2 Corinthians 12

12:1 Καυχᾶσθαιι δὴ̀ οὐ̓ συμφέρειι μοι· ἐλεύσομαιαι γὰρρ εἰςς ὀπτασίαςας καὶ̀ ἀποκαλύψειςις Κυρίουυ. 2 οἶδαδα ἄνθρωπονον ἐνν Χριστῷ͂ͅ πρὸ̀ ἐτῶν͂ν δεκατεσσάρωνν (εἴτετε ἐνν σώματιι, οὐκκ οἶδαδα· εἴτετε ἐκτὸς̀ς τοῦ͂ σώματοςς, οὐκκ οἶδαδα· ὁ̔ Θεὸςς οἶδενεν), ἁρπαγέντατα τὸνν τοιοῦτονν ἕωςως τρίτουυ οὐρανοῦῦ. 3 καὶ̀ οἶδαδα τὸνν τοιοῦτονν ἄνθρωπονον (εἴτετε ἐνν σώματιι, εἴτετε ἐκτὸς̀ς τοῦ͂ σώματοςς, οὐκκ οἶδαδα· ὁ̔ Θεὸςς οἶδενεν). 4 ὅτιτι ἡρπάγηγη εἰςς τὸνν παράδεισονν, καὶ̀ ἤκουσενεν ἄρρητατα ῥήματατα, ἃ̔̀ οὐκκ ἐξὸν̀ν ἀνθρώπῳπῳ λαλῆσαιι.

5 ὑπὲρ̀ρ τοῦ͂ τοιούτουυ καυχήσομαιι· ὑπὲρ̀ρ δὲ̀ ἐμαυτοῦῦ οὐ̓ καυχήσομαιι, εἰ̓ μὴ̀ ἐνν ταῖςς ἀσθενείαιςις μου· 6 ἐὰν̀ν γὰρρ θελήσωω καυχήσασθαιι, οὐκκ ἔσομαιαι ἄφρωνων· ἀλήθειαναν γὰρρ ἐρῶῶ· φείδομαιι δέ́, μή́ τις εἰςς ἐμὲὲ λογίσηταιι ὑπὲρ̀ρ ὃ̔̀ βλέπειι με, ἢ̓̀ ἀκούειει τι ἐξξ ἐμοῦῦ. 7 καὶ̀ τῇ͂ͅ ὑπερβολῇῇ τῶνν ἀποκαλύψεωνων ἵνανα μὴ̀ ὑπεραίρωμαιαι ἐδόθηθη μοι σκόλοψψ τῇ͂ͅ σαρκί́, ἄγγελοςος Σατᾶνν ἵνανα με κολαφίζῃῃ, ἵνανα μὴ̀ ὑπεραίρωμαιαι. 8 ὑπὲρ̀ρ τούτουυ τρὶςς τὸνν Κύριονν παρεκάλεσαα, ἵνανα ἀποστῇῇ ἀπ̓̓ ἐμοῦῦ. 9 καὶ̀ εἴρηκέκέ μοι, Ἀρκεῖῖ σοι ἡ̔ χάριςς μου· ἡ̔ γὰρρ δύναμίς́ς μου ἐνν ἀσθενείᾴᾳ τελειοῦταιι.

ἥδιστατα οὖν͂ν μᾶλλονν καυχήσομαιι ἐνν ταῖςς ἀσθενείαιςις μου, ἵνανα ἐπισκηνώσῃσῃ ἐπ̓̓ ἐμὲὲ ἡ̔ δύναμιςς τοῦ͂ Χριστοῦ͂. 10 διὸ̀ εὐδοκῶῶ ἐνν ἀσθενείαιςις, ἐνν ὕβρεσινιν, ἐνν ἀνάγκαιςις, ἐνν διωγμοῖςς, ἐνν στενοχωρίαιςς, ὑπὲρ̀ρ Χριστοῦ͂· ὅταναν γὰρρ ἀσθενῶῶ, τότεε δυνατόςς εἰμιι.

12:11 Γέγοναα ἄφρωνων καυχώμενοςς· ὑμεῖς͂ς με ἠναγκάσατετε· ἐγὼὼ γὰρρ ὤφειλονον ὑφ̓̓ ὑμῶν͂ν συνίστασθαιι· οὐδὲν̀ν γὰρρ ὑστέρησασα τῶνν ὑπὲρ̀ρ λίανν ἀποστόλωνων, εἰ̓ καὶ̀ οὐδέν́ν εἰμιι. 12 τὰ̀ μὲνν σημεῖαα τοῦ͂ ἀποστόλουου κατειργάσθηη ἐνν ὑμῖν͂ν ἐνν πάσῃῃ ὑπομονῇῇ, ἐνν σημείοιςς καὶ̀ τέρασιι καὶ̀ δυνάμεσιι. 13 τί́ γάρρ ἐστινν ὃ̔̀ ἡττήθητετε ὑπὲρ̀ρ τὰςς λοιπὰςς ἐκκλησίαςας, εἰ̓ μὴ̀ ὅτιτι αὐτὸς̀ς ἐγὼὼ οὐ̓ κατενάρκησαα ὑμῶν͂ν; χαρίσασθέέ μοι τὴνν ἀδικίαναν ταύτηνν.

12:14 Ἰδούύ, τρίτονν ἑτοίμωςως ἔχωχω ἐλθεῖν͂ν πρὸςς ὑμᾶς͂ς, καὶ̀ οὐ̓ καταναρκήσωω ὑμῶν͂ν· οὐ̓ γὰρρ ζητῶ͂ τὰ̀ ὑμῶν͂ν, ἀλλ̓̓ ὑμᾶς͂ς· οὐ̓ γὰρρ ὀφείλειει τὰ̀ τέκναα τοῖςς γονεῦσιι θησαυρίζεινν, ἀλλ̓̓ οἱ̔ γονεῖςς τοῖςς τέκνοιςς. 15 ἐγὼὼ δὲ̀ ἥδιστατα δαπανήσωω καὶ̀ ἐκδαπανηθήσομαιαι ὑπὲρ̀ρ τῶνν ψυχῶνν ὑμῶν͂ν, εἰ̓ καὶ̀ περισσοτέρωςς ὑμᾶς͂ς ἀγαπῶν͂ν, ἧττονον ἀγαπῶμαιαι. 16 ἔστωτω δέ́, ἐγὼὼ οὐ̓ κατεβάρησαα ὑμᾶς͂ς· ἀλλ̓̓ ὑπάρχωνων πανοῦργοςς, δόλῳῳ ὑμᾶς͂ς ἔλαβονον. 17 μή́ τινα ὧν͂ν ἀπέσταλκακα πρὸςς ὑμᾶς͂ς, δἰ̓ αὐτοῦῦ ἐπλεονέκτησασα ὑμᾶς͂ς; 18 παρεκάλεσαα Τίτονν, καὶ̀ συναπέστειλαα τὸνν ἀδελφόν́ν· μή́ τι ἐπλεονέκτησενεν ὑμᾶς͂ς Τίτοςς; οὐ̓ τῷ͂ͅ αὐτῷῷ Πνεύματιι περιεπατήσαμενν; οὐ̓ τοῖςς αὐτοῖς͂ς ἴχνεσισι;

12:19 Πάλινν δοκεῖτεε ὅτιτι ὑμῖν͂ν ἀπολογούμεθαθα; κατενώπιονν τοῦ͂ Θεοῦ͂ ἐνν Χριστῷ͂ͅ λαλοῦμενν; τὰ̀ δὲ̀ πάνταα, ἀγαπητοίί, ὑπὲρ̀ρ τῆςς ὑμῶν͂ν οἰκοδομῆς͂ς. 20 φοβοῦμαιι γάρρ, μή́ πως ἐλθὼν̀ν οὐχχ οἵουςυς θέλωω εὕρωρω ὑμᾶς͂ς, κἀγὼὼ εὑρεθῶῶ ὑμῖν͂ν οἷονον οὐ̓ θέλετεε· μή́ πως ἐρεῖς͂ς, ζῆλοιι, θυμοί́, ἐριθεῖαιαι, καταλαλιαί́, ψιθυρισμοί́, φυσιώσειςς, ἀκαταστασίαιαι· 21 μὴ̀ πάλινν ἐλθόντατα με ταπεινώσῃῃ ὁ̔ Θεόςς μου πρὸςς ὑμᾶς͂ς, καὶ̀ πενθήσωω πολλοὺςς τῶνν προημαρτηκότωνν, καὶ̀ μὴ̀ μετανοησάντωνν ἐπὶὶ τῇ͂ͅ ἀκαθαρσίᾴᾳ καὶ̀ πορνείᾳᾳ καὶ̀ ἀσελγείᾴᾳ ᾗ̔͂ͅ ἔπραξαναν.