Een lucht vol ballonnen
Je ziet steeds vaker luchtballonnen in de lucht. Ze zijn heel groot, en ze hebben vaak felle kleuren. Onder de ballon hangt een rieten mand met mensen erin, die over weilanden, dorpen en steden vliegen.
Voordat de ballon in de lucht gaat, moet er veel gebeuren. De luchtballon wordt eerst helemaal uitgevouwen, en de piloot controleert of er bijvoorbeeld geen gaten in de ballon zitten. Daarna is het tijd om de ballon op te blazen. Dat gebeurt met een grote ventilator. Het opblazen duurt ongeveer 10 minuten.
Als er genoeg lucht in de ballon zit, gaat de brander aan. Uit die brander komt vuur. Door de warmte van het vuur gaat de ballon omhoog. Warme lucht is namelijk minder zwaar dan koude lucht. Een luchtballon wordt daarom ook wel een heteluchtballon genoemd.
Voordat de ballon loskomt van de grond, moeten de passagiers nog instappen. Daarom wordt de rieten mand vastgehouden totdat de piloot een seintje geeft. Daarna gaat de ballon de lucht in: de vaart kan beginnen.
Er zit geen stuur in een luchtballon. De wind bepaalt de richting. De piloot kan wel hoger of lager vliegen. Wil hij hoger, dan doet hij de brander aan. Wil hij lager, dan doet hij de brander uit. Op verschillende hoogtes waait de wind soms in verschillende richtingen. Meestal landt de ballon op een andere plek dan waar hij is opgestegen. Daarom volgt een auto de ballon. Zo komen de passagiers weer terug.
De luchtballon bestaat langer dan het vliegtuig. In 1783 maakten de broers Joseph en Jacques Montgolfier de eerste heteluchtballon. De broers kwamen uit Frankrijk. Op 19 september 1783 lieten zij dieren in hun ballon opstijgen. Een schaap, een haan en een eend vlogen 8 minuten in de luchtballon. Ze kwamen tot een hoogte van 500 meter.
Nu is ballonvaren natuurlijk voor mensen bedoeld. Ballonvaren kan het hele jaar door, ook in de winter; er mag alleen niet te veel wind zijn.
