Mea fīlia cotīdiē ad lūdum it.
Lūdus eī valdē placet.
Proba est discipula in lūdō.
Magistrī fīliam meam amant.
Mea fīlia habet etiam multōs amīcōs amīcāsque.
Amīca summa ejus est Amāta.
Amātae scientia et mathēmatica placent.
Meae fīliae placent litterae et historia.
Invicem sē adjuvant pēnsa domestica perficientēs.
Dīligenter student et bonās notās accipiunt.
Haec est eadem fābula ā meā fīliā nārrāta.
Cotīdiē ad lūdum eō.
Lūdus mihi valdē placet.
Sum discipula proba in lūdō.
Magistrī mē amant.
Etiam multōs amīcōs amīcāsque habeō.
Amīca summa mea est Amāta.
Eī scientia et mathēmatica placent.
Placent mihi litterae et historia.
Nōs invicem adjuvāmus pēnsa domestica perficientēs.
Dīligenter studēmus et bonās notās accipimus.
Quaestiōnēs.
1) Fīlia cotīdiē ad lūdum it. Itne cotīdiē fīlia ad lūdum? Sīc, cotīdiē ad lūdum it.
2) Lūdus fīliae valdē placet. Placetne eī lūdus? Sīc, lūdus eī placet.
3) Fīlia est discipula proba. Estne discipula improba? Nōn discipula improba, sed discipula proba est fīlia.
4) Magistrī fīliam amant. Amantne magistrī fīliam? Sīc, magistrī fīliam amant.
5) Amīca fīliae summa 'Amāta' vocātur. Vocāturne amīca ejus 'Jūlia'? Nōn 'Jūlia', sed 'Amāta' vocātur amīca fīliae.
6) Amātae scientia et mathēmatica placent. Placentne eī litterae et historia? Nōn litterae et historia, sed scientia et mathēmatica eī placent.
7) Fīlia et Amāta bonās notās accipiunt. Accipitne bonās notās fīlia? Etiam, et fīlia et Amāta bonās notās accipiunt.
