Iōsēphus: Salvēte, audītōrēs! Nōmen mihi est Iōsēphus.

Lebbaeus: Salvēte, amīcī! Et ego vocor Lebbaeus.

Iōsēphus: Spērō vōs esse bene. Hoc est ācroāma nostrum nōmine “QUID ES TŪ?” ego, Iōsēphus, et amīcus meus, Lebbaeus, sumus magistrī linguae Latīnae.

Lebbaeus: certē, certē, dīxistī! ut valēs hodiē, amīce?

Iōsēphus: bene ego valeō. Et tū, Lebbaee?

Lebbaeus: ego quoque valeō. Ego quoque valeō.

Iōsēphus: [rīdet] ut audīvistis, Lebbaeus prōnūntiat verba modō ecclesiasticō: sīcut verba “magnus, cognōscere, piscis”

Lebbaeus: Et Iōsēphus prōnūntiat verba- [Iōsēphus rīdet]. Et Iōsēphus prōnūntiat verba modō classicō: sīcut verba “magnus, cognōscere, piscis”

Iōsēphus: [rīdēns] piscis.

Lebbaeus: [rīdēns] Ita. Hodiē, ego partem agō sīcut vocābulum. Itaque, vōs et amīcus meus vocābulum dīvīnāre dēbētis.

Iōsēphus: Quid est Lebbaeus? Cognōscere omnēs volumus. Certē homō est, sed quam partem Lebbaeus agit, hodiē? Estne animal? Estne planta? Estne rēs? Ego et vōs vocābulum dīvīnāre dēbēmus. Quid es tū, Lebbaee?

[Mūsica cantat]

Iōsēphus: Lebbaee, esne tū animal?

Lebbaeus: Ego nōn sum animal, amīce. Et ego nōn sum Lebbaeus nunc.

Iōsēphus: Ō! Quis es tū? Aut quid es tū?

[amīcī rīdent]

Lebbaeus: Ita.

Iōsēphus: Dīc mihi! Quid es tū?

Lebbaeus: Est negōtium tuum.

Iōsēphus: Ō! Ō! [Lebbaeus rīdet] Aha! Amīce, nōn Lebbaeē.

Lebbaeus: Ita

[amīcī rīdent]

Iōsēphus: Esne tū in nātūrā?

Lebbaeus: Ita ego in nātūrā sum.

Iōsēphus: Sed tū nōn es animal. Ā! Esne tū plantā?

Lebbaeus: Ego nōn sum plantā.

Iōsēphus: Esne tū rēs?

Lebbaeus: Ita ego sum rēs.

Iōsēphus: Esne tū [susurrat] cibus aut pōtiō?

Lebbaeus: Aliquandō.

Iōsēphus: [susurrat] estne necesse omnibus tē habēre?

Lebbaeus: Ita. Necesse est omnibus habēre mē.

Iōsēphus: Ā! Esne maior quam homō?

Lebbaeus: Ita. Aliquandō ego maior quam homō.

Iōsēphus: - et aliquandō -

Lebbaeus: sed [cōnstant] aliquandō minor quam homō sum.

Iōsēphus: [susurrat et intelliget] habitāsne in terrā?

Lebbaeus: In terrā aliquandō ego habitō.

Iōsēphus: Aliquandō, sed aliquandō tū in caelō habitās?

Lebbaeus: Ō! Fortasse aliquandō ego habitō in caelō.

Iōsēphus: In caelō! [susurrat] quem colōrem habēs?

Lebbaeus: Ego paucōs colōrēs habeō?

Iōsēphus: Paucōs colōrēs? Sed ūnum colōrem habēs?

Lebbaeus: Aliquandō ego habeō ūnum colōrem.

Iōsēphus: Et quid est color?

Lebbaeus: Quid est color? [Iōsēphus cōnstat] Tū rogā mē.

Iōsēphus: Esne tū albus?

Lebbaeus: Aliquandō. Ego sum albus.

Iōsēphus: Esne tū ruber?

Lebbaeus: Ego nōn sum ruber. Ego numquam ruber.

Iōsēphus: Movēsne?

Lebbaeus: Ita. Aliquandō ego moveō. Aliquandō ego nōn moveō.

Iōsēphus: Ubi tū movēs, quōmodo movēs?

Lebbaeus: Ubi ego moveō, ego in multīs locīs eō. Ego in multōs locōs eō. Ego dē multīs locīs eō. Ego per multōs locōs eō. Et ego sub multōs locōs [Iōsēphus exspīrat] eō.

Iōsēphus: Quam mīrābile!

Lebbaeus: Ita.

Iōsēphus: Esne tū ubīque?

Lebbaeus: Nōn ubīque.

Iōsēphus: Sed in multīs locīs es tū.

Lebbaeus: Ita. [Iōsēphus susurrat] Et ego in domibus sum. Et ego in rūre. Et ego in urbe. Et in multīs locīs sum. Et ego eō.

Iōsēphus: Possuntne hominēs tē audīre?

Lebbaeus: Aliquandō hominēs mē audiunt in nātūrā ubi explōrātōrēs ambulant aut ascendunt mē audiunt.

Iōsēphus: Ā! ascendunt.

Lebbaeus: Ita.

Iōsēphus: Itaque, hominēs tē vīdēre et audīre possunt.

Lebbaeus: Ita. Vidēre et audīre possunt.

Iōsēphus: Possuntne hominēs in tē stāre?

Lebbaeus: Aliquandō hominēs in mē stāre possunt.

Iōsēphus: Possuntne hominēs in tē sedēre?

Lebbaeus: Ita quoque [Iōsēphus intellegit] sedēre possunt.

Iōsēphus: Possuntne hominēs in tē natāre?

Lebbaeus: Ita.

Iōsēphus: Cadisne dē caelō?

Lebbaeus: Ita ego dē caelō cadō.

Iōsēphus: Ego tē cognōscō.

Lebbaeus: Nōn!

Iōsēphus: Ita. Esne tū aqua?

Lebbaeus: Ita! Ego sum aqua!

Iōsēphus: Āh! Ō! [rīdēns] Optimē!

Lebbaeus: Ita. Ego nārrāre volō dē mē.

Iōsēphus: Dīc mihi.

Lebbaeus: Ut audīvistī et ut dīxī, ego sum magnus et parvus. Ego quoque calida et frīgida, nōnne?

Iōsēphus: frīgida aut calida.

Lebbaeus: [cōnstat] Et ego quoque dūra et mōlis.

Iōsēphus: Quandō tū dūra es?

Lebbaeus: Ego sum dūra ubi glaciēs est in terrā.

Iōsēphus: Ā! Amīce, quid est glaciēs?

Lebbaeus: Glaciēs est frīgida. Glaciēs est super aquam ubi temperātūrā frīget.

Iōsēphus: Āh! Similis nivī!

Lebbaeus: Ita! Ego quoque sum nix, aliquandō.

Iōsēphus: Ō! Et tū es pulchra.

Lebbaeus: Grātiās, amīce. Et aliquandō ego benigna. Sed aliquandō mala.

Iōsēphus: Ō! Maligna!

Lebbaeus: Ita.

Iōsēphus: Ego timeō!

Lebbaeus: [rīdet] Sed ego quoque amīca et inimīca aliquandō sum. Nautae aliquandō mē timent. Sed fortasse mē amant.

Iōsēphus: Cūr timent nautae?

Lebbaeus: Nautae fortasse mē timent quia tempestātēs surgunt. [Iōsēphus intellegit] Ita.

Iōsēphus: Perīculōsum est!

Lebbaeus: Ita est! Ego mūtō multa. Et certē tū audīvistī quaedam sententiam “gutta cavet lapidem.”

Iōsēphus: Ā! Ego audīvī. Ego id audīvī!

Lebbaeus: Ego cavō lapidēs. Et ego mūtō terrās et ego mūtō montēs.

Iōsēphus: Ā! Tū habēs magnam potestātem.

Lebbaeus: Ita. Ego habeō maximam potestātem.

Iōsēphus: Ō! [rīdent] Quid est?

Lebbaeus: [cantāns] Ego habeō potestātem!

[Amīcī rīdent]

Iōsēphus: Aquae cantantēs! [gaudenter rīdet]

Lebbaeus: Ita. Et ego mūtō montēs et ego moveō montēs. [cantāns] Ego habeō potestātem! [grunnit et Iōsēphus rīdet] Ita. Et ego possum mūtāre multa. Et ego quoque mūtāre mē possum. Ego glaciēs esse possum. Et ego vapor esse possum.

Iōsēphus: Sed amīce, quōmodo tū tē mūtās? Nōnne temperātūra tē mūtat?

Lebbaeus: Ita. [Iōsēphus cōnstat] Ita sed ego mūtō quia temperātūra surgit aut cadit.

Iōsēphus: [susurrat] Itaque tū nōn habēs potestātem.

Lebbaeus: Nōn ego habeō potestātem?! [cantāns et Iōsēphus rīdēns] habeō potestātem! Id! Ō! Ēheu! Mactē! Mactē! Ita! Ego -

Iōsēphus: Siste! Siste! Siste!

Lebbaeus: [digitīs concrepāns] - saltō! Ego saltō.

Iōsēphus: Aquae cantantēs!

Lebbaeus: Ego [digitīs concrepāns] saltō, tū rīdēs.

[amīcī rīdent]

Iōsēphus: [rīdēns] Semper rīdeō!

Lebbaeus: Sed amīce,

Iōsēphus: Quid?

Lebbaeus: tempus fugit.

Iōsēphus: Ōh! Ēheu!

Lebbaeus: Et tempus mihi ad saltandum [Iōsēphus rīdet] et cantandum.

Iōsēphus: Ego fugō.

[amīcī rīdent]

Lebbaeus: bene.

Iōsēphus: Tempus et ego. [amīcī rīdent] Audītōrēs, īnsānus est amīcus meus.

Lebbaeus: nōn! Ego sine dubiō sānus sum.

Iōsēphus: Audītōrēs, hodiē Lebbaeus partem aquae ēgit! Actor bonus erat, nonne? [rīdet]

Lebbaeus: Actor, et cantor!

Iōsēphus: Et [gaudenter rīdēns] cantor. Aqua et cantor et saltātor! [rīdet]

Lebbaeus: Et saltātor. Bene.

Iōsēphus: Et vōs nōn vīdistis. Eī multās quaestiōnēs rogāvī et Lebbaeus optimē respondit. Audītōrēs, vocābulum dīvīnāvistis?

Lebbaeus: spērō vōs rēctē dīvīnāsse!

Iōsēphus: Optimē audīvistis et nōs multās grātiās vōbīs agimus!

Lebbaeus: grātiās plūrimās, audītōrēs!

Iōsēphus: fīnītum est ācroāma nostrum. Valēte!

Lebbaeus: [cantāns et digitīs concrepāns] in proximum! Ita. In proximum. Fīnis est! [Iōsēphus rīdet]

[Mūsica cantat]