11 - Ekki ofvernda

Alveg eins og að ég trúi á jákvæða hvatningu, þá trúi ég því að við pabbar og foreldrar almennt verðum að passa okkur á því að ofvernda ekki börnin okkar. Með því að stöglast sífellt á því við börnin að þau verði að passa sig á hinu og þessu gerum við þau óörugg og smeyk. Þau fara að efast um að þau geti gert hluti sem þau ættu ekki að eiga í neinum vandræðum með. Börn verða að fá að leika sér án þess að vera alltaf í ofvernduðu umhverfi. Þau verða að fá að detta, reka sig á, verða skítug, rífa fötin sín, gera mistök. Þannig læra þau á lífið. Auðvitað þurfa að vera einhver mörk og rammar, ég er ekki að hvetja þig til þess að láta börnin þín til að taka lífshættulegar áhættur, alls ekki. En þú getur stutt þau í að prófa mátulegar áskoranir eins og að klifra í trjám og hlaupa niður brekku með því að stoppa þau ekki af, heldur vera til taks ef eitthvað fer úrskeiðis. Þetta gildir svo áfram þegar börnin eldast og áskoranirnar með þeim. Trúðu á þau, hvettu til dáða og vertu til taks ef hlutirnir ganga ekki upp. „Ekki...þú gætir...“ getur nefnilega virkað þveröfugt á móttakanda skilaboðana. Sumir vilja meina að heilinn skilji ekki „ekki“ heldur heyri bara hitt sem sagt er. „Ekki missa glerskálina“ verður því að „Misstu glerskálina“. „Ekki detta“ að „Dettu“. Samkvæmt því gerir maður meira ógagn en gagn með því vara börnin við hinu og þessu. Ég er nokkuð viss um að það sé margt til í þessu. Við höfum nokkrum sinnum prófað þetta á hvort öðru fjölskyldan og það bregst ekki að um leið um einhver segir manni að passa sig á því að missa ekki glerskálina, þá byrjar maður að vera óöruggur og hræddur um að missa hana. Prófaðu sjálfur á einhverju af þínu fólki, veldu bara glerskál sem má missa sín. Spegilmyndin af ofverndun er að vera alveg sama um barnið og hvað það tekur sér fyrir hendur. Það er enn verri kostur og alls ekki það sem ég er að tala um með því að leyfa barninu að prófa sig áfram og þora að vera til án þess að vera sett í þá stöðu að þurfa að hugsa stöðugt um að passa sig á því að meiða sig ekki. Sjálfstæð börn sem alast upp við frelsi í traustu og öruggu umhverfi hafa alla burði til þess að ná langt í lífinu.