Greek short films for language learners
Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να βελτιώσει κανείς
το λεξιλόγιό του στα ελληνικά σε καθημερινή βάση
και να μάθει καινούριες λέξεις.
Ένας από αυτούς φυσικά είναι οι ταινίες
και συγκεκριμένα οι ταινίες μικρού μήκους.
Είχα μιλήσει και στο παρελθόν γι'αυτό το θέμα
και σας είχα προτείνει κάποιες ταινίες
που μου είχαν κινήσει το ενδιαφέρον.
τελευταία όμως παρατήρησα ότι
οι συλλογές με τις ταινίες μικρού μήκους έχουν εμπλουτιστεί.
Και γι'αυτό διάλεξα έξι από αυτές, με υπότιτλους φυσικά
τις οποίες προτείνω τόσο για αρχάριους,
όσο και για πιο προχωρημένους μαθητές των Ελληνικών.
Αν και έχω μία ροπή προς τις ρομαντικές ταινίες,
προσπάθησα να είμαι αντικειμενική
και να βρω ταινίες για όλα τα γούστα.
Πρώτη στη λίστα είναι "Το Μανάβικο".
"Το Μανάβικο" είναι μια κωμωδία.
Πρωταγωνιστής είναι ο Αχιλλέας,
ο οποίος δουλεύει στο μανάβικο του μπαμπά του, ως βοηθός.
Ο Αχιλλέας κάνει ό'τι του πει ο πατέρας του.
Έτσι όταν λοιπόν αυτός του ζητήσει
να βοηθήσει την κυρία Βούλα, μια πελάτισσα,
να μεταφέρει τα ψώνια στο σπίτι της
ο Αχιλλέας αμέσως δέχεται.
Στη διαδρομή θα αναγνωρίσει κάποια από τα προβλήματά του
και θα προσπαθήσει να τα λύσει.
Στο πρόσωπο του Αχιλλέα
αντικατοπτρίζονται όλοι εκείνοι οι άνθρωποι,
που φοβούνται να ρισκάρουν
προκειμένου να πετύχουν τους στόχους και τα όνειρά τους.
Έτσι τελικά πολλές φορές δεν κάνουν τίποτα
και ρίχνουν το φταίξιμο στους άλλους,
στην οικογένειά τους, στην κοινωνία,
στις καταστάσεις και τις συνθήκες.
Μία ταινία κίνητρο μ'ένα υπέροχο κοινωνικό μήνυμα.
Η επόμενη ταινία "Το Μπάκπακ"
ξεκινάει με τη Μαίρη την πρωταγωνίστρια,
η οποία τρέχει με ένα σακίδιο γεμάτο κλεμμένα ρούχα,
επειδή την κυνηγάει ο ιδιοκτήτης του μαγαζιού.
Προκειμένου να ξεφύγει μπαίνει μέσα σε μία εκκλησία.
Εκεί ο παπάς και εκείνος για να ξεφύγει από τη ρουτίνα του,
της πιάνει κουβέντα.
Η κουβέντα αυτή θα αποκαλύψει απρόσμενα μυστικά
και για τους δύο.
Σκοπός αυτής της ταινίας είναι να δείξει,
πώς άνθρωποι με διαφορετικές καταβολές
μπορούν να επικοινωνήσουν
και να συνδεθούν μεταξύ τους.
Πάμε λοιπόν τώρα σε μία πιο συγκινητική ταινία,
που όμως περνάει ένα αισιόδοξο μήνυμα.
Η Ελπίδα έχει την ονομαστική της εορτή
και ετοιμάζει το τραπέζι.
Το χαρούμενο και γιορτινό κλίμα διακόπτει ένα τηλεφώνημα.
Πρόκειται για μία έρευνα σχετικά με τον τουρισμό.
Πάνω στη ροή της κουβέντας,
η Ελπίδα θα αποκαλύψει ένα μυστικό,
που μέχρι τώρα δεν είχε τη δύναμη
να μοιραστεί με την οικογένειά της.
Η αλήθεια είναι ότι εγώ λύγισα με αυτήν την ταινία.
Η επόμενη ταινία ονομάζεται "Η Γεννήτρια".
Ο Σάββας ένας πενηντάπεντάχρονος πατέρας
βλέπει όλα όσα έχτιζε μία ζωή να καταρρέουν.
Το πολυαγαπημένο του μαγαζί
δεν έχει πλέον κέρδος
και έτσι αυτός δεν μπορεί να ανταποκριθεί
στις υποχρεώσεις απέναντι στην οικογένειά του.
Μέσα στην απελπισία του
οδηγείται σε μια δύσκολη λύση
για να βοηθήσει την κόρη του
θυσιάζοντας ό,τι του έχει απομείνει.
Η ταινία παρουσιάζει τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης
στους απλούς ανθρώπους
και την προσπάθειά τους να ξεπεράσουν τις δυσκολίες,
που αυτή έχει φέρει.
Η επόμενη ταινία έχει και το όνομα του κεντρικού χαρακτήρα,
της Σεμέλης.
Η μικρή Σεμέλη, με αφορμή ένα σχολικό σημείωμα
πηγαίνει να συναντήσει τον πατέρα της στη δουλειά του.
Στην πραγματικότητα όμως,
αυτό που θέλει το παιδί,
είναι να περάσει λίγο χρόνο με τον πατέρα του,
που λείπει εδώ και καιρό.
Ελπίζει πως με αυτή την συνάντηση
ίσως τους δοθεί η ευκαιρία,
να ξαναχτίσουν τη σχέση τους σε πιο γερά θεμέλια
αυτή τη φορά.
Για το τέλος, σας κράτησα μία ρομαντική ταινία
"Ένας Χορός Ακόμη".
Η κυρία Καίτη οργανώνει ένα πάρτι γενεθλίων
για τον πρώην άνδρα της.
Τον φροντίζει και τον νοιάζεται
ακόμη και αν αυτός δεν ήταν ποτέ δίπλα
στην οικογένειά τους και στον γιο τους,
ο οποίος είναι γεμάτος θυμό
για τη συμπεριφορά του πατέρα του.
Η ταινία είναι ένας ύμνος στην άδολη
και αληθινή αγάπη,
που βασίζεται στη συγχώρεση,
την ανιδιοτέλεια και την πεποίθηση
ότι κανείς ερωτεύεται πραγματικά μια φορά
και για παντοτινά.
Για εμένα οι ταινίες μικρού μήκους
είναι ένα ξεχωριστό κινηματογραφικό είδος.
Προσπαθούν να αποτυπώσουν δύσκολα νοήματα
και κοινωνικά μηνύματα
μέσα σε ελάχιστο χρόνο.
Τώρα όσον αφορά την εκμάθηση των ελληνικών
τις θεωρώ ένα εξαιρετικό εργαλείο,
κυρίως επειδή φέρνουν τον μαθητή σε επαφή
με μία ποικιλία χαρακτήρων.
Μικρά παιδιά, γυναίκες, άντρες, νέους, ηλικιωμένους
από διαφορετικά περιβάλλοντα και καταβολές,
που άλλοτε μιλούν πιο αργά, άλλοτε πιο γρήγορα,
πιο καθημερινά ή πιο επίσημα
και όλα αυτά μέσα σε λιγότερο από μισή ώρα.
Έτσι μπορεί κανείς να δει την κάθε ταινία ξανά και ξανά.
Αν σας άρεσε αυτό το μάθημα,
μπορείτε να παρακολουθήσετε
και αυτό εδώ το βίντεο,
στο οποίο προτείνω μερικές ακόμη,
από τις αγαπημένες μου ταινίες.
Τα λέμε λοιπόν εκεί.
Φιλάκια Πολλά!!!
