Nog een dag genieten van het ijs

Van je hela, hola, houdt de moed erin... Met een maximale lengte van 75 kilometer, kriskras over het ijs van de Alblasserwaard, welkom bij de Molentocht 2012.

Terug naar een Nederland zoals het eigenlijk niet meer bestaat. Waar duizenden tassen onbeheerd langs de kant worden achtergelaten. Alblasserwaard hè. Dat kan in de Alblasserwaard. En zeker met schaatsen. Mensen hebben denk ik nog gevoel voor normen en waarden hier. De tijd lijkt stil te staan. Het zijn Friese doorlopers en houten noren. Hoe komt u daaraan? Ja, van opa hè. (of oma). Of oma, en papa. Hoe lang hebben ze in het vet gezeten? Nou, deze zijn al een halve eeuw oud. De molentocht is vroeg op het ijs en vermaak bij de koek en zopie. Met liters erwtensoep en chocolademelk, zoals hier bij Groot Ammers, en opnieuw traditie. Mijn opa stond al op het ijs, mijn vader en moeder, wij als jonge gasten, en nu de volgende generatie. De vierde of de vijfde generatie ook al. Toch zijn er ook veranderingen. Zo duikt tijdens deze molentocht de valhelm op. Het is gewoon een skihelm. Ja, ik heb ook mensen gezien met een wielrennershelm op. Ook heel goed natuurlijk. Maar wat hier vooral overheerst is de ijspret. Het ligt er maar aan wat je leuk vindt. Het is een fijn pak, ik heb hem vaker aan. Het houdt lekker de oren warm enzo. Ja, oren warm, en dit is ook heel warm, heel dik. Het is een veiligheidshelm. Gewoon praktisch allemaal. Ja. Hoeveel kilometer gaat u doen? Ja, hetzelfde hè, vijfentwintig. Hoeveel meter bent u al opgeschoten? Ja, vanaf dat bankje tot hier. Ook in Streefkerk heerst vooral ongein. Hoeveel heeft u er al van verkocht, zonnebrandcrème? Uhum, drie. Is het nodig? Ja, voor de kou gelijk. Wie de koek en zopie overslaat doet het met de boterhammen van thuis. Heel Hollands. Ik heb een mix gemaakt, met wat ham, wat kaas, wat pindakaas en wat pasta. Ondertussen druppelen in Alblasserdam de laatste inschrijvingen binnen. Er worden nog volop medailles geslagen en worden de eerste onderscheidingen al uitgereikt. Het was hartstikke leuk, veel scheuren, maar wel leuk. Hoe is het met de tenen? Die voel ik nog niet, dus dat weet ik nog niet dat gaan we vanmiddag nog wel even zien. (En we gaan nog niet naar huis, want moeder is niet thuis)...