Positive personality adjectives
Δεν ήμουν σίγουρη για το ποια μπλούζα να φορέσω σήμερα,
όμως επειδή αυτό το βίντεο θα είναι μία συνέχεια από το προηγούμενο βίντεό μου
για τα ελαττώματα, είπα να έχω το ίδιο outfit.
Είναι πολύ σημαντικό να μπορούμε να εντοπίσουμε και να αναγνωρίσουμε τα ελαττώματα μας,
αλλά εξίσου σημαντικό να ξέρουμε και τα προτερήματά μας,
γιατί αυτό μας βοηθάει να γινόμαστε συνεχώς καλύτεροι.
Ο λόγος που κάνω λοιπόν αυτό το βίντεο σήμερα,
είναι πρώτον για να βελτιώσετε το λεξιλόγιό σας,
να μάθετε δηλαδή καινούρια επίθετα για να χαρακτηρίζετε θετικά τον εαυτό σας,
αλλά και γιατί θέλω να πάρετε μερικά λεπτά μέσα από την ημέρα σας,
όσο διαρκεί αυτό το βίντεο,
και να σκεφτείτε όλα όσα σας κάνουν ξεχωριστούς και μοναδικούς.
Και φυσικά αν θέλετε, μπορείτε να τα μοιραστείτε και μαζί μου,
είτε να μου στείλετε ένα μήνυμα στο Instagram
ή να αφήσετε ένα σχόλιο με τα δικά σας προτερήματα σε αυτό εδώ το βίντεο.
Το πρώτο θετικό στοιχείο του χαρακτήρα μου
είναι η δημιουργικότητα, μου αρέσει πολύ να δημιουργώ πράγματα από το μηδέν.
Νομίζω πως όλοι οι άνθρωποι το έχουμε μέσα μας,
όλοι οι άνθρωποι είμαστε λίγο ή πολύ δημιουργικοί,
ο καθένας ίσως σε διαφορετικό τομέα.
Το κανάλι μου στο YouTube νομίζω ότι αποδεικνύει αυτό το δημιουργικό κομμάτι της προσωπικότητάς μου,
είναι κάτι που το απολαμβάνω, να παίρνω τις ιδέες μου και να τις κάνω πράξεις.
Η δημιουργικότητα έχει πολλά πρόσωπα και πολλές μορφές.
Σε κάποιους αρέσει η μουσική, το θέατρο ή η ζωγραφική,
αλλά και η μαγειρική για παράδειγμα είναι μία μορφή δημιουργικότητας.
Και γι' αυτό πιστεύω ότι είναι ένα στοιχείο που μοιραζόμαστε όλοι οι άνθρωποι γενικά.
Ένα ακόμη στοιχείο του χαρακτήρα μου
που φαίνεται κυρίως σε όλους όσους με γνωρίζουν για πρώτη φορά,
είναι η αισιοδοξία.
Είναι αλήθεια ότι σε μία κατάσταση βλέπω πιο εύκολα τα θετικά από ότι τα αρνητικά.
Και μετά από πολλά χρόνια συνειδητοποίησα
ότι σε αυτό το κομμάτι του χαρακτήρα μου έπαιξε πολύ μεγάλο ρόλο ένα βιβλίο που διάβαζα ως παιδί.
Το βιβλίο μιλάει για ένα κοριτσάκι, την Πολυάννα
που, αν δεν κάνω λάθος, έχασε τους γονείς της
και έπρεπε να μετακομίσει με τη θεία της, η οποία δε συμπαθούσε καθόλου τα παιδιά.
Η θεία της, της δημιουργούσε συνεχώς προβλήματα και εμπόδια,
όμως η Πολυάννα έμενε πάντα χαρούμενη και αισιόδοξη,
επειδή έπαιζε ένα παιχνίδι, που της το είχε μάθει ο μπαμπάς της και λεγόταν “το παιχνίδι της χαράς”.
Νομίζω λοιπόν ότι μετά από αυτό το βιβλίο ξεκίνησα και εγώ να παίζω αυτό το παιχνίδι
και στη συνέχεια το υιοθέτησα στη ζωή μου ως συμπεριφορά και έγινε κομμάτι του εαυτού μου.
Αν και είναι ένα βιβλίο για πιο μικρά παιδιά, για παιδιά Γυμνασίου ίσως θα έλεγα,
πραγματικά αξίζει να το διαβάσετε είτε στα ελληνικά είτε στη δική σας γλώσσα.
Το τελευταίο στοιχείο του χαρακτήρα μου
είναι ο συνδετικός κρίκος μεταξύ των δύο τόσο διαφορετικών επαγγελμάτων που κάνω:
Του εκπαιδευτικού ή της δασκάλας και τη δουλειά μου στο ξενοδοχείο.
Το κοινό στοιχείο μεταξύ αυτών των δύο επαγγελμάτων είναι η αγάπη μου για την επικοινωνία.
Από μικρό παιδί σύμφωνα με τους γονείς μου ήμουν πολύ επικοινωνιακή,
μου άρεσε να μιλάω σε όλους και αργότερα όταν μεγάλωσα, απολάμβανα να ανταλλάζω πληροφορίες,
να μοιράζομαι τις γνώσεις μου, αλλά και να μαθαίνω πράγματα από τους άλλους.
Αυτός λοιπόν είναι και ο λόγος που μου αρέσει να μαθαίνω ξένες γλώσσες,
αλλά και ο λόγος που αγαπώ τόσο πολύ τα βιβλία.
Επειδή πιστεύω ότι το βιβλίο είναι ένα κανάλι επικοινωνίας μεταξύ του αναγνώστη και του συγγραφέα.
Με αυτόν τον τρόπο ο συγγραφέας επικοινωνεί τις απόψεις του, είναι σαν μία συζήτηση για εμένα.
Αυτό λοιπόν ήταν το σημερινό βίντεο...
Σε πολλά μέρη του κόσμου πιστεύουν ότι δεν πρέπει κανείς να μιλάει θετικά για τον εαυτό του,
ότι πρέπει να αφήνει τους άλλους να μιλάνε γι'αυτόν, όμως εγώ έχω αντίθετη άποψη.
Νομίζω ότι πρέπει να γνωρίζουμε και τα θετικά αλλά και τα αρνητικά στοιχεία του χαρακτήρα μας,
για να ξέρουμε τι πρέπει να μειώσουμε αλλά και σε τι πρέπει να στρέψουμε την προσοχή μας,
σε τι πρέπει να επικεντρωθούμε.
Κι εμείς θα τα πούμε την επόμενη εβδομάδα, στο επόμενο μάθημα.
Μέχρι τότε, φιλάκια πολλά!
