Çok üzüldüm - I'm very sorry

MUSTAFA: Senin iş durumun nasıl şimdi?

MELİKE: İşsizim.

MUSTAFA: Öyle mi?

Hala bir şey bulamadın mı? Çok üzüldüm. MELİKE: Gazetede ilanlara bakıyorum ama, zaten iş bulmak zor bu zamanlarda.

Bıktım aramaktan. MUSTAFA: Haklısın.

SERVET: Demin aklıma geldi: kız kardeşimin çalıştığı büro şey arıyordu, sekreter.

İstersen, ona telefon edebilirsin. MELİKE: Benim için yepyeni bir yol olacak.

Belki telefon ederim. Belki de okula dönerim. Ama o çok pahalı. SERVET: Belki seninle ilgilenebilirler…İyi bir sekreter olacaksın.

MUSTAFA: Bilgisayar hakkında birşey biliyor musun?

MELİKE: Sen deli misin?

Yirmi birinci yüzyıldayız. Tabii ki biliyorum, bilmeyen var mı? Senden başka yani? MUSTAFA: Biliyorum vallahi!

Birazcık. Ama, haklısın, bilgisayar bilmeyen kalmadı neredeyse. Keşke şirketimizde boş yer olsaydı. Ha, bu konuyu tekrar açmayalım…Ne yapacaksınız? Çarşıya çıkıyor musunuz? SERVET: Çıkmıyoruz, diş hekimine gidiyoruz, Kızılay'da.

MUSTAFA: Kentin orasını iyi bilmiyorum.

Maalesef, burada inmem gerek. İyi günler ve başarılar, Melike! MELİKE: Sağ ol.

Funda'ya bizden selam söyle! MUSTAFA: Söylerim.

Görüşürüz!