Wonen in Nederland?

Hallo Fasulye, alweer een volgende podcast, deze keer willen we graag praten over het wonen in Nederland.

Ik woon in Frankrijk, ik woon al achttien jaar niet meer in Nederland, jij woont in Duitsland, komt al vele en vele jaren in Nederland, en ik zou dus graag willen praten over: Wil je graag in Nederland wonen? Hoe vaak ben je al in Nederland geweest? Hoe lang kom je dan in Nederland, in welke streken kom je dan, en hoe denk je erover? Fasulye, misschien kun je zeggen van wanneer je voor het eerst in Nederland bent geweest, en hoe dat allemaal verliep voor je.

Ja, hallo Silvia, leuk om weer met jou te spreken, en ja, daar kan ik heel veel over zeggen, want ik heb eerst de Nederlandse taal geleerd en dan ben ik voor het eerst in Nederland geweest.

Dus ik heb in 1982 – 84 heb ik Nederlandse cursussen gevolgd aan de universiteit van Bonn, en in die tijd was ik ook voor het eerst eh, zeg maar voor een grensbezoek in Nederland. Dat was toen omdat ik aan de universiteit van Bonn studeerde ben ik toen in, volgens mij was dat in Heerlen, Maastricht geweest.

Ben je met je studiegenoten naar Nederland gegaan?

Ja, ja, ja, ja,… en die spraken geen Nederlands.

Dus ik sprak Nederlands maar zij dus niet.

Toen heb je moeten vertalen voor ze?

Nou, dat hoefde eigenlijk niet want in die grensstreken spreken veel Nederlanders Duits.

En toen heb je wel Nederlands kunnen spreken met de Nederlanders?

Nou, heel weinig eigenlijk.

Dat was nog heel weinig want een beetje later was ik begonnen om aan jongerenkampen in Nederland deel te nemen en dat was dan heel intensief omdat ik in een jeugdgroep was met misschien twintig jonge Nederlanders, waar ik de enige buitenlandse was.

Oh, dat is leuk, dus dat dat wil zeggen dat je als Duitse gewoon hebt ingeschreven op een Nederlands jongerenkamp?

Juist ja, dat was eigenlijk een folder voor Nederlanders om in Nederland met vakantie te gaan en daar heb ik mij als buitenlandse ingeschreven.

En dat waren elke keer vakantie weken van een week, of hoe lang duurde dat?

Even denken, volgens mij was dat een week of twee, maar niet langer dan twee weken en dat was, ja dan een leeftijdsbegrenzing van achttien tot vijfentwintig jaar.

Oh, dat is leuk, en kon je toen alles verstaan?

Ja, ja, ik kon daar prima communiceren, dat ging heel goed omdat ik ook zeg maar, dat was echt ‘full immersion' zoals je dat in het Engels noemt, want ik heb echt de hele tijd alleen Nederlands gesproken, in het Nederlands gedacht, en, dus dat was heel goed voor mijn eigen taalontwikkeling.

En sindsdien kom je elk jaar in Nederland?

Nou, dat is verschillend want ik heb, je moet bedenken ik woonde wel op verschillende plekken, want ik woonde toen in de buurt van Bonn, dus vrij ver weg van de Nederlandse grens, en toen had ik de mogelijkheid om in de zomer in Nederland die jongerenkampen te doen, maar nu woon ik veel dichter bij de Nederlandse grens, alleen vijfentwintig kilometer daar vandaan, en ik kan nu zeg maar, met een treinreis van een uur ben ik in de grensstad in Nederland, dat is Venlo in Limburg.

En je hebt wel eens gezegd dat je graag in Nederland zou willen wonen, waarom zou je dat willen?

Nou ik...

Of misschien wil je dat niet maar,..

Nou, ik wilde dat altijd heel graag, maar ik had de mogelijkheid niet omdat mijn beroepsleven niet zo succesvol was, ik had dus op jonge leeftijd nog geen voltooide beroepsopleiding, daarom kon ik ook niet in het buitenland gaan werken, en, maar ik identificeer mijzelf met Nederland, en dat is ook de belangrijkste reden hoezo ik in Nederland wilde wonen.

Dus als je nu onafhankelijk van beroep een keuze zou mogen maken zou je misschien naar Nederland willen verhuizen?

Of zou je dat toch niet doen?

Nou, als, stel, theoretisch dat het mij zou worden aangeboden, en alle omstandigheden zouden goed zijn zeg maar, qua geld en inkomen en van alles, dan zou ik meteen gaan ja.

Je voelt je toch eigenlijk meer betrokken met de Nederlanders dan in Duitsland waar je woont?

Nou, ik heb eigenlijk in die zin een dubbele identiteit, alhoewel ik alleen een Duits paspoort heb, maar ik voel me vaak, ook in gesprekken of discussies, en dan heb ik meer de neiging om de Nederlanders toe te stemmen dan de Duitsers.

En wat vind je dan fijn in Nederland?

Ja, de hele cultuur, ik vind ook de informaliteit heel goed in Nederland, want ik ken het bijvoorbeeld in Duitsland zo dat men op een werkplek dat men dan jarenlang werkt, en dat men daar nog steeds ‘Sie' tegen de collega's zegt.

Dat is dan heel formeel, en in Nederland daar mag men ook jij zeggen tegen de hoge baas.

Maar vind je dat een echt verschil?

Ja, dat is een groot verschil.

Dat is een verschil in de formaliteit, en ...

Je voelt dat er een extra afstand bestaat als mensen ‘Sie' zeggen?

Nou, ik heb het in Duitsland meegemaakt dat ik op een werkplek dat ik collega's tegen elkaar ‘du' zeiden, en tegen mij zeiden ze ‘Sie', en dan werd dan een extra afstand geschapen, en als je in Nederland ze maar altijd met de voornaam noemt de collega's en jij zegt dan is dat meer op gelijke basis zeg maar.

Ja, dat is misschien wel waar, het is inderdaad, tegen de bazen kun je gewoon jij zeggen, wordt eigenlijk, voorals als het niet al te oude meneer is, of mevrouw, kun je gewoon jij zeggen, heb ik ook altijd gedaan.

Mensen zouden eigenlijk gek opkijken als je heel de tijd U zou gaan zeggen, vooral, als je na vijf minuten u zeggen, dan zegt de baas vanzelf wel ‘Nou, zeg maar jij'. Wat ik wel vind is dat de Nederlanders soms wat onbeschoft, en grof en direct uit de hoek kunnen komen, dus, dat ze daar wat op mee moeten passen als ze met buitenlanders te doen hebben want die begrijpen dat niet altijd zo. In Engeland heb je bijvoorbeeld het ‘You', dus dat is eigenlijk hetzelfde daar is helemaal geen onderscheid, want je kunt zelfs geen onderscheid maken zoals in het Nederlands met U en jij, dus in Engeland is het helemaal makkelijk. Maar de Engelsen zijn toch erg beleefd, en zijn niet heel erg direct, en zijn toch, de Nederlanders kunnen soms wat onbeschoft uit de hoek komen, heb je dat nooit gemerkt?

Nou, ik zelf ben ook vrij direct dus, daar voel ik me eigenlijk op gelijke basis zeg maar, want ik ben ook graag direct en, beleefdheid is ook belangrijk maar ik zeg ook gelijk, ook dat wat ik werkelijk denk.

Ok, nou, dat is een goed, ik ben het daar wel mee eens, maar ik zie wel het verschil dat je iets, er mee op moet passen als je met andere mensen uit andere landen van doen hebt.

Ja, vooral is daar een verschil met Frankrijk.

Ik ken Frankrijk ook en daar is de mentaliteit toch vrij anders.

Ja, op mijn werk zeggen we gewoon wel allemaal ‘tu', en ook als je met mensen van andere bedrijven te maken hebt, die eigenlijk op hetzelfde hierarchische niveau staan dan zal je ze gewoon met ‘tu' aanspreken, dus ik heb niet direct het gevoel dat het heel erg formeel is, inderdaad misschien als je de meneer helemaal niet kent en je hebt hem aan de telefoon dat je hem met ‘Vous' aanspreekt, maar dan is het zodanig dat je die meneer ook niet kent dat het helemaal niet stoort om die meneer met ‘vous' aan te spreken.

Dus dat vind ik niet een probleem. Ik vind wel inderdaad dat de Nederlandse directheid daar moet je een beetje mee oppassen hier in Frankrijk, het is ietsjes beleefder en voor dat je de mensen goed kent moet je even wat aardiger zijn en kun je niet alles zomaar zeggen. Zelf zou ik misschien niet meer in Nederland willen wonen, omdat ik het erg dichtbevolkt vind.

Ja, want dat geld voor de Randstad hè, want Nederland is niet overal gelijk dichtbevolkt.

Nee, dat klopt wel, en ik zie dat we al weer erg veel gepraat hebben, en dat we al weer dicht tegen de tien minuten aankomen, dus misschien moeten we daar volgende week nog maar over spreken.

Dat zal een goed idee zijn.

Ik vond het leuk dat je wat verteld hebt over hoe vaak je al in Nederland komt, hoe lang je al in Nederland komt, en ik denk dat we deze podcast dan al maar weer moeten afsluiten, wil je al nog iets als laatste opmerking toevoegen?

Nou, ik vond het leuk om dat onderwerp maar eens te bespreken, het is ook interessant om altijd in verschillende richtingen te kijken vanuit Frankrijk naar Nederland, vanuit Duitsland naar Nederland, en dan zijn de invalshoeken al verschillend, en dat is leuk om daarover eens van gedachten te wisselen.

Ok, dan sluit ik hierbij af, ik hoop dat de luisteraars het interessant vinden om naar ons te luisteren en dan tot de volgende keer, dag.

Ja, graag tot de volgende keer, dag.