La Perdita Letero de 1920

Aŭskultu ĉi tiun lecionon en "Esperanto Stories" ĉe YouTube kaj Apple Podcasts.

Sofia loĝas en malnova domo en la urbo Roterdamo. La domo estas granda, griza, kaj tre silenta. Unu tagon, Sofia decidas renovigi sian salonon. Ŝi volas pentri la murojn per bela blua koloro.

Dum ŝi laboras, ŝi rimarkas ion strangan malantaŭ la ligno de la muro. Tie estas malgranda truo. En la truo, estas malnova koverto. La papero estas flava kaj tre seka.

Sofia malfermas la koverton tre singarde. Interne, ŝi trovas leteron skribitan per krajono. La dato sur la papero estas la 14-a de junio, 1920. Sofia sidiĝas sur la planko kaj komencas legi la belajn vortojn.

La letero estas de viro nomata Marko. Li skribas al virino nomata Eleno. Marko skribas: "Mia kara Eleno, mi devas foriri morgaŭ per la granda ŝipo al Ameriko. Mi ne havas monon, sed mi havas nian amon.

Mi kaŝas ĉi tiun leteron ĉi tie ĉar mi volas, ke vi sciu la veron. Se mi revenos, mi serĉos vin ĉe la malnova ponto. Atendu min, se via koro estas libera." Sofia sentas emocion en sia koro.

Ĉu Eleno trovis la leteron? Ĉu Marko revenis el Ameriko? Ŝi decidas fari iom da esplorado. Ŝi iras al la urba arkivo kaj serĉas la nomojn "Marko" kaj "Eleno" el la jaro 1920.

Post tri horoj, ŝi trovas malnovan foton de geedziĝo el la jaro 1925. En la foto, estas feliĉa paro antaŭ la malnova ponto. La nomoj sub la foto estas Marko kaj Eleno Miller. Sofia ridetas kaj ploras iomete.

Marko ja revenis! Eleno ne trovis la leteron en la muro, sed ili trovis unu la alian ĉe la ponto. Sofia remetas la leteron en la koverton. Ŝi decidas lasi ĝin en la muro, por ke la domo gardu ilian feliĉan sekreton por ĉiam.