Een gouden bruiloft
Mijn schoonouders zijn vijftig jaar getrouwd!
Een respectabel aantal jaren. Mijn schoonvader is al wat ouder, hij wordt 83 jaar, en mijn schoonmoeder is ook al een eind in de zeventig, maar toch vinden ze het leuk om hun twee kinderen met aanhang uit te nodigen om dit te vieren. Mijn schoonzus, Annemieke, woont in Engeland met haar familie, maar gelukkig vallen de schoolvakanties van de kinderen gedeeltelijk samen zodat er een weekend gevonden kon worden dat iedereen samen kan komen. Annemieke komt met haar man en twee kinderen met de kanaaltunnel.
Ze komen met de auto, en rijden naar Dover om daar de auto op de trein te rijden. In Calais rijden ze weer van de trein af, en moeten nog vier uur naar Arnhem reizen. Ze hebben een goede reis gehad. Voor ons is de reis met de auto te lang, duizend kilometer is niet in één dag met de auto te reizen voor een gezin.
Wij kiezen dus om te vliegen. Vanaf Geneve zijn de vluchten niet al te duur. Wij rijden dus op woensdag net na de lunch naar Geneve. We hadden al gezien dat de parkeergarages aardig vol zitten, dus gaan we op tijd weg om wat speling te hebben. Als we aankomen bij de parkeergarage waar we willen parkeren, is hij inderdaad vol. We rijden door, maar het loopt dood, dus we rijden terug. Nu is er ineens 1 plek over. Maar ja, vind die maar eens in een parkeergarage van vier verdiepingen. We rijden wat rond, er rijden ook wat andere auto's zoekend rond. Er komen mensen binnen, net als wij langs de ingang rijden, en we vragen of ze weggaan: Ja, ze gaan weg. Ze leggen uit dat hun auto twee rijen verderop staat, en we hebben dus een plek! We konden niet meer geluk hebben. We lopen naar de terminal, het is lekker weer.
We drinken wat, en dan gaan we door de beveiliging. We moeten nog wel even wachten, maar gelukkig merken we dat de kinderen groter worden, en ze nu met een stripboek rustig een uurtje kunnen wachten. Vroeger vlogen de autootjes door de hal.
