31. Μια χρονιά όλο ατυχία!

Ευτυχώς πέρασε αυτός ο χρόνος! Ήταν ο χρόνος της μεγάλης μου ατυχίας. Πρώτα από όλα, τον Ιανουάριο μου ζήτησε ο ιδιοκτήτης να φύγω από το σπίτι. Και το αγαπούσα αυτό το σπίτι. Έτρεχα, λοιπόν, να βρω καινούριο σπίτι να μείνω. Μόλις μετακόμισα, χάλασε το μπάνιο στο καινούριο σπίτι. Γέμισε υγρασία το ταβάνι της γειτόνισσας, από κάτω, και είχα πολλές δουλειές να κάνω. Άσε που μου φώναζε όλη μέρα. Ήθελα να αλλάξω σπίτι, μα δεν είχα άλλα λεφτά για μετακόμιση. Μετά, δεν πέρασα σε κάτι σημαντικές εξετάσεις και πρέπει να τις ξαναδώσω φέτος. Αυτές οι εξετάσεις είναι η ευκαιρία της ζωής μου.

Το καλοκαίρι αποφάσισα να πάω διακοπές, να ξεκουραστώ κάπως από την κακοτυχία. Έκλεισα, λοιπόν, ένα ωραίο πακέτο διακοπών και έδωσα αρκετά χρήματα για να πάω στη Λατινική Αμερική. Ήταν το ταξίδι των ονείρων μου. Τζίφος και εκεί! Το πρακτορείο έκλεισε και το ταξίδι ακυρώθηκε την τελευταία στιγμή.

Πήρα, λοιπόν, το αμάξι μου και ξεκίνησα για ένα ελληνικό νησί. Στο δρόμο, όμως, είχα ατύχημα. Έπεσε επάνω μου κάποιος που μιλούσε στο κινητό του και δεν πρόσεχε. Μείναμε οι δυο μας, εγώ κι αυτός, στη μέση του πουθενά. Περιμέναμε με τις ώρες να έρθει οδική βοήθεια. Δεν έχω λόγια να περιγράψω τα νεύρα μου.

Η ατυχία μου είχε συνέχεια το φθινόπωρο. Έσπασε το πόδι της η σκυλίτσα μου, πέθανε το χρυσόψαρό μου και παραλίγο να χάσω τη δουλειά μου! Ξέχασα, όμως, να σας πω κάτι σημαντικό. Στο νησί που, τελικά, πήγα συνάντησα τη γυναίκα της ζωής μου! Φέτος παντρευόμαστε. Τυχερέ θα πει κανείς! Δε γνωρίσατε, όμως, την πεθερά μου. Η πεθερά μου θέλει να μείνει στο ίδιο σπίτι με εμένα και τη γυναίκα μου. Η συγκατοίκηση αυτή θα μας δημιουργήσει προβλήματα και δεν θέλω να σκέφτομαι καθόλου τι θα γίνει στη συνέχεια… Ωστόσο, ελπίζω ότι η τύχη μου θα αλλάξει…