meet my children

Υπάρχει κάτι που δεν σας έχω πει:

Είμαι μητέρα.

Πριν από περίπου ενάμιση χρόνο ξύπνησε το μητρικό μου ένστικτο και αποφάσισα ότι θέλω να έχω παιδιά.

Ποτέ δεν πίστευα ότι θα είχα το ταλέντο, την υπομονή ή τις γνώσεις να είμαι μητέρα,

μέχρι που τελικά απέκτησα δικά μου παιδιά και κατάλαβα ότι δεν είναι πάρα πολύ δύσκολο.

Μάλιστα ήμουν τόσο ενθουσιασμένη όταν απέκτησα το πρώτο παιδί μου, που τώρα έχω δώδεκα.

Γνωρίστε τα παιδάκια μου!

Ομολογώ ότι ποτέ δεν πίστευα ότι θα ήμουν άνθρωπος που θα είχε φυτά.

Θυμάμαι ότι πριν από μερικά χρόνια κάποιος μου έκανε δώρο μία ορχιδέα

και δεν είχα ιδέα τι να κάνω, φυσικά η ορχιδέα πέθανε.

Και βάσει μόνο εκείνης της *μίας* εμπειρίας που είχα με φυτά, αποφάσισα ότι δεν είμαι καλή με τα φυτά,

ότι δεν έχω ιδέα τι να κάνω, ότι ποτέ δεν θα μπορώ να έχω δικά μου φυτά γιατί δεν θα μπορώ να τα φροντίζω

και δεν θα είναι χαρούμενα αν θα είναι μαζί μου, και τα λοιπά, και τα λοιπά, και τα λοιπά.

Η ιστορία μου με τα φυτά ξεκίνησε με αυτό το φυτό πίσω μου όπως βλέπετε, το αβοκάντο.

*Blue Danube playing*

Ήμουν στο σαλόνι ενός σπιτιού, και είδα αυτό το αβοκάντο πάρα πολύ λυπημένο,

πάρα πολύ μοναχικό, και κάτι μίλησε στην καρδιά μου, κάτι μου είπε:

‘'Δαρεία, πρέπει να πάρεις αυτό το αβοκάντο στο σπίτι''

Και, έκανα αυτό ακριβώς: το πήρα στο σπίτι, του έδωσα αγάπη, του έδωσα νερό,

του έδωσα ένα ωραίο μέρος να στέκεται, δίπλα στο παράθυρο.

Βέβαια, στην αρχή δεν είχα ιδέα τι έκανα, αλλά προσπαθούσα, είχα πάρα πολύ καλές προθέσεις,

και αυτό έχει σημασία στην αρχή, νομίζω.

Και τώρα από ότι βλέπετε είναι πάρα πολύ χαρούμενο, είναι πάρα πολύ μεγάλο,

δεν ξέρω τι να κάνω, συνεχίζει να μεγαλώνει.

Δεν ξέρω αν θα πρέπει να αγοράσω μεγαλύτερο

... μεγαλύτερη γλάστρα.

Του έδωσα όνομα,

το λένε Γάλα.

Δεν κάνει focus η κάμερα να το δείτε. There you go, το λένε Γάλα.

Όταν κατάλαβα πόσο χαρούμενη με έκανε να φροντίζω το αβοκάντο

και να το βλέπω να γίνεται πιο δυνατό και τα φύλλα πιο πράσινα και να ψηλώνει και να γίνεται πιο όμορφο,

τότε κατάλαβα ότι ‘'Α! Μπορώ τελικά να φροντίζω φυτά!''

Τέλεια!

*Blue Danube again*

Μιλώντας για εγκαταλελειμμένα φυτά που διέσωσα, μια μέρα ο φίλος μου ήρθε σπίτι και έφερε αυτό τον κάκτο

και μου είπε ότι είχαν αυτό τον κάκτο στο σπίτι των γονιών του για επίσης πάρα πολλά χρόνια, λίγο ξεχασμένο.

Κανείς δεν τον πότιζε, κανείς δεν τον πρόσεχε, ήταν μακριά από το παράθυρο, οπότε δεν έπαιρνε πολύ ήλιο.

Και σκέφτηκε ότι, επειδή γενικά οι κάκτοι είναι πολύ εύκολο να τους φροντίζεις και να τους προσέχεις,

θα μπορούσαμε να το σώσουμε και αυτό και να το έχουμε στο σπίτι μας, με πολλή αγάπη.

Το ονομάσαμε Smol Bubu, επειδή είναι

- well, ήταν smol bubu, τώρα έχει μεγαλώσει λίγο από ότι μπορείτε να δείτε.

Ναι, νομίζω τώρα είναι πιο χαρούμενος, νομίζω αρχίζει να … να βγάζει καινούργια …

εεε, πώς τα λένε, δεν ξέρω, spikes, καινούργια αυτά.

Και, ναι. Νομίζω και ελπίζω ότι είναι τώρα ένας χαρούμενος κάκτος.

Όταν λοιπόν άρχισα να νιώθω πιο πολλή αυτοπεποίθηση με τις ικανότητές μου να φροντίζω ένα φυτό,

άρχισα να σκέφτομαι ‘'Μήπως τώρα είναι καλή στιγμή να αρχίζω να αγοράζω φυτά;''

*I'm Blue (Danube), da-bu-dee, da-bu-daaaa*

Δεν έκανα τίποτα τρελό, πήγα στο σούπερ μάρκετ της γειτονιάς μου, στο οποίο πηγαίνω συνέχεια

και βρήκα αυτό εδώ το φυτό.

Τότε βέβαια δεν ήξερα τι φυτό είναι αυτό και αν χρειάζεται πολλή φροντίδα,

αν είναι δύσκολο να το προσέχεις αν είσαι αρχάριος.

Όμως το αγόρασα, γιατί μου μίλησε.

Και το έφερα σπίτι και ευτυχώς όταν έψαξα το είδος του φυτού,

είδα ότι είναι πάρα πολύ εύκολο να το φροντίζεις και δεν χρειάζεται καθόλου πάρα πολύ κόπο.

Μάλιστα αυτό το συγκεκριμένο δε χρειάζεται και πολύ νερό, γιατί είναι succulent.

Είναι πάρα πολύ όμορφο, είναι πάρα πολύ dramatic, μου αρέσει.

Το συγκεκριμένο λέγεται Sally.

Το βλέπετε εδώ.

Είχα την πρώτη μου δυσκολία - δεν ήταν δυσκολία, αλλά καταλαβαίνετε -

με τα φυτά, γιατί όταν έφερα αυτό το φυτό σπίτι, παρατήρησα ότι είχε μέσα κάποια μικρά έντομα!

Ήξερα πως γενικά τα έντομα είναι πρόβλημα στα φυτά εσωτερικού χώρου.

Οπότε γκούκλαρα, έψαξα τι να κάνω, ρώτησα ανθρώπους που ξέρουν από φυτά,

και τελικά ήταν πάρα πολύ εύκολο να βρω λύση στο πρόβλημα και τώρα είναι bug free το φυτό μου!

Και επίσης νομίζω πως τα φυτά έχουν ένα πολύ καλό τρόπο να σου λένε τι χρειάζονται.

Δηλαδή, για παράδειγμα, βλέπω τώρα ότι αυτό το φύλλο είναι λίγο μαζεμένο.

Αυτό σημαίνει ότι χρειάζεται νερό. Άρα, γενικά, δεν είναι δύσκολο να τα φροντίζω.

Kαι επίσης στο ίντερνετ υπάρχουν πάρα πολλά site και blogs που σου δίνουν συμβουλές,

και πάντα μπορείς να ρωτήσεις τους ειδικούς και, αν βλέπεις κάποιο πρόβλημα που δεν ξέρεις τι είναι,

πάντα μπορούν να σε βοηθήσουν.

Ναι, αυτό λοιπόν είναι το πρώτο φυτό που αγόρασα.

Επειδή κάθε φυτό έχει διαφορετικές ανάγκες, έφτιαξα μία σελίδα στο Notion,

στο οποίο έχω όλα τα φυτά μου και διάφορες σημειώσεις:

η τελευταία φορά που τα πότισα, η τελευταία φορά που τα έβαλα σε καινούργια γλάστρα.

Ειδικά τώρα που έχω αρκετά φυτά, δεν είναι δύσκολο βέβαια να τα φροντίζω,

αλλά με βοηθάει πάρα πολύ να έχω ένα μέρος που σημειώνω όλα όσα χρειάζονται.

Επειδή λοιπόν, όταν κατάλαβα ότι μπορώ να φροντίζω φυτά και ότι με κάνουν πολύ ευτυχισμένη,

άρχισα να μιλάω για τα φυτά σε όλους τους φίλους μου, και να τους λέω ότι επιτέλους είμαι *plant person*.

Έτσι λοιπόν, η φίλη μου η Katya μου έκανε δώρο μικρά φυλλαράκια από ένα φυτό που είχε.

*Johann Strauss' gift to humanity, really*

Και έβαλα αυτό το φυτό στο χώμα και τώρα έχει αρχίσει να μεγαλώνει.

Επίσης η Katya ξέρει ότι δίνω ονόματα στα φυτά μου, οπότε επειδή μου έδωσε αυτό το φυτό,

έγινε και η νονά του, και το ονόμασε Baby Spider.

Επίσης, δεν ήξερα ότι απλά μπορείς να κόψεις ένα φύλλο από ένα φυτό,

να το βάλεις σε χώμα, και αυτό να συνεχίσει να μεγαλώνει.

Οκ, όχι όλα τα φυτά, αλλά κάποια φυτά.

Δηλαδή, κάποιος έκοψε ένα μικρό κομμάτι από το δικό του Spider plant,

και εγώ το έβαλα σε χώμα και τώρα έχω το δικό μου Spider plant και, ενώ είναι πάρα πολύ λογικό,

γιατί *έτσι λειτουργούν τα φυτά* αλλά ταυτόχρονα μου φαίνεται απίστευτο και μαγικό και …

Ευχαριστώ πάρα πολύ την Katya που μου έδωσε αυτό το Spider plant.

Σε αυτή τη στιγμή, λοιπόν, της ζωής μου, έχω τέσσερα φυτά.

Αλλά αποφάσισα ότι ήρθε η στιγμή να μάθω περισσότερα.

Γι' αυτό έκλεισα ένα μάθημα online με μία επαγγελματία που έχει δική της επιχείρηση με φυτά,

από την οποία έμαθα πάρα πολλά χρήσιμα πράγματα, για παράδειγμα:

Πότε είναι καλό να δίνουμε τροφή; Πότε είναι καλό να δίνουμε νερό;

Ποια φυτά θέλουν πιο πολύ νερό; Ποια είναι κοινά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε

όταν έχουμε φυτά μέσα στο σπίτι;

*taking a break from Danube: Elevator Music*

Κάτι που έμαθα, που ήταν πάρα πολύ χρήσιμο, είναι ότι γενικά,

τα φυτά εσωτερικού χώρου χωρίζονται σε τροπικά και succulents.

Και αυτό που εμείς προσπαθούμε να κάνουμε ως ιδιοκτήτες και γονείς φυτών,

είναι να κάνουμε το περιβάλλον του σπιτιού μας όσο πιο κοντά στο φυσικό περιβάλλον των φυτών.

Για παράδειγμα, το αβοκάντο είναι τροπικό φυτό.

Φανταστείτε πώς είναι μία τροπική ζούγκλα:

υπάρχει πάρα πολλή υγρασία, δεν υπάρχει πάρα πολύ έντονος ήλιος, άρα τα φυτά είναι στη σκιά.

Επίσης βρέχει πάρα πολύ, άρα, σκέφτομαι, το αβοκάντο μου δεν θέλει να είναι πάντα στον ήλιο, και θέλει πάρα πολύ νερό.

Επίσης θέλει να του κάνω misting, χρειάζεται υγρασία γενικά στην ατμόσφαιρά του.

Αντίθετα, φυτά όπως οι κάκτοι ή τα succulents, προτιμούν πιο πολύ φως, πιο πολύ ήλιο και λιγότερο νερό,

και γενικά λιγότερη υγρασία στην ατμόσφαιρα από ότι τα τροπικά φυτά.

Οπότε, όταν σκέφτομαι με αυτό τον τρόπο, με κάνει να καταλαβαίνω τα φυτά καλύτερα

και να καταλαβαίνω τι χρειάζονται για να είναι πιο χαρούμενα.

*Elevator Music: Part II*

Και όταν λοιπόν έμαθα και κατάλαβα ότι η φροντίδα των φυτών είναι πολύ πιο εύκολη από όσο νόμιζα,

oooooo boy.

O BOY.

Αγόρασα αυτό, αυτό, αυτό.

*back to our scheduled musical program: The Danube is as Blue as Ever*

Κοιτάξτε το.

Κοιτάξτε το δράμα, δείτε το.

Το αγαπάω.

Πλέον επειδή είμαι *plant person*,

είναι πάρα πολύ δύσκολο να μπαίνω σε ένα κατάστημα, σε ένα σούπερ μάρκετ, σε ένα μαγαζί με φυτά,

να βλέπω φυτά, και να μην αγοράζω φυτά, γιατί τα θέλω όλα, θέλω να τα φροντίζω, θέλω να τα αγαπάω,

θέλω να κάνω το δωμάτιό μου και το χώρο μου όμορφο και ζωντανό.

Εγώ πήγα στο μαγαζί εκείνη τη μέρα απλά για βόλτα, δεν είχα σκοπό να αγοράσω τι-

ψέματα, ίσως είχα σκοπό να αγοράσω κάτι, δεν ξέρω, τέλος πάντων.

Μπήκα μέσα, είδα αυτό το drama queen και το πήρα.

Ονομάζεται Wiz Khaleafy.

Σκέφτηκα μόνη μου το όνομα, νομίζω ότι είναι το πιο έξυπνο όνομα που έχω σκεφτεί ποτέ στη ζωή μου.

Δεν θέλω debate για αυτό, απλά είναι fact, είναι γεγονός.

Είναι ένα τέλειο όνομα, thankyouverymuch.

*1867's top hit, for sure*

Κοιτάξτε αυτό, και πείτε μου ότι δεν είναι το πιο χαριτωμένο πράγμα που έχετε δει ποτέ στη ζωή σας.

Αυτό που γίνεται είναι ότι υπάρχει το κυρίως φυτό, φανταστείτε ένα κανονικό δέντρο,

αλλά τα φύλλα του είναι σε σχήμα καρδιάς.

Στο μαγαζί υπήρχε ένα ... ένας χώρος τέλος πάντων με πολλά τέτοια μικρά φυτά,

και δεν μπορούσα παρά να το πάρω σπίτι μου.

Η φροντίδα του είναι πάρα πολύ εύκολη, απλά το ποτίζεις every once in a while.

Δεν μεγαλώνει, θα μείνει για πάντα έτσι.

Τι άλλο μπορείς να ζητήσεις από ένα φυτό; Είναι όμορφο, είναι εύκολο στη φροντίδα.

Δεν ξέρω, το προτείνω.

Ξέχασα να αναφέρω, το όνομα αυτού του μικρού φυτού

είναι Romy Heidi Hearts.

Για την ακρίβεια είναι Princess Romy Heidi Hearts Schneider The First.

*yup, ma boi Johann, again*

Αυτό λοιπόν το φυτό για κάποιο λόγο δε μου άρεσε όταν το έβλεπα σε φωτογραφίες.

Δεν ξέρω γιατί, το έβρισκα λίγο βαρετό; Το έβρισκα λίγο mainstream;

Λίγο, δε ξέρω, κάτι δεν μου μιλούσε.

Μία μέρα λοιπόν, πήγα σε ένα μικρό σούπερ μάρκετ και είδα σε μία γωνία ότι πουλούσαν αυτά τα μικρά φυτά.

Τότε είναι που κάτι μίλησε στην καρδιά μου, και μου είπε:

‘'Ήρθε η ώρα να το αγοράσεις''

και το έκανα.

Δε μπορούσα να αντισταθώ, δεν μπορούσα να το αφήσω αυτό το μικρό φυτό μόνο του, στο κρύο, χωρίς αγάπη, χωρίς σπίτι.

Μαζί με τα υπόλοιπα φυτά μου, δίνει ένα πάρα πολύ ωραίο vibe!

Δεν ξέρω τι ήταν, δεν ξέρω γιατί δεν μου άρεσε αρχικά, αλλά το αγαπώ πάρα πολύ.

*aaaah, the sound of going for a stroll on a calm spring morning*

Πολλές φορές πήγαινα στο σπίτι των γονιών του φίλου μου,

και πάνω σε ένα ράφι, πολύ πολύ μακριά από το παράθυρο, είχα παρατηρήσει τρεις μικρούς κάκτους γεμάτους σκόνη.

Κανείς δεν τους ήθελε, κανείς δεν τους παρατηρούσε, δεν τους έδινε καμία σημασία.

Ήταν γενικά μία πολύ, έτσι, desperate κατάσταση.

Τους είχα δει λοιπόν αυτούς τους κάκτους, αλλά και εγώ δεν τους είχα δώσει πάρα πολλή σημασία,

αρχικά.

Αλλά μετά, που η ψυχή μου είχε γεμίσει από φυτά και γενικά έβλεπα τον εαυτό μου ως plant rescuer,

βλέποντας λοιπόν ξανά αυτούς τους τρεις κάκτους, αποφάσισα ότι ήρθε η στιγμή

να γίνουν μέλος της οικογένειάς μας.

Αυτοί οι τρεις κάκτοι έχουν ένα όνομα όλοι μαζί, λέγονται The Three Muskcacteers.

*genuinely astonished at the fact that a human brain came up with this piece, GO JOHANN*

Επίσης έχουμε δύο φυτά τα οποία δεν είναι ούτε tropicals ούτε succulents,

τα οποία είναι αυτά εδώ,

και δεν ξέρω πολλά για τη φροντίδα τους.

Μια φορά την εβδομάδα τα ποτίζω, δείχνουν χαρούμενα, άρα μάλλον κάνω κάτι σωστά.

Ο λόγος που έκανα αυτό το βίντεο είναι όχι μόνο γιατί θέλω να σας δείξω πόσο υπερήφανη είμαι για τα φυτά μου,

αλλά είναι επίσης για να δείξω στον εαυτό μου ότι πολλές φορές όταν σκέφτομαι ότι δεν μπορώ να κάνω κάτι,

αυτό δεν είναι απαραίτητα μία σωστή σκέψη.

Δηλαδή, για πολλά χρόνια σκεφτόμουν ότι δεν έχω ταλέντο στο να φροντίζω φυτά

και τώρα,

ξαφνικά,

έχω δώδεκα.

Αναρωτιέμαι ποια άλλα πράγματα σκέφτομαι ότι δε μπορώ να κάνω,

αλλά τελικά,

ίσως μπορώ.

*more Danube, because there's simply never enough Danube*

byyyeeeee