Iōsēphus: Salvēte, audītōrēs! Nōmen mihi est Iōsēphus.

Lebbaeus: Salvēte, amīcī! Et ego vocor Lebbaeus.

Iōsēphus: Spērō vōs esse bene. Hoc est ācroāma nostrum nōmine “QUID ES TŪ?” ego, Iōsēphus, et amīcus meus, Lebbaeus, sumus magistrī linguae Latīnae.

Lebbaeus: Rēctē dīxistī, amīce! Ut valēs hodiē?

Iōsēphus: Ego optimē valeō. Et tū, Lebbaee?

Lebbaeus: Optimē! Optimē! Ego bene valeō hodiē.

Iōsēphus: Ut audīvistis, Lebbaeus prōnūntiat verba modō ecclesiasticō: sīcut sententia “vēnī, vīdī, vīcī”

Lebbaeus: Ita. Et Iōsēphus prōnūntiat verba modō classicō: sīcut sententia “vēnī, vīdī, vīcī.”

Iōsēphus: sīcut Caesar.

Lebbaeus: sīcut Caesar. Ita. [amīcī rīdent] Hodiē, auditores, ego partem agō sīcut vocābulum. Itaque, vōs et amīcus meus vocābulum dīvīnāre dēbētis.

Iōsēphus: Quid est Lebbaeus? Cognōscere volumus. Certē homō est, sed quam partem Lebbaeus agit? Estne animal? Estne planta? Estne rēs? Ego et vōs vocābulum dīvīnāre dēbēmus. Quid es tū, Lebbaee?

[Mūsica cantat]

Iōsēphus: Lebbaee, esne tū in nātūrā?

Lebbaeus: In nātūrā ego sum. In nātūrā ego habitō.

Iōsēphus: Esne tū animal?

Lebbaeus: Ita. Ego sum animal. Nōn sum plantā. Nōn sum rēs. Ego sum animal.

Iōsēphus: Bene! Habēsne quattuor crūra?

Lebbaeus: Certē, ego quattuor crūra habeō.

Iōsēphus: Esne tū bēstia an animal domesticum?

Lebbaeus: Ō amīce, ego bēstiās timeō. Ego nōn sum bēstia. Ego territus quandō bēstiae apud mē.

Iōsēphus: Bēstiae apud tē habitant?

Lebbaeus: Aliquandō bēstiae apud mē habitant. Bēstiae in campīs, in silvīs. Ego valdē timeō bēstiās.

Iōsēphus: Esne tū parvus?

Lebbaeus: Nōn. Ego nōn sum parvus. Et ego nōn sum maximus.

Iōsēphus: Tū es medius!

[amīcī rīdent]

Lebbaeus: Eh, fortasse.

Iōsēphus: Quem colōrem habēs?

Lebbaeus: [susurrat] Multōs colōrēs, sed amīcī meī habent paucōs colōrēs.

Iōsēphus: Ubi habitās? In domō?

Lebbaeus: In domō ego nōn habitō.

Iōsēphus: In rūre?

Lebbaeus: In rūre ego habitō.

Iōsēphus: In fundō?

Lebbaeus: [exspīrat] In fundō ego habitō. Et apud fundum bēstiae habitant, nonne?

Iōsēphus: Ita vērō. Bēstiae in fundō habitant sed -

Lebbaeus: In fundō habitant? !

Iōsēphus: [susurrat] Minimē.

Lebbaeus: fortasse in fundō. Fortasse bēstiae occultant [cum Iōsēphō] in fundō.

Iōsēphus: Occultant, [sonat] mysteriōsī.

[amīcī sonant et rīdent]

Iōsēphus: Habitāsne in horreō?

Lebbaeus: Ita. Ego in horreō habitō.

Iōsēphus: Custōdīsne aliquid?

Lebbaeus: Amīce mī, ego custōs nōn sum.

Iōsēphus: Sed tū in horreō habitās et in fundō. Habēsne caudam?

Lebbaeus: Ita. Ego ūnam caudam habeō.

Iōsēphus: [rīdet] Ūnam? Simplex.

Lebbaeus: Ita. Grātiās.

[amīcī rīdent]

Iōsēphus: Dāsne aliquid hominibus?

Lebbaeus: Ego aliquid hominibus nōn dō. Sed ego et dominus īmus ad multōs locōs. Ego eō per campōs et per silvās. Ego quoque trāns terrās variās eō cum dominō meō.

Iōsēphus: Placetne tibi currere?

Lebbaeus: Ita. Currere mihi maximē placet. [Iōsēphus mīrātur] Et māla mihi quoque placent.

Iōsēphus: Māla?

Lebbaeus: ita [Iōsēphus exspīrat] et carōtae et frūmenta.

Iōsēphus: Habēsne ungulās?

Lebbaeus: Ita, ego quattuor ungulās habeō.

Iōsēphus: Habēsne calceōs?

Lebbaeus: Calceōs? Calceōs?

Iōsēphus: [rīdēns] Ita.

Lebbaeus: Calceōs, certē, amīce mī. Calceōs ego habeō.

Iōsēphus: Ego tē cognōscō te, Lebbaee. Esne tū -

Lebbaeus: - Nōn sum Lebbaeus. Ego nōn sum Lebbaeus.

Iōsēphus: [exspīrat] Ō, animal, animal. [rīdet]

Lebbaeus: Quid? Dīc mihi.

Iōsēphus: Bēstia, esne tū -

Lebbaeus: - Nōn sum bēstia.

Iōsēphus: Ignōsce mihi.

Lebbaeus: Nōn sum.

Iōsēphus: Ignōsce mihi.

[amīcī rīdent]

Iōsēphus: Esne tū equus?

Lebbaeus: Ita! Ego sum equus!

Iōsēphus: Nōn caballus sed equus.

Lebbaeus: Equus ita.

[amīcī rīdent]

Lebbaeus: Amīce, [Iōsēphus cōnstat] dē mē nārrāre volō [Iōsēphus cōnstat] quia ego sum equus clārus.

Iōsēphus: Oh, tū es clārus?

Lebbaeus: Ita. Certē, ego sum clārus.

Iōsēphus: Cūr clārus es?

Lebbaeus: Cūr? Quia dominus meus clārissimus fuit.

Iōsēphus: Quis est dominus tuus?

Lebbaeus: Dominus meus erat rēx clārus. Dominus meus nōmine meō oppidum vocāvit. Itaque ego habeō oppidum.

Iōsēphus: Ubi est oppidum?

Lebbaeus: In Asiā.

Iōsēphus: In Asiā.

Lebbaeus: Ita. Et dominus meus et ego iter fēcimus ad multōs locōs: Graeciā usque ad Indiam. [Iōsēphus exspīrat] Ita.

Iōsēphus: Procul!

Lebbaeus: Nōmen dominī est Alexander.

Iōsēphus: Alexander? Alexander Magnus?

Lebbaeus: Ita.

Iōsēphus: Cognōscō dominum tuum!

Lebbaeus: Ita. Quid est nōmen meum? Ego sum Būcephalus.

Iōsēphus: Būcephalus.

[amīcī rīdent]

Lebbaeus: Ita. Būcephalus. Sed Būcephalus ego sum. Amīce, ut rogāvistī, ut dīxistī, frūmenta et māla et carōtae mihi placent. [Iōsēphus cōnstat] ego cōnsūmō multa [Iōsēphus cōnstat] Hominēs quoque mihi placent. Sed muscae mē valdē vexant.

Iōsēphus: At, amīce?

Lebbaeus: Quid?

Iōsēphus: Muscae valdē tē vexant? [Lebbaeus intellegit et rīdet] Muscae?

Lebbaeus: [rīdēns] Ita. Muscae. Muscae. Muscae. Ah, lingua Latīna...

Iōsēphus: Ō, pulcherrima!

Lebbaeus: Ita. Et amīce ego portō hominēs. Et hominēs mē vēnantur quia ego diū currere possum.

Iōsēphus: Optimē! Et tū quoque es intellegēns?

Lebbaeus: Ita. Ego calidus, intellegēns sum. Et amīce, ego sum pulcher!

Iōsēphus: Quam pulcher es tū.

Lebbaeus: Ita. Et augustus sum! [Iōsēphus mīrātur]

[Amīcī rīdent]

Lebbaeus: Et magnificus!

Iōsēphus: Vērum est!

Lebbaeus: [rīdēns] Ita, ita. Et in familiā meā ūnus volat!

Iōsēphus: Quis volat in familiā tuā?

Lebbaeus: Pēgasus.

Iōsēphus: Pēgasus in mȳthologiā!

Lebbaeus: Nōn.

Iōsēphus: Nōn? In mȳthologiā?

Lebbaeus: Est in nātūrā!

Iōsēphus: [susurrat] Nōn crēdō. Tibi nōn crēdō.

Lebbaeus: Mihi nōn crēdis? [exspīrat] Tempus fugit, amīce.

Iōsēphus: Āh, ēheu!

[Amīcī rīdent]

Lebbaeus: Mihi tempus ad currendum.

Iōsēphus: Audītōrēs, hodiē Lebbaeus partem equī ēgit! Actor bonus erat. Nōnne cōnsentītis? Eī multās quaestiōnēs rogāvī et Lebbaeus bene semper respondit. Audītōrēs, vocābulum dīvīnāvistis?

Lebbaeus: spērō vōs rēctē dīvīnāsse!

Iōsēphus: Optimē audīvistis, et ego et Lebbaeus multās grātiās vōbīs agimus!

Lebbaeus: Certē, grātiās plūrimās, audītōrēs!

Iōsēphus: Ācroāma nostrum fīnītum est. Valēte!

Lebbaeus: In proximum!

[Mūsica cantat]