2. Middeleeuwen
Rond het jaar 1000 werd het graafschap Brussel — ten noorden van de taalgrens, in Germaans gebied — een deel van het Hertogdom Brabant, waarvan het een van de vier hoofdsteden zou worden, naast Leuven, Antwerpen en 's-Hertogenbosch. In tegenstelling tot het Graafschap Vlaanderen was Brabant geen leen van de Franse koning maar van het Duitse Heilige Roomse Rijk. In die tijd lag het Graafschap dus onder veel sterkere Franse invloed dan Brussel, temeer omdat een beduidend deel ervan Franstalig was, terwijl dit in Brabant slechts beperkt was tot de landelijke streek rond Nijvel. Zoals in vele andere delen van Europa bediende de bovenlaag van de maatschappij zich in het Graafschap Vlaanderen, veel meer dan in Brabant, vaak van het Frans. Dit kwam in Brussel amper voor.
Aanvankelijk werden in Brussel, zoals overal in West-Europa, ambtelijke stukken in het Latijn opgesteld. Vanaf de late 13e eeuw schakelde men over op de volkstaal, waarbij Brussel zelfs een voorsprong zou gehad hebben op de andere Brabantse steden. Stedelijke verordeningen werden voortaan in het Dietsch opgesteld. Voor overeenkomsten van gronden, cijnzen en renten zou men pas in het begin van de 16e eeuw het Latijn inruilen voor het Nederlands. De bestuurstaal in Brabant zou tot in de late 18e eeuw Nederlands blijven. Onder de Duitse vorst genoten de Brabantse steden veel vrijheid, wat zijn weerslag had op het taalgebruik. Voor 1500 vindt men in de Brusselse stadsarchieven bijna geen Franstalige stukken. In Vlaamse steden als Brugge, Gent, Kortrijk en Ieper schommelde dit aandeel tussen 30 en 60 procent. Dergelijke Franse invloeden kende men in Brabant en Brussel niet.
Na de dood van hertogin Johanna in 1406 werd het Hertogdom Brabant een deel van het Bourgondische Rijk, wat de invloed van het Frans vergrootte.
In 1477 sneuvelde hertog Karel de Stoute en kwamen de Lage Landen onder de soevereiniteit van het Huis Habsburg. Brussel was de hoofdstad van de Bourgondische Nederlanden, of Zeventien Provinciën. In 1506 wordt Filips de Schone koning van Castilië en daarmee een Spaanse vorst. Dit markeert het aanbreken van de Spaanse tijd.
